Herfst en tasjesmood

Een nieuwe herfstdag is aangebroken. Nog schijnt de zon, maar de weerman van de radio voorspelt niet veel goeds voor de komende dagen. Het hoort bij het jaargetijde. Mooie plaatjes zijn dan ook te vinden. 

Crazy quilten. Geïnspireerd door de workshop van de Fröbelfreules in november 2021 startte ook ik met dit project. Van tevoren had ik een moodbord gemaakt waarop ik van alles verzamelde. Heel veel afbeeldingen en voorbeelden van het crazy quilten. Het leek mij erg leuk om te doen. Ik stuitte op een een erg leuk tasje en had voldoende inspiratie. Op mijn hobbykamer vond ik nog een mooie beugel met als sluiting vogeltjes. Naar aanleiding van de afbeelding maakte ik het patroon en knipte ik de lapjes. Vervolgens maakte ik ze aan elkaar. 

In een doos verzamelde ik van alles; knopen, linten, kraaltjes, gekkigheden. En er was uiteraard mijn voorraaddoos met restjes borduurgaren! Tegen de tijd dat de workshop was, werd ik helaas ziek. Maar, niet getreurd, ik kon gewoon ook thuis aan de gang. Maar jammer was het wel, want ik miste de dames, de gezelligheid, de werken van de anderen, kortom het samen bezig zijn. Een tijdje was ik ermee bezig, maar zoals dat gaat raak je soms even begaan met andere zaken. In februari pakte ik de draad weer op en ging verder. Ook daarna weer een pauze. Tot na de vakantie. 

In september ging ik weer verder met de gedachte om het nu definitief af te gaan maken. Ik ging fijn aan de slag met het versieren van de diverse onderdelen. Gaandeweg ontstaat het. Ik ben ook vaak aan het tekenen op kleine papiertjes of op de papieren patronen. Gewoon zomaar bezig zijn ter afleiding tijdens een gesprek of het luisteren naar iets of iemand. Het onthouden van belangrijke informatie of een leuke url. Ik bedacht me dat ik het ook zo zou gaan doen tijdens het werken met de diverse onderdelen. 

Ik kreeg er ook steeds meer plezier in. Ook werd de doos nog aangevuld met nieuwe items. Tijdens de bee in Nieuw Buinen kreeg ik een paar linten. Uit het lint knipte ik de bloem. In mijn fantasie zag ik er een hibiscus in, een mooie herinnering aan onze vakantiereis naar Korea. De hibiscus is de nationale bloem van Korea. De gehaakte bloemetjes had ik al eens gemaakt tijdens een haakperiode. Het vogeltje knipte ik uit een stofje dat ik ook nog had en mooi vond passen op het oranje stofje. De knopen die witachtig met rose zijn, komen nog bij mijn moeder vandaan, evenals een paar lintjes. De combinatie van kleuren vond ik zelf verrassend. Maar als ik ze samen zie, matchen ze prachtig met elkaar. 

Door de dames van de bee ben ik op hiermee bezig gegaan. Het zet je op andere paden en wat ik vooral mooi vind is de combinatie van de verschillende onderdelen, naaien, quilten en borduren. Bovendien was het uitvogelen van de afwerking nog even een ding. Hoe ga ik het doen? Logisch nadenken en dan kom ik uiteindelijk tot een voor mij logische afwerking. 

Aan de beugel zat geen ketting. Omdat ik dat wel wilde ben ik daar naar op zoek gegaan. In de kringloopwinkel vind je van alles, zo ook een kettinkje. Bij de plaatselijke bijouterie vond ik de mevrouw die het goed aan de beugel kon bevestigen. Sommige dingen vind je zelf uit, sommige dingen laat je aan de expert over 😉. 

Vanmorgen op deze zondag heb ik het afgemaakt. Het tasje bevestigen aan de beugel. Dat was nog wel even een gepruts want de draad bleef telkens haken achter een kraaltje of knoop. Ik heb er een washandje om gedaan en dat was de oplossing. 

Het eindresultaat, ik ben er supertrots op! Fijne dag. 

Fröbelfreules in Makkinga, Fuchsia's haken en mooie beelden in Gees

Toen we weer thuis waren, wist ik dat de kunstroute in Makkinga er aan zat te komen. Met de Fröbelfreules gingen we exposeren in de tuin van één van de vrouwen van onze bee. Op 3 en 4 september was het weekend, dus dat was al vrij snel. Mijn werkstukken had ik allemaal al klaargelegd, maar ik ging nog iets afmaken. Een tijd geleden had ik al eens op blauwe stof alle letters van onze groep gefreubeld. Dit moest nog verder verwerkt worden. Een leuk klusje om nog net op tijd af te maken. Ik maakte het op stof en verwerkte het verder tot een kant en klaar quiltje. Hier wilde ik nog bloemen op maken en in mijn bloemenhaakboek staan heel veel leuke patronen. Ik haakte ze in de kleur van de achtergrondstof en bevestigde ze, met leuke kralen, op het quiltje. 

Ik borduurde er, geïnspireerd door het Koreaans, nog de cijfers 2014 en 2022 op. 
Nu kwam het verdere denkwerk, want een en ander moet nog ergens aan hangen. Opeens kwam ik op een lumineus idee. Het kwam te hangen aan een denkbeeldige naald. Ik had nog een houten stok en manlief maakte er voor mij een oog in. Hierna ging het zilver spuiten en voila [!] gereed voor de tentoonstelling. 

Ondertussen kreeg ik de smaak van het haken ook weer even te pakken. Mijn oog viel op mijn leuke fuchsia die de zomer, dankzij de fantastische verzorging van mijn zus, overleefde. In mijn boek stond een patroon van een fuchsia. Gelukkig heb ik alle kleuren van de regenboog, zodat ik het zo kon haken. Is het niet een grappig resultaat?

Op zondag 3 september ging ik met twee andere dames richting Makkinga. We zouden de hele dag aanwezig zijn in de tuin. Het weer overtrof alle verwachtingen zodat we de hele dag buiten konden zijn. De vrijdag ervoor waren er al andere mee bezig geweest om alles in te richten in de tuin. De ontdekkingsreis was leuk, want er was op kleur en soms ook thema geëxposeerd tussen bomen, aan takken, over tafels en stoelen, kortom op heel veel leuke manieren. Ik laat een aantal werken zien. 

Mijn quiltje kreeg een leuke plek boven een raam

Bij de ingang van de tuin staat de banner

Tussen het groen deze prachtige ganzenkop

Mooi haakwerk op de stoel

Deze quilt hangt beeldig uit het raam te hangen

De 'Dear Jane' een klassieker in de quiltwereld

We hadden een superleuke dag met veel gepraat en gezelligheid. Bovendien hadden we over belangstelling niet te klagen. Met veel lof voor alle kunstwerken. Want het was prachtig!

Een nieuwe uitdaging is aangegaan, maar daarover later meer. 

In 2019 waren we al eens in een leuke beeldentuin. Bij Coevorden ligt de plaats Gees. https://www.beeldeningees.nl/. Hier is een hele mooie grote tuin waar kunstenaars hun werk mogen tonen. Héél véél beelden en kunstwerken zijn er te zien in de diverse tuinen. 

Je bent er snel een paar uurtjes zoet om alles te bekijken. Met alweer heerlijk weer was het prachtig om daar rond te struinen. Ook hier maak ik een bloemlezing van de kunstwerken. 

De tuin is nog te zien tot en met zondag 2 oktober. Wellicht nog een tip. Maar terwijl ik dit verhaal typ, regent het steeds pijpenstelen. Eindelijk valt er heel veel regen. Goed voor de dorstige aarde. 

Kussens en Korea

De vorige keer dat ik postte was in juni. Sindsdien is er ongelooflijk veel gebeurd. Zoveel dat er even geen ruimte was om berichten te schrijven. We waren namelijk in aanloop naar onze grote overzeese reis naar Korea. Maar voordien hadden we nog het eindexamen van onze Hester die op 1 juli ging afstuderen voor haar Master koordirectie. 

Maanden was ze bezig met het instuderen van muziek met haar eigen grote koor. De mis van 'Zelenka' stond op het programma met enkele andere koorwerken en werd uitgevoerd, met barokorkest, in de grote kerk van Culemborg. Wat een indrukwekkend concert hebben we meegemaakt! Geweldig. Mevrouw de dirigent is geslaagd met uitsluitend positieve feedback van de jury. HEERLIJK! 

Hierna nog één week te gaan voor de ontdekkingsreis van ons leven naar Azië. O.a. op zoek naar de culturele achtergrond van onze schoondochter. Hiervoor was ik, buiten alle praktische zaken, druk bezig met allerlei borduurwerken. Het kussen met de tulpen is helemaal klaar en staat nu te shinen op een bank in Gunpo, een grote voorstad van Seoul. 

Een ander project waar ik tegelijkertijd mee bezig was betrof het kussen voor een kleine baby. De kleine Yihoo, tantezegger van onze schoondochter en zoon, is op 30 mei geboren in Seoul en ook voor hem wilde ik een kussen maken. In mijn stoffenvoorraad had ik nog Jip en Janneke stof en hierbij heb ik vier afbeeldingen geborduurd. 

Twee met Jip en Janneke en twee met Jip alleen, want het is wel een jongetje dat geboren is. Ook dat kussen wordt al intensief gebruikt in Korea. Het zijn en blijven ook superleuke afbeeldingen natuurlijk! 

Op 8 juli vertrokken we met koffers vol bagage richting Schiphol. Het was reuze  spannend tot op het laatste moment. Op de dag van vertrek moesten we nl. nog een PCR test doen. Als het positief zou zijn, ging de hele reis niet door. Dit komt door de regels in Korea. De regels zijn daar nog behoorlijk scherp. Gelukkig bleken al onze vier testen negatief, HOERA! 

Vanwege alle Schipholstress vertrokken we vroeg met een volgeladen auto. Ruim op tijd arriveerden we en alles liep op rolletjes. We hadden zeeën van tijd over. Geen lange rijen en geen koffergedoe. Het vliegtuig stond al klaar en dat vond ik ook spannend, want het was voor mij de eerste keer dat ik ging vliegen. 

Rond tien uur 's avonds mochten we instappen en begon de reis. 12 uur vliegen en ook nog eens 7 uur in tijd vooruit. Het vliegen ging prima en het is een goede manier om 10.000 kilometer in relatief korte tijd te overbruggen. De reis verliep ook goed. Na een voor mij spannende start gingen we een korte nacht tegemoet. Als we aankwamen was het niet 7 uur 's morgens maar 2 uur 's middags. In het vliegtuig moesten we de hele tijd de mondkapjes weer op. Dat was weer even wennen, maar we moesten er maar aan wennen want ruim vier weken tijd moesten we overal de mondkapjes weer gebruiken. Zelfs op straat. Het reizen per vliegtuig is mij prima bevallen, al vond ik 12 uur wel heel lang achter elkaar. 

Aangekomen in Korea moesten we wederom een test doen. Ook deze was negatief, anders hadden we nog 10 dagen in een quarantainehotel moeten zitten. Maar we konden onze reis starten. 

De vakantie was een grote ontdekkingsreis en ongelooflijk boeiend. Zo heel veel hetzelfde, maar ook heel veel anders. Het eten, het wonen, de taal, de inrichting van de openbare ruimte, de omgang, het reizen, de winkels, het culturele erfgoed, de gebruiken. Het was een fantastische boeiende reis waarin we veel meer inzicht hebben gekregen in de leefwijze van de Koreanen. 

Ik kan hier wel 3000 foto's gaan plaatsen, maar ik zet er eentje neer. Dat betreft een foto van een paviljoen zoals je er heel veel tegenkomt in Korea. Kleine overdekte openbare ruimtes die over het algemeen erg mooi beschilderd zijn met de Dancheong techniek. Een kleurrijke schildertechniek waarbij letterlijk alles een betekenis heeft. Zijn oorsprong vindt in het Boeddhisme en rijke heel diverse illustraties kent. Voor mij erg mooi om te zien. Evenals 100.000 andere bezienswaardigheden in en rond Seoul en op Jeju-do, het eiland waar we ook vier dagen waren. Maar ik laat het deze keer bij deze ene foto. Later komt er nog wel eens wat voorbij, want ook op handwerk gebied was er veel te zien. 

Nu eerst weer over naar het gewone Nederlandse leven. De hitte kwam ons tegemoet, maar dat waren we wel gewend in het subtropische Korea. Helaas kwam ik op de tweede dag ten val in de autowasstraat met een geweldige blessure op mijn achterwerk. Zodat de normale gang van zaken nog even op zich liet wachten. Gelukkig gaat het weer veel beter en ben ik weer aan het werk. De blessure geneest langzaam, maar ik kan nu vrijwel alles weer behalve op mijn rus slapen. Nu weer op naar nieuwe avonturen in Nederland! Want ook die komen er weer aan. 

Fijne dag nog! 

Bloemen

De titel van dit stukje doet vermoeden dat het over bloemen gaat en dat is volledig juist.  Ik heb nu alle tulpenwerkjes af. 

Ik wilde de tekst 'tulp' nog toevoegen aan het geheel. De Koreaanse tekst was vrij eenvoudig, omdat mijn schoondochter mij dat kon doorgeven. Het reproduceren was dan ook niet heel moeilijk. De Nederlandse 'tulp' was dan ook niet heel moeilijk. Alleen wilde ik een lettertype dat ongeveer even groot was als de Koreaanse letters. Dat is gelukt. 

Ik kwam in mijn archief nog een mooi tulpenalfabet tegen en het leek me nog grappig om op de achterzijde van het kussen deze te gaan gebruiken bij de tekst: "Groeten uit Nederland". Het was nog een heel gedoe om de hoofdletters te combineren met de kleinere letters, maar zoals altijd biedt de 'Cross stitch bible' uitkomst. En met een beetje creativiteit en aanpassingen ben ik voldaan met het resultaat. 

Hierna moest ik het sjabloon uitdenken in combinatie met de stoffen. Een bouwtekening werd gemaakt met de afmetingen en nu moet ik het nog in elkaar gaan zetten. 

Op het werk hebben we momenteel het thema 'natuur'.  Allerlei activiteiten kunnen we gaan doen en afgelopen vrijdag maakte ik met de kinderen van klei diverse bloemen. Zelf doe ik dan ook mee en ik maakte een roos. Als het gedroogd is gaan we het nog verven. 

Een andere terugkerende roos is de pioenroos in de tuin. Elk jaar geeft deze plant een aantal bloemen en meestal zet ik ze wel op de foto. Altijd beeldig, nostalgisch, prachtig en heerlijk ruikend. Als ik op mijn plekje bij de tafel zit heb ik er net het zicht op buiten. Zo mooi!

Tulpentegels in kruissteek en blackwork, in het Paradys, vrolijke bloemen in Drachten en Tolbert

De vierde tulpentegel is een feit. Daarmee zijn de tegels compleet. 

Bij The Steady Thread is een jaarlijkse SAL waar vaak ik patronen verwerk. Vaak is het botanisch gerelateerd en en mijn gedachten gingen ook hier naar uit. Er was vast wel een patroon in blackwork die over tulpen ging. En mijn veronderstelling was juist. Ik zocht en vond het patroon dat ik goed kon gebruiken. Het was wel even flink doorsteken, omdat ik een hele rij wilde maken. Maar na er een paar gemaakt te hebben weet je het patroon ongeveer uit je hoofd. Het is ook gemakkelijk, je pakt het zo en je legt het ook zo weer weg. 

Ik nam het zelfs mee in de trein. Want we moeten wel door en door.... Ik ging naar dochterlief in Utrecht. Even een handje helpen met van alles en nog wat. En gezellig chillen natuurlijk ook. Vaak moet je even wachten in de trein en omdat ik ook daar een klein tafeltje aan de stoel voor mij had, kon ik fijn verder. De conducteur zag mij bezig en vond het ook leuk! 

Verder ben ik natuurlijk hard aan het werk geweest in Utrecht en op de terugreis kon ik mij heerlijk laten meevoeren met de verhalen uit mijn boek. Dit is 'Het gewicht van een piano' van Chris Cander. Een werkelijk prachtig verhaal met een boeiende verhaallijn over wat mensen meemaken rondom een piano. Hij past in mijn top 30 bestsellerlijst. 

Voor mijn tulpenproject wil ik blauwe stof gebruiken. Waar kun je dan beter terecht als bij Jan Sikkes in Drachten. Vaak vind ik daar wat ik wil. Terwijl wij daar rondlopen in Drachten zijn er op de gespannen draden boven de weg, mooie vrolijke bloembollen. Als je niet vrolijk bent, word je het wel hiervan. Grappig. 

De Hemelvaartsdag besloten we om naar Oranjewoud te gaan. In het gebied in en rond deze plaats is een bijzondere kunsttentoonstelling in het parklandschap. Genaamd 'Paradys'. In en rondom voormalige landgoederen, vorstelijke tuinen en idyllisch natuurschoon bevindt zich werk van internationale kunstenaars die geïnspireerd zijn door de omgeving en de geschiedenis. 

Dat beloofd natuurlijk wel wat. Een route leidde ons langs de diverse kunstwerken. Het was mooi wandelweer wat ons er toe bracht om het eerste gedeelte wandelend te verkennen. Voor mij waren er drie objecten die ik erg leuk vond. Aan de hand van foto's zal ik daar iets meer over vertellen. 

Van Diana Scherer drie bijzondere jurken gemaakt van natuurlijk materiaal dat ze zelf gekweekt heeft. Deze gewaden verbeelden de drie stadhouders vrouwen van Landgoed Oranjewoud. 

Met de grasrol kweekt ze als het waren wortels op een matje die ze dan verwerkt tot stof. Ze laat als het ware de textiel groeien. 

Alexandra Pirici maakt levenden sculpturen. De enorme keien; de Building Blocks, de ene van teen en de andere van aluminium, laat ze een andere werkelijkheid zien. Dit doet ze door onder andere gebruikt te maken van spiegels. Boeiend.

Van Louis le Roy komen de creativiteit van de mens en de krachten van de natuur samen in de Ecokathedraal. Van afgedankt bouwmateriaal en restpartijen stenen is een nieuwe werkelijkheid geschapen in de natuur. Prachtige bouwwerken zijn er van gemaakt. De natuur gaat zijn eigen gang bij de gestapelde stenen. Hier wordt nog steeds aan gewerkt en is dus nog steeds in wording. 

Ik was blij met onze keuze om richting deze mooi plaats te gaan en bijzondere kunstwerken te kunnen bewonderen.

Vrolijk werd ik van de tentoonstelling in de Cazemierboerderij in Tolbert. Leden van 'De vrouwen van nu' exposeren met 'Creatief Tolbert'. Mooi naaldwerk, kantkloswerk, quilts en borduurwerken zijn er zichtbaar. Vaak werken de dames met een bepaald thema en dan is het het erg leuk om te zien hoe eenzelfde onderwerp heel verschillend wordt uitgewerkt. Leuk om te zien!