Bloemen in mijn tuin

Dit jaar heb ik een paarse Helleborus in mijn tuin. Ik kende deze plant als 'Kerstroos' en dan met witte bloemen. In het tuincentrum zag ik deze en vond het.... PRACHTIG.

Het staat te shinen voor het achterraam buiten. Kan ik er fijn van genieten! 

Goed weekend.

Sneeuw, Bloemen in de tuin, Sint, Vogels en Borduurboek

En opeens valt er zomaar heel veel sneeuw. Zo jammer dit! Nee, ik vind het prachtig! Als ik bij de tafel zit, heb ik zo'n prachtig uitzicht. Heerlijk. De poezen moeten er zo nu en dan even uit en zitten dan al snel weer op de regenton te wachten en willen dan heel graag weer naar binnen.

Opeens dacht ik weer aan de 'bloemen in mijn tuin' project. Er zijn nog steeds bloeiende bloemen én struiken. De foto's van de bloemen met sneeuw bedekt, krijgen zo een winterse lading en worden prachtig!

Hulst

Last rose of summer wordt de first rose of winter

Skimmia

Callicarpa Americanan oftewel de Amerikaanse prachtbes, zo mooi met die paarse besjes

Ondertussen is het zomaar 5 december geworden. Wij doen er niet veel aan. Ik maak vaak wel een gedicht voor de kinderen waarbij iets lekkers zit. Dit jaar zijn het geen letters, maar cijfers. Deze getallen horen bij de huizen die ze gekocht hebben. Het was nog even een zoektocht naar een bakker die letters wilde maken, maar het is gelukt. Het gedicht leukte ik op met een aardig plaatje van Piet en Sint.

Op het werk hadden we de Sintviering met een activiteiten carrousel en ik zat, hoe kan het ook anders, bij het inkleuren van Pieten en Sinten voor de Sintslinger. Ondertussen over van alles pratend met de kinderen. Twee vriendjes zaten naast elkaar en maakten bijna dezelfde inkleuring. Ik noemde ze de  tweelingpieten!

Het uiteindelijke resultaat hing gezellig voor het raam. 

Het kerstvogelproject vordert gestaag. Vorige week was nummer twee gereed en vandaag nummer drie. Leuk om te doen en even weer anders. Ze zijn ruim op tijd klaar voor het verzenden van de kerstkaart. Dus dat is mooi meegenomen. 

Van mijn zus kreeg ik een fantastisch leesboek van de bieb, 'Een tijd om nooit te vergeten' van Jennifer Robson. 

Een meeslepend verhaal over twee borduursters die de bruidsjapon van prinses Elizabeth [we schrijven het jaar 1947] maken. Terwijl ze hier mee bezig zijn zijn er gebeurtenissen die hun leven voorgoed veranderen. Sommige passages zijn op waarheid berust. 

De japon van de prinses van Engeland is echt door veel borduursters bewerkt. Een verhaal hierover staat te lezen bij de volgende link:

https://beaumonde.nl/artikel/465817/de-verborgen-details-in-de-trouwjurk-van-de-queen/

Op het boek staat tevens te lezen;

Jennifer Robson gunt haar lezers een kijkje in het atelier van het beroemde Mayfair Fashion House, waar een van de beroemdste jurken uit de geschiedenis werd gemaakt. Maison Hartnel heeft echt bestaan en één van de hoofdrolspeelsters, Miriam Dassin, heeft echt geleefd. De roman is geromantiseerd, maar in het naoorlogse Engeland was het nagelbijten met het feit dat alles op de bon was en nog heel veel zaken schaars. En prinses Elizabeth is natuurlijk echt getrouwd. 

Het verleden wordt vermengd met gebeurtenissen uit het heden en veel wordt uiteindelijk duidelijk voor de hoofdrolspelers.

Heerlijk om te lezen! 

Vogels en muziek

En zo zijn we zo maar weer aan  het eind van de elfde maand van het jaar. Het jaar is zomaar weer voorbij. Op borduurgebied ben ik in de ban van de vogels. Ik kocht een schitterend patroon met vogels van Lesley Teare. Zij combineert kruissteken met blackwork. Laat dat nu net zijn wat ik een erg mooie combinatie vind. Soms was het wel even een gepuzzel en moest ik weer hele stukken uithalen. Maar uiteindelijk wordt het toch wel erg leuk. 

Er zijn vier vierkante kaders om in te borduren. Het lijkt wel een beetje op de DJ, maar de invulling is geheel anders!

De ontwerpster kadert alles af met zwart garen. Dat geeft wel een mooi effect. De eerste vogel staat er op. Er volgen er nog drie. 

Mooi om te doen, want momenteel ben ik snipverkouden en tot weinig in staat. Maar het borduren gaat nog prima.

Sinds vier weken speel ik mee met de muziek. En dat was wel bijzonder, want er stond een jubileumconcert aan te komen. Onze dirigent is 40 jaar dirigent en 25 jaar verbonden aan onze vereniging. 

Wat ook bijzonder was is dat ik meespeel op de euphonium. De Es Tuba is momenteel nog te zwaar en er was een tekort aan euphoniumblazers. Het is zo'n leuke ontspanning om weer mee te doen! De uitvoering was afgelopen zaterdag. Het programma was door de jubilerend dirigent samengesteld. We hadden een prachtig concert met 4 orkesten die deels apart en deels gezamenlijk speelden. Voor een uitverkochte zaal brachten we een leuk programma en we hadden een superleuke avond. 

De sfeervolle foto maakte ik zelf in de zaal. Vanuit het gezichtspunt van het orkest.   

HOERA!

Mam, binnenkort word ik 30 jaar en ik ga een feest geven. Hiervoor heb ik slingers nodig. Wil jij wel een vlaggenslinger maken? Hm... natuurlijk wil ik dat doen.

Ik ben eerst maar eens begonnen om een quote te borduren voor de bewaarzak. Misschien werk ik in omgekeerde volgorde, maar om iets te maken moet het eerst even bezinken. Hoe en wat en welke stofjes gebruik ik? Het borduren is altijd leuk om te doen een een lettertype heb ik al snel gevonden. Ik bedenk ook al meteen dat het een kleurrijk geheel moet worden. Dus voor het borduren gebruik ik voor het woord 'feestslinger' verschillende kleuren.

Vervolgens begin ik met het uitzoeken van stofjes. De slinger moet ongeveer 12 meter lang worden en zijn er dus veel stofjes nodig als je het bont en divers wilt maken. Gelukkig heb ik veel in mijn zolderkamer zodat het knippen kan beginnen. 

Als je eenmaal bezig bent gaat het snel op de naaimachine. 

Knippen, spelden, stikken, omkeren, weer spelden en aan biaisband vastmaken. Ik dacht eerst nog aan breed band, maar dat is helemaal niet nodig. Gewoon band volstaat en ik heb een behoorlijke voorraad, dus de keuze is snel gemaakt voor het band; rood, blauw en groen. Ik maak drie lengtes. Dan kan ze het zo doen zoals ze het wil. En dan gaat het plotseling ook rap. Gelukkig op tijd klaar voor op de post.

De volgende dag... de verjaardag, arriveert het postpakket op tijd en ik ontvang al vrij snel een leuke foto. Ze hangen! Ze vindt het prachtig geworden. Gelukkig maar, want ik was ook zelf erg tevreden!

Ondertussen heb ik natuurlijk allemaal reststukjes stof van de punten. Deze kan ik prachtig gebruiken voor de bewaartas. Het zijn allemaal dezelfde stukjes dus heb ik ze aan elkaar gestikt en ook afgezet met rood biaisband. Het borduurlapje erop en twee knopen eraan om het geheel de flap te sluiten. 

Het mooiste komt nu nog, want wij hadden laatst de verjaardag al gevierd maar wilden dochterlief toch verrassen. De volgende dag zijn wij in de auto gestapt, mét bewaartas, en brachten die als cadeau naar haar toe. De verrassing was compleet. We hadden een genoeglijke dag en mochten de tweede verjaardagsdag mee vieren. 

Tijdens het weekend heb ik geleerd hoe ik op de telefoon snel een collage kan maken van foto's. Ik heb het hier ook op toegepast en je krijgt een mooie overzichtsfoto van het proces.

Leuk om te doen, leuk om te maken!

Weekend van en met de Fröbelfreules

Het eerste weekend van november was ik in Lhee, vlakbij Dwingeloo. Met een groep van onze maandelijkse bee waren we een lang weekend in een prachtig huisje, 'koekoek' genaamd, waar we gezellig konden handwerken en verblijven. Het huisje lag nabij een bos dat heel sfeervol is met mooie kleuren en veel paddenstoelen. Want naast het freubelen gingen we ook genieten van de mooie natuur. En dat lukt wonderwel tussen de buien door. 

Op zaterdag gingen we o.a. bezig met Japans borduren; sashiko, kogin en aanverwante technieken. Veel moois verscheen er gedurende de dag. 

Dit was mijn invulling van het Japanse thema met o.a. sjablonen van het sashiko

's Avonds hadden we veel lol bij het cadeautjesspel. We hadden allemaal gezorgd voor vier presentjes, waaronder een stoffig zelfgemaakt cadeautje. 

Op de zondag stond het botanische printen op de rol. Hiervoor gingen we eerst veel bladeren zoeken. O.a. van de walnootboom [zeer geschikt], Roberts kruid, eikenblad, varen, enz. Dit werd gelegd op een vochtig doekje. Ik had ook een hulstblad gelegd onder een walnoot blad. Dit was even een experiment, want hulst niet is niet geschikt voor eco printen, maar zo onder het walnootblad kan het nog wel wat opleveren. We wachten het af. 

De katoenen doeken met bladeren werden op een rol gerold en geplaatst in een stoombad van anderhalf uur. Het waterbad met ijzersulfaat gaat ervoor zorgen dat de tannine in de bladeren wordt afgegeven aan het doek. 

Bij het uitrollen blijkt dat het niet helemaal het gewenste resultaat heeft. Maar ik vind het erg leuk geworden ondanks dat het niet helemaal gelukt is. Ik zie duidelijk het hulstblad verschijnen onder het walnootblad. We gaan nog eens voor de herhaling en dan zal het vast nog beter gaan. 

Linksboven de varen, rechtsboven het eikenblad, rechtsonder het het blad van de esdoorn en linksonder het walnootblad met daarin het hulstblad. Het experiment is geslaagd! 

We wandelden nog maar eens weer een heerlijk rondje en daar zag ik een hele onbekende paddenstoel. Bij onderzoek bleek dat het een 'gele hoed' is. Een prachtig exemplaar. Verder nog heel veel meer in het bos en rond het huisje. Leuk om te zien en zo mooi bij de herfst passend. 

Het nog lang erg gezellig en na een lekker ontbijtje en het opruimen en veegschoon maken van het huisje, keerden we huiswaarts. Door Dwingeloo rijdend zagen we nog een freule te paard. Dat sprak wel tot de verbeelding. Eigenlijk was het een juffer, maar wij vonden het wel een freule. 

Het beeld is gebaseerd op de sage van de juffer van Batinghe. Samen met de bouwmeester zorgde zij voor de totstandkoming van een bijzondere torenspits van de kerk van Dwingeloo. 

Dat het weekend voor herhaling vatbaar was, bleek meteen bij de inventarisatie voor volgend jaar. Binnen een week hebben we een nieuw verblijft geregeld voor 2024. Blij vooruitzicht dat mij streelt!

Herfstvakantie deel 2

Dag 2 in de herfstvakantie brachten we door in Gouda. Deze stad kenden we alleen van horen zeggen. Van de kaarsen en van de pijpen. Op deze rustige zondagmorgen konden we mooi centraal parkeren in het pittoreske stadje, zodat we niet heel ver hoefden te lopen.

Van tevoren hadden we al bedacht dat we de kerk wilden bekijken en Museum Gouda. In onze overnachtingsplek hadden we echter gezien dat de Sint Jan alleen open is tijdens de kerkdienst. We waren aan de late kant, maar hadden geluk! De kerkdienst was een doopdienst en om 12 uur net afgelopen. We mochten in de langste kerk van Nederland.

Deze kerk is bijzonder omdat slimme mensen in de kerk bedacht hadden dat ze vooral de bijzondere kerkramen moesten beschermen. Alle ramen zijn eruit gehaald, verpakt in speciaal vervaardigde kisten en op diverse plaatsen in de regio opgeslagen. Ze zijn alle bewaard gebleven en na de oorlog weer verzameld en herplaatst. Zo is er in elke kerk wel iets bijzonders, in dit geval het verhaal over de ramen. Meer te lezen hierover en over de kerk, kijk daarvoor bij de volgende link:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Gebrandschilderde_glazen_in_de_Grote_of_Sint-Janskerk_in_Gouda

Mijn blik viel op een bijzonder raam met vlaggen daarop. Deze is gemaakt naar aanleiding van de bevrijding. Dit bevrijdingsglas is geplaatst in 1947. Ik hou van vlaggen en vlagvertoon en dit spreekt dan wel tot de verbeelding. Persoonlijk vind ik het mooi dat momenteel in Leek bij de kerk de vredesvlag hangt. 

We hebben behoefte aan vrede en niet aan oorlog en alle meningen die de hele wereld verdeeld. 

Na een bezoek aan deze bijzondere kerk, gingen we rondkijken bij het nabijgelegen Museum Gouda. Via een oude poort kom je in dit leuke museum. Kleinschalig met leuke tentoonstellingen. O.a. Gouds aardewerk met mooie objecten. Ook een aardige tentoonstelling van 'Koninklijke Kunst'. Veel ter gelegenheid van de huwelijksplechtigheid van Wilhelmina. Verbazingwekkend vonden we dat Otto Eerelman, bekend schilder van o.a. paarden en honden, hier een enorm schilderij van mocht maken. De meest prominente en bekende gasten moesten vooral goed in beeld komen. Wat een opdracht van zo'n grootste gebeurtenis. Hij gebruikte veel foto's van de bekenden om ze op het doek te zetten. Leuk om te zien. 

Een ander leuk object is de kunstkast, geschonken door de kunstkring Pulchri. Deze kast is bijzonder vanwege de openslaande deuren met alleraardigste schilderijtjes geplaatst achter een groot passe-partouts met diverse objecten op het grote boek, zoals ik de kast bekijk. Verschillende bladzijdes gevuld door bekende kunstenaars. Bijzonder leuk om te zien. 

Daarnaast vond ik het dan ook weer leuk om een schilderij te zien waarop een alledaags tafereel te zien is. Ook koninklijke kunst, want het hangt in paleis het Loo. Namelijk een huiselijke weergave van een moeder die pannenkoeken bakt voor haar kroost. Heerlijk! Het is geschilderd door Jozef Israëls in 1911. 

Hierna struinen we nog wat door het centrum van Gouda. We zien uiteraard het prachtige stadhuis en, tot onze verrassing, een Koreaans restaurantje. Gelukkig voor ons was het wel geopend!

We besluiten hier nog iets te eten, ter herinnering aan vorig jaar... Koreaans eten met chopsticks. Ook de menukaart is een herinnering aan vorig jaar. We eten rijstballetjes en dumplings. Lekker! Zo grappig dat je dan zo plotseling hier tegenaan loopt. 

Na dit bezoek keren we huiswaarts na een heel erg leuk weekendje weg, met bijzondere verrassingen, huiswaarts!  

Museumbezoek in de herfstvakantie

We gingen naar Rotterdam in de vakantie. We hadden daar een boodschap en wat is er dan leuker om het nuttige met het aangename te verenigen? Ik wist dat er in het wereldmuseum een tentoonstelling was dat over het borduren ging. Dat was leuk om te gaan bekijken!

Zo rond het middaguur waren we in Rotterdam. Slecht weer was het, maar ach, wat maakt het uit, wij zitten droog in de auto. Nadat we daar de auto geparkeerd hadden gingen we verder met de tram richting het water. Over de Erasmusbrug kwamen we aan bij de Willemskade. Bij de Nieuwe Maas ligt het Wereldmuseum, het vroegere tropenmuseum. De wolkenpartijen zorgen wel voor een spectaculair uitzicht.

Op de eerste etage was de tentoonstelling 'Geen woorden maar draden'. Een tentoonstelling over borduren. Het laat zien hoe de mens een enorme verscheidenheid aan borduurwerk gecreëerd heeft. Hoe borduren onderdeel is van culturele expressie en identiteit. Hoe borduren onderdeel uitmaakt van mode en ook een taal is om verhalen te vertellen. 

De gebruikte materialen en technieken zijn eindeloos; van textiel tot allerlei verschillende andere materialen. De handen die al deze steken borduren behoren meestal toe aan vrouwen die anoniem gebleven zijn. Met onvoorstelbare  vaardigheid en creativiteit borduren zij om de wereld een beetje mooier te maken, verhalen te vertellen, te verklaren en tegen te spreken. En dit wereldwijd. 

Als je de tentoonstelling bekijkt maak je als het ware een reis over de wereld. De getoonde werken komen overal vandaan. Bijna 150 objecten waren er te bekijken en bewonderen. Middels enkele foto's laat ik enkele borduurwerken zien. 

Deze waaiers met ook geborduurde handvatten komen uit Indonesië. Dit soort waaiers zijn gebruikt door de elite en door bruidsparen.  

De motieven op de beugeltas, afkomstig uit Nederland, zijn geborduurd met verschillende steken. Het was een huwelijksgeschenk. 
De beurs met bloemmotieven en leren touwtjes met kralen is afkomstig uit China. De dames droegen de beurs aan een gordel of in de mouwen van de kleding. Het is gemaakt in 1807. 

Deze jas, vroeg 19e eeuw, is afkomstig uit Japan. De applicaties zijn met steken vast gezet op de blauwe stof. Te zien zijn o.a. de lotusbloemen.  

Deze gewatteerde winterkap is geborduurd in sashiko, nu een decoratieve steek, maar vroeger een hersteltechniek waarbij textiel over textiel werd geborduurd in een rijgsteek. Hiermee ging de werkkleding van de boeren en vissers langer mee. 

Uit Azië komt deze kindermuts. Borduren is altijd een belangrijke inkomstenbron geweest. 

Deze wanten zijn gemaakt van kariboehuid en geborduurd in kettingsteek. Ze komen uit Canada. 

In één van de bijzalen borduurwerken over het verwerken van persoonlijk leed. De oorlog komt vaak voorbij. Ik maakte hier geen foto's. Het raakte mij omdat ook hedentendage veel mensen getroffen worden door oorlogsleed. Veel borduursters verwerkten het op doek. 

O.a. hier een groot doek met borduursels over het grote bombardement in WO II in Rotterdam. 

O.a. een groot doek over het Jappenkamp met daarop o.a. 'kikkersoep... héérlijk!'. 

O.a. een doek uit Chili met daarop een gaarkeuken. 

O.a. een doek met daarop een tafereel uit WO I.

De tentoonstelling eindigt [of begint] met een werk van Alexandra Drenth. Zij maakte het in 2018. Deze bruidsjas is ontstaan vanuit de spontaniteit. Zij verwerkt gebruikte materialen en probeert zo duurzaam mogelijk te werken. Songteksten borduren is belangrijk,  ze spreken over de ervaringen in een vrouwenleven, mystieke ervaringen, soms een zoektocht. Zij vult dit aan met elementen van planten en bloemen. 

Het tentoongestelde werk is bedoeld als een omhelzing [jas/jurk] en maakt de toeschouwer bewust van de verbindingen in de natuur. 

Niet zo goed te zien, maar wel een bijzonder gewaad. 

Details op de jurk.

Prachtige spreuk die je meeneemt na een prachtige reis door borduurland wereldwijd.
Het refereert tevens aan de titel van het werk 'Never forget those beautiful days'. 
Van Aleandra Drenth. 
Het stuurt je in ieder geval ook hoopvol naar huis! 

We hadden besloten om in de buurt te overnachten. We zijn ter plaatse en het is ook leuk om er een echt uitje van te maken. In een sfeervolle B&B gingen we overnachten in een klein dorpje. Gezellig en leuk! Bovendien hebben we dan nog een dag om iets leuks te doen in Zuid Holland.