WINTER en dieren

Het is WINTER in Nederland en dat mag met hoofdletters geschreven worden. Het is niet heel koud, maar er ligt wel al een aantal dagen veel sneeuw. Ook sneeuwt het regelmatig. Dit levert behalve veel thuisplezier, ook veel overlast op. De treinen rijden weinig of niet, veel ongelukken, ongestrooide wegen en onbegaanbare paden die het voor voetgangers moeilijk maken. Ik kan er wel van genieten, maar moet vanmiddag ook op de fiets naar maar werk. Gelukkig zie ik ook veel sneeuwpoppen en genietende kinderen. Want sneeuw blijft ook een beetje magisch. De zacht neerdalende vlokken leveren vaak ook opgewonden kreten op. KIJK EENS! HET SNEEUWT!

Voorlopig slaat de balans nog over naar 'mooi winterweer' bij mij, maar de andere kant begrijp ik ook. Want in ieder geval ook kan ik mooie plaatjes maken. Dit is bij de plaats 'De Poffert'. Dit is een gehucht in Groningen met 15 huizen, 3 boerderijen en een kleine scheepswerf. Weidse Winterse uitzichten leveren in ieder geval mooie plaatjes op. Het doet me ook denken aan die ouderwetse nieuwjaarskaarten met winterse landschappen. 

Na de blackworklap met randjesmotieven had ik heel veel zin om een grotere kruissteeklap te gaan maken. In één kleur; deze keer de mooie kleur blauw. Het is een patroon van de Zweedse Inga Palmgren. Zij maakte in de 20e eeuw een hele tijd jaarlijks een kersttafereel in kruissteek met diverse onderwerpen. Het 1e patroon was in 1957 en de laatste in 2000. Onderaan gaf ze dan de beste wensen en het jaar waarin ze het gemaakt had. Op deze lap, ontworpen en gemaakt in  1965, staan in ieder geval dieren. De rest zal zich vanzelf ontvouwen. Nog wel een beetje kerstig, maar daar hou ik van!

Nog meer dieren, in dit geval vogels, zag ik in een kerk in Zwolle waar we waren bij een uitvaart. Heel veel vogels op een groot schilderij. Op de bijbehorende tekst staat meer te lezen over deze vogels. dat zij allen uniek geschapen zijn [let op het woord ge'schapen'] en ook elk hun eigen geluid hebben. Dat mensen ook uniek geschapen zijn en dat ieder mag zijn zoals zij/hij is. 

De diverse vogels achter huis snoepen van de vetbollen en overnachten in de de vogelhuisjes die aan de muur hangen. 

We wachten de verdere weersontwikkelingen af en gaan het ermee doen. Vannacht was het helder met vorst en de net niet meer volle maan liet zich zien aan het firmament. We gaan zien hoe de winter zich ontwikkeld. Voorlopig nog sneeuw. ⛄

Jaarwisseling en desert bereiden

Het oude jaar hebben we uitgeluid bij onze kinderen in Groningen. We zouden ook samen eten en ik had gezegd dat wij voor het nagerecht zouden zorgen. Hiervoor hadden we twee gerechten in het hoofd. Namelijk peertjes en een appel kruimel crumble. 

Eerst moet je daarvoor dan goede peren hebben. Hierna heb ik deze bereid op een nieuwe manier. Manlief had een andere bereidingswijze gezien bij tv kok Rudolf van Veen. Dit zouden peertjes met witte wijn worden. Het tweede deel was een appel crumble. Hiervoor moest ik ook diverse acties ondernemen. N.a.v. een fotoverslag laat ik het procedé zien.

De peren worden van boven naar beneden van hun jasje ontdaan en aan de onderkant snijd ik een stukje af zodat ze mooi rechtop kunnen staan.

Hierna worden ze in de pan gekookt in witte wijn, water, suiker, citroensap en een beetje gele kurkuma.

Na ongeveer drie kwartier koken worden de peren eruit gehaald en maak ik het water aan met maizena zodat er een mooi lobbig substantie ontstaat. Hierin worden de peren één voor één gedoopt zodat ze een mooi glanslaagje krijgen. 

De appelcrumble ontstaat door het mengen van in kleine blokjes gesneden appel, kaneel, suiker en cranberries. Het havermoutmeel wordt gemengd met kleine blokjes boter. Nadat het appelmengsel in de vorm zit, gaat het crumble mengsel eroverheen. Het staat ongeveer een uur in de oven en dan heb je een heerlijk dessert. 

Hierbij doe je dan een schep ijs en een toefje slagroom. 

Na de heerlijke hoofdmaaltijd op Koreaanse wijze met gekookte varkenspoot, blaadjes sla, rijst, rode ui in azijn, kimchi en een hartige dipsaus eten we het nagerecht. Zo ziet het er dan uit op een mooi bordje.

MMMMMMMMMMMMM lekker smullen. 

Op deze nieuwjaarsdag rond ik mijn oud- en nieuwborduurtje af. Het oude is geweest en het nieuwe dient zich aan. Afwacht wat het nieuwe jaar brengt. In ieder geval, regen, wind, [sneeuw wordt verwacht]buien en ook al een vleugje zon! Goed Nieuwjaar! 

Advent Christmas Calendar, borduurkader en Amaryllis

Dit jaar zijn we enigszins in de ban van de puzzels. Manlief is er verzot op, ikzelf iets minder. Maar je moet je openstellen voor iets anders en ik besloot tot de aanschaf van de Christmas Advent Calendar van Jan van Haasteren. 24 minipuzzels met elk 54 stukjes.

Bij de productbeschrijving staat;

Vier de feestdagen met de Jan van Haasteren Adventkalender. Vanaf 1 december elke dag een puzzel maken zonder voorbeeld. Maar de rand is gemakkelijk genoeg en dan volgen de binnenstukjes vanzelf.  Zo'n tien minuten gemiddeld per puzzel. Soms had ik een dag overgeslagen en dan had ik de volgende dag twee puzzels. Leuk om te maken. 

Helemaal omdat je weet hoe de ontwerper in elkaar zit. De kerstman heeft de Jan van Haasteren familie uitgenodigd om samen kerst te vieren in zijn knusse chalet in de bergen. Alle bekenden en onbekenden komen voorbij. Alle familieleden beleven onderweg van alles, maar uiteindelijk ... komt alles goed en iedereen bij elkaar. Eén speciale puzzel wil ik nog even noemen want in de aankondiging stond de vraag of Sinterklaas wel langs zou komen. Op die vraag is het antwoord een bevestigend 'ja'. Hoewel ik eigenlijk niet van de kerstman ben, vond ik het concept toch wel erg leuk. 

Vier rijen van zes puzzels gevat in één collage;

Zo op het einde van het jaar heb ik vaak een zelfde borduurwerkje. Het kader is klaar en ik kan nu al schrijven dat het jaar letterlijk in teken stond van sprookjes en in dit opzicht dan ook sprookjesachtig eindigt en het nieuwe jaar sprookjesachtig begint. 

Op Tweede Kerstdag bloeide de amaryllis uitbundig met 1 bloem. Ik zag al dat er nog meer aan zaten te komen en warempel [!] vandaag, zo op de laatste dag van het jaar, bloeien er vier bloemen sprookjesachtig mooi. 

Voor mij inspirerend genoeg om het jaar op de volgende manier, met de bloeiende bloemen, te eindigen;

Vier bloemen
Vier seizoenen 
Vier adventskaarsen
Vier kwartalen
Vier windrichtingen
Klavertje Vier
Vier het licht

Goede jaarwisseling!

Letters met hulst en Gronings licht

Mijn randenlap is klaar en dan heb ik zin om eens even heel iets anders te doen. Mijn blik valt op een afbeelding die ik vond en bewaarde bij de Kerstafbeeldingen. Een alfabet met hulstachtige elementen. Ik maak een start met een 'A' en vind dit zo leuk dat ik de 'G' in de kerstkleuren maak met als versiering verloopgaren van groen naar rood en weer terug. Mijn vaardigheden, opgedaan bij de randenlap, komen hierbij ook heel goed van pas. Een mooie rand om de letter completeert het geheel. 

 

We doen, nu we thuis zijn, ook maar net alsof we wel met vakantie zijn [wat natuurlijk ook zo is]. 's Morgens doen we rustig aan, 's middags plannen we een uitje of een wandeling. 's Avonds gaan we  relaxen met een boek, een puzzel of een serie op tv. Als ik dan zo 's morgens de krant lees, valt mijn blik op een kop in de krant 'Een lichtvanger in Zandeweer'. Het woord 'licht' blijft even hangen en ik besluit om aan het eind van het artikel te kijken waar dit over gaat. 

Het gaat over een kunstenaar die exposeert in Ezinge met haar kunstwerk bij een expositie 'Gronings licht' bij museum Wierdenland. Ik besluit om het artikel niet te gaan lezen en samen gaan we 's middags, zondag 28 december, richting Ezinge om te kijken hoe de vijf kunstenaars zich lieten inspireren. Het grijzige mistige weer lokte niet erg, maar soms geeft het ook andere inspiratie zoals later op de dag zou blijken. 

Als je het museum binnenkomt zie je meteen het kunstwerk hangen. 365 schilderijtjes, per dag per maand op een rij. Anke Roder, de kunstenaar, liet zich inspireren door verschillende uitzichten 365 dagen lang. Ze noemt haar werk 'Zon Maan Wolken'. Wat mij meteen opviel was de diagonale lijn met de maan erop. Anke Roder, wonend in Zandeweer,  liet zich inspireren door de omgeving, vaak op verschillende tijdstippen, en vertaalde dat wat ze zag naar een klein schilderijtje. Ik fotografeerde het totale kunstwerk, maar ook dat van 28 december 2013. Omdat het op onze bezoekdag ook 28 december 2025 is. 

28 december 2013

Naast het kunstwerk van Anke Roder dacht ik, hoe wil ik het daar bekijken? Toen ik de schilderijen bekeek zaten er winterse taferelen bij. Dat werd mijn insteek. 

Isabella Werkhoven - Whiteout

Matthijs Röling - Tuin in Ezinge - winter

Isabella Werkhoven - Interlude [Berenklauwen]

De tentoonstelling 'Gronings licht' riep op om ook zelf anders te kijken naar het licht buiten. Toen wij het museum uitkwamen heb ik een mooie foto gemaakt van Ezinge.

Gronings licht op de zondagse namiddag in Ezinge, mét een bijna half maantje

We besloten onze dag met een etentje in het Groningse Briltil. Ook daar werd ik getroffen door het Gronings licht. 

Sfeervolle foto's gecombineerd met kerstig kunstlicht. Zelfs ook met de bijna dezelfde halve maan als in Ezinge. Hoe mooi kun je het treffen! Ik werd er wel blij van. 

Midwinterhoorn blazen

Wat doe je op een grijze mistige zaterdagmiddag midden in de winter? Wat doe je als je enigszins aan huis gekluisterd bent? Toch even op pad gaan.

In het huis aan huis blad staan soms hele aardige artikelen over activiteiten in je woonomgeving. Zo ook onderstaand krantenartikel. 

Ik knipte het uit de krant en dacht meteen dat ik daarheen wilde. Op 2e kerstdag hadden wij daar ook al gewandeld. Maar als je daar iets in het vooruitzicht hebt, is dat helemaal niet erg om daar nog eens rond te wandelen. 

Het krantenartikel begon met het feit dat de Kerst op Nienoord op 27 december was. In het gras zag ik een sculptuur van cortenstaal met een man, een vrouw en een kind. Met de lichtornamenten op het terrein was het op deze zaterdag 3e kerstdag. 

De Giezel Baarg Bloazers waren nergens te bekennen toen wij arriveerden. Gelukkig voor ons zaten ze in het museum koffie te drinken. Even pauze want het was nog steeds niet heel erg warm. Maar al snel liepen ze met hun instrumenten het borgterrein op. Ze verspreiden zich en al snel hoorden we de natuurtonen voortkomen uit een midwinterhoorn. 

Je hoort ze nooit in orkestverband. Dit komt ook omdat elk instrument anders is, maar ook omdat het van vroeger uit ook een communicatiemiddel was. Een soort van vraag en antwoordspel. Ze speelden dan ook afwisselend van elkaar. 

Bij de poort van Nienoord stond tot mijn verrassing ook een vrouwelijke bloazer. Meestal waren het namelijk de mannen die het instrument ter hand namen. 

Ik raakte aan de praat met een bloazer en hij vertelde mij van alles. Zo zijn er niet veel meer van deze bloazers. Ze doen veel aan promotie op scholen, maar veel nieuwe aanwas is er niet. Ook vertelde hij over het maken van de hoorn. Er is een boomstam voor nodig. Deze wordt helemaal doormidden gezaagd en uitgehold. Vervolgens worden de uitgeholde delen gelakt om het krimpen en uitzetten vanwege vocht te voorkomen. Nu men tegenwoordig goede lijm heeft worden de beide helften weer aan elkaar gelijmd. Vroeger was het anders, gebruikte ze meer natuurlijke materialen. De lengtes variëren ook. Gemiddeld zijn de instrumenten 1.20 tot 1.50 m. van lengte. 

Ook vertelde hij over de geschiedenis. In de voorchristelijke tijd werden ze gebruikt om de boze geesten weg te jagen en de komst van het lentelicht aan te kondigen. Nadat het christendom in Nederland kwam werd het midwinterhoorn blazen verbonden met Advent en Kerstmis. Mooie tradititie. Op het internet is er nog veel meer te lezen over deze prachtige traditie.  

Deze blazer had een zelfgemaakte hoorn van een coniveer. In principe kun je van alle bomen een dergelijk instrument maken. 

Ik ben bij alle blazers langs geweest en elke hoorn is anders. Het geluid van elke hoorn is ook anders. Bijzonder en mooi om te zien én te horen. Leuk uitje zo in deze periode en mooi in de buurt. 

Randenlap, hulstborduren en kerstbloemen

Al bijna twee jaar ben ik met de blackwork randenlap bezig. Ik neem dat ter hand wanneer ik even niets anders heb. Ik wilde ermee doorgaan totdat er geen rand meer bij op kon. Welnu, dat was 24 december bijna het geval. De laatste ingewikkelde rand stond er op! Hoera. 

Maar toen ik de volgende dag keek, 1e kerstdag dus, zag ik dat er nog ruimte was voor een randje met hulst. Het is wel kerst ten slotte en voor mij hoort daar hulst bij. Ook dit randje was niet heel ingewikkeld. Ik heb het zelf samengesteld en zomaar wat random op de lap gemaakt. Dat vond ik nou weer grappig om mee te eindigen. 

Ik had de smaak te pakken en wilde nog een 'G' maken met hulst. Er was nog een patroontje bij de bloemen in mijn tuin en dat borduurde ik nog even op een stukje borduurlinnen. Hier maak ik dan een fotootje van en dan plak ik dat weer op de nieuwe jaaragenda. Sinds vorig jaar is dit een nieuwe traditie geworden. Het borduurtje bewaar ik bij de andere die ik al eerder gemaakt heb van de bloemen in mijn tuin. Ooit ga ik er nog eens wat mee doen. Once upon a time... 

Van manlief kreeg ik onlangs een Amaryllisbol en het was voor mij nog de vraag wanneer deze zou gaan bloeien. Welnu, vanmorgen bloeide de eerste knop prachtig. Hoe is het mogelijk zo op  deze dag! 

In mijn tuin, zo voor het raam, staat een tafeltje met daarop een gekregen Gaultheria en eentje die ik al had en een Helleborus. Ze staan in volle bloei en dat is dan ook kleurrijk in de verder rustige tuin. 

De lap fotografeerde ik bij het mooie daglicht wat we momenteel hebben. Ook maakte ik er een collage van. 

Het vriest dat het kraakt en er wordt weer eens geschaatst in Nederland. De eerste marathon op ijs is vandaag een feit. Sinds 30 jaar is het niet zo koud geweest met Kerst. We maakten wel even een korte wandeling rond kasteel Nienoord. Zo heerlijk met dit weer.