Het was weer drok in Leek

We hadden een druk weekend. BBQ met de jeugdband, de kerkdienst zondagmorgen en zondagmiddag hadden we een bespreking over het verleden van de muziekvereniging. Volgend jaar nl. bestaan we 75 jaar en we willen e.e.a. vormgeven in een boek. Aangezien mijn DH en zijn broer ook jaren "in de muziek" [en nog natuurlijk] gezeten hebben, wisten zij veel van het verleden van de Harmonie. Het was leuk om herinneringen op te halen aan de historie. Annekdotes, weetjes en aardigheden. 

Maar 's morgens hadden we dus de dienst. Voor mij was dit extra mooi omdat al mijn geliefden er in zitten. Leuk om te zien hoe het een goedlopende band geworden is. Extra mooi was dat mijn DS behalve basgitaar ook een stukje op trompet speelde. Dat doet mijn hart goed. Gelukkig kon ik voor aanvang even een paar foto's nemen. Mijn DD speelde met een gek petje op. Dat hadden ze zo afgesproken tijdens de BBQ. 

De familiebrief is klaar en kan naar de drukker. Nu moet ik mij wijden aan de boekhouding om alle punten op de "i" te zetten voor de vakantie. Mijn DH heeft een belangrijke afspraak vandaag waar veel van afhangt. Ik ben benieuwd hoe dat afloopt. 

Visvlietlapje = AF

Toen ik eenmaal de letters en het ornamentje verwijderd had en tot de conclusie gekomen was dat het niet rood afgelaten had, was het een koud kunstje om de regel af te maken. Naar tevredenheid afgemaakt, gewassen, gestreken en ingelijst. Gereed voor vertrek naar het pittoreske dorpje Visvliet. Maar gelukkig kan ik er nog enige dagen van genieten, want de komende dagen ga ik daar nog niet heen, dus blijft het nog even bij mij. 

Vanavond bbq met de jonge kerkband. Ze zijn nu aan het oefenen voor de dienst van morgen en na afloop komt het spul hierheen voor de eterij. Gelukkig knapt het weer op en regent het niet meer. De thermometer wijst ook alweer 22 graden aan, dus dat lijkt goed.

Ondertussen mijmert het rozenthema nog door mijn hoofd. Ik denk aan een songtekst van Corry en de Rekels, een band van de 70-er jaren. Mijn vader had een pick-up gekregen en zo nu en dan werd er een singletje gekocht. Zo ook van Corry en de Rekels. Het nummer heeft weken op nummer één gestaan van de top 40. De tekst ging als volgt;

Ach ja...

Het visje zwemt bijna weer in de vliet

O, wat heb ik een geluk! Met schroom haalde ik de steekjes uit van het Visvlietlapje en ik werd na een paar uithalingen al blij. Het rood heeft NIET afgelaten. Dus de  herstelwerkzaamheden zijn eenvoudig uit te voeren. Ik denk dat het te maken heeft met het materiaal, de ondergrond. De "v" was er snel weer op geborduurd, de rest volgt dan ook. Maar eerst maar even een update, want straks weer eten koken, muziek en bezoek van mijn schoonmoeder. Dan komt het er niet verder van. Een pak van mijn hart, dat kan ik je zeggen.

K3 was dus niet dood. Er was wel een kraai dood, maar niet onze lastpak. Vanaf woensdag hebben we er flink achterheen gezeten om hem telkens te verjagen en waarschijnlijk heeft dat vruchten afgeworpen. Zo nu en dan is hij er nog wel, maar zeer incidenteel. Zoals normaal zeg maar. Ik ben er blij om, want om zo'n vogel iets aan te doen was voor mijn gevoel ook niet OK. De rust is weergekeerd. 

Ondertussen ook druk doende met de familiebrief. Het centrale thema is "rozen". Ik stuitte op een binnenblad van een boek dat mooi versierd was met een rozen afbeelding. Dus dat wordt ook weer erg mooi! Zo freubelen we maar door, met van alles en nog wat. 

K3 is niet meer

Zonet kwam de achterbuurman met een vogel in zijn hand, op de kop weliswaar. K3 is niet meer. Hij lag dood bij de buurman achterhuis, waarschijnlijk te grazen genomen door één van de buurpoezen. Het was ook niet normaal zoals K3 zich gedroeg. 

Steeds hippend op de grond van plek naar plek, zich telkens ophoudend in de nabijheid van mens en in dit geval gevaarlijk dier. Ik moet zeggen dat ik er niet heel rouwig om ben. Vanmiddag zaten we even buiten te eten en hij kwam er brutaalweg bij zitten om te kijken of er nog iets overbleef. Het wordt stil achterhuis. Hij is toch zo rond de drie weken geweest. Vooral schreeuwend en pikkend. De rust keert weer. Gelukkig voor ons, pech voor hem. 

Een laat begin, een mooie dag en een goed eind

Vanmorgen was ik heel laat van bed, om negen uur. We hadden een redelijk druk weekend met telkens te laat naar bed. Dan moet je op een gegeven moment daar de zure druiven van plukken. Ook wel een beetje stress natuurlijk, maar ja dat heb je altijd wel. Gelukkig was het supermooi weer. Lekker de was buiten die na een paar uurtjes al droog is. Heerlijk. K3, zoals ik de kraai genoemd heb, wordt steeds vervelender. Overal zit hij op en aan en hij is helemaal niet schuw. Ik noem hem K3 omdat hij het derde huisdier met een "K" is [Kat, Konijn en Kraai]. Ik blijf hem eng vinden. 

Oma had voor Jasper drie paar sokken gebreid. Ik was er mee begonnen, maar ik snap niks van de hak. Zal wel aan mij liggen, maar gelukkig wilde mijn moeder ze wel afmaken. Jasper vindt ze heerlijk zitten en draagt ze altijd. Mijn moeder doet er altijd een restkluwentje bij zodat we ze kunnen stoppen als er een gaatje in komt. Leuk hè?

Vanmiddag gewerkt bij de bso en daar was het ook leuk. Ik had 10 kinderen en we hadden samen een leuke middag. Naar het speeltuintje geweest, naar het voetbalveld, ijsje gegeten en lekker rommelen. 

Vanavond kon ik de was opruimen, even grasmaaien en wat andere dingetjes doen. Toen werden we om kwart over negen verwacht in de kerk voor een slotconcert van het koor waar onze beide kinderen op zitten. Ze zijn overgestapt naar een andere dirigent en dat moet natuurlijk nog even wennen. Maar de muziek was prachtig die ze zongen. Van Middeleeuws tot hedendaags. Immortal Bach van Nystedt was de afsluiter. Bijzonder mooi. 

Wat hadden we een spannende tenniswedstrijd op Wimbledon! Gelukkig heeft Djokovic gewonnen. Het werd nog even spannend in de derde set, maar de sterkste heeft gewonnen. Nadal kijkt als een boer die kiespijn heeft. 

Nu nog even uploaden en dan weer up and go naar dromenland!

Nieuw huisdier

Sinds enige dagen hebben we een nieuw huisdier in de tuin. Volgens mij een kraai, volgens anderen een roek of een kauw. Hij, ik denk dat het een hij is ten minste, heeft een zwarte snavel en dat duidt volgens mij op een kraai. In ieder geval hij struint de hele dag door de tuin en zit overal op en bij. Ik vind het een beetje eng zo'n zwarte vogel met zo'n scherpe snavel. 

Laatst zat ik bij de tuintafel te lezen en had ik niet in de gaten dat hij er was. Opeens zat hij naast me op de grond. Ik schrok me wezenloos en slaakte een enorme kreet. De vogel vloog weg en ik hoopte dat dat voldoende was om hem af te schrikken. Maar dat was niet het geval. Hij is ook volstrekt niet benauwd en is benaderbaar tot op enkele meters. Wat ook wat minder is dat hij alles onderschijt. Over witte klodders vogelpoep, bah! Hij is vanzelf gekomen en zal ook wel weer gaan denk ik. Als hij nog langer in ons tuin vertoeft moeten we hem maar gaan benoemen. Zal ik mijn gedachten eens over laten gaan. 

Wat heel aantrekkelijk voor hem is is ons konijn. Minoes is ook vaak in de buurt, maar om ze alledrie te fotograferen is heel lastig. Ondertussen is er ook een buurtkat in het spel om achter de vogel aan te gaan. Zo is er heel wat leven in onze tuin. het blijft boeiend al die dieren. 

foutje ... bedankt

Het pand waarin het archief gevestigd
is, ons voormalig ouderlijk huis.

Ik was zo trots op mijn Visvlietlapje, maar helaas. Ik had het bij mijn moeder op de stoel gezet en terwijl ze zat te breien ontdekte ze een foutje. Er staat "visliet" i.p.v. "visvliet". Nu moet ik een gedeelte uithalen en aanpassen. Nu is dit niet zo'n probleem, maar je weet het vaak wel met rood. Dat laat zo af. Enfin, ik moet het maar proberen en dan zien wat het wordt. Jammer, maar helaas. Ach, zo gaat het soms. Gelukkig zijn er nog oplettende oude ogen die goed zien. Merkwaardig dat je denkt te lezen wat er niet staat. Foutje .... bedankt, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.  Ik pas het aan en dan hoop ik dat het een mooi plekje krijgt in het pand van Stichting Visvliet Archief!