Frivolité, bloemen en een Koninklijke onderscheiding

Onlangs had ik een bijeenkomst van een handwerkclubje. Zo'n drie keer per jaar komen we ergens samen in het land. Vaak hebben we dan, naast gezellig bijeen zijn, een handwerktechniek. Deze keer was het frivolité.

Uiteraard kende ik het woord, maar verder wist ik er vrij weinig van af. We volgden een werkwijze en de woorden picot, knoop, naald, enz kwamen voorbij. We gingen oefeningetjes doen met als eindresultaat een vlindertje.

Als je eenmaal weet hoe de vork in de steel, of in dit geval 'de draad met de naald bewerkt wordt', heb je vlot een resultaat. Ik vind het weven/knopen op de naald zoals ik het maar noem, best leuk om te doen.

De planten en bloemen spuiten de grond uit en alles wordt steeds groener. Het mooie weer werkt daaraan mee. Zoals deze Noorderland tulp. Jaren geleden kocht ik een paar zakjes tulpenbollen. Deze werden te koop aangeboden in het blad 'Noorderland'. Een magazine waarin van alles te lezen valt over het noordelijke deel van Nederland.

Ik pootte ze en dit is de nog laatste bloeiende Noorderlandtulp. Al jaren in de tuin...

De potten met eenjarige bloeiers haal ik altijd leeg in de herfst. Tot mijn verbazing zag ik nu een hele prachtige invulling van deze pot. 😻 Mooi zo tegen de achtergrond van de taxus en de bloeiende skimmia. 

Een grote verrassing was er voor mijn oudste zus op de laatste werkdag voor koningsdag. Dat was op vrijdag 24 april. Wij als familie waren ook uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de happening. Al vroeg werden wij verwacht in het plaatselijke dorpshuis. Mijn zus werd onder valse voorwendselen vervoerd naar deze plek. Toen ze alle bekende auto's zag en later in de zaal de bekende gezichten, viel al vlot het kwartje. Ze kreeg een LINTJE. 

'Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd'...
Zo begon de burgemeester zijn mooie toespraak, helemaal gericht op de persoon in kwestie, over veel vrijwilligerswerk sinds jaren. Het lintje werd opgespeld en de paparazzi maakte heel veel foto's. Zij is lid geworden in de orde van Oranje Nassau en kreeg dus een Koninklijke onderscheiding. Een waardering van de bevolking voor het vele verborgen werk dat gedaan wordt door vrijwilligers. Waaronder mijn zus. 

Het was erg leuk om erbij te zijn en mee te maken. Nadien hadden we nog een samenzijn bij haar en haar man thuis. Het was nog lang gezellig!

Het lintje met medaille mag één dag gedragen worden. Op de dag van de uitreiking. Hierna mag het strikje gedragen worden bij officiële gelegenheden op nette kleding. De mannen krijgen een recht lintje, de vrouwen krijgen een strikje. 

Mijn zus was dit jaar één van de ruim 3400 Nederlanders die deze eer te beurt viel.  Heel speciaal. En mooi dat het is n.a.v. een burgerinitiatief. Het heeft wel heel wat voeten in aarde want er hangt een hele procedure aan. De aanvraag passeert vele instanties en bureaus voordat de koning er zijn laatste klap op geeft.

Er komen foto's in de kranten en alle namen worden per gemeente genoemd. Een bijzonder moment in iemands leven 💝!

Tegenwoordig eindig ik altijd met mijn eigen 'G' maar in dit geval... die van mijn zus! 😉

Voorbijvliegende weken

De weken vliegen voorbij. In principe is de interne verhuizing achter de rug, maar toch zijn er nog steeds zaken die geregeld moeten worden. Gelukkig zijn dat geen grote klussen meer, maar toch... En alles dat even tijdelijk verdwenen was, is ook weer teruggevonden.

Ik borduurde aan het werkje voor onze kleindochter die jarig was. Dat is gelukt en tijdig op de post gekomen en ook op de verjaardag zelf gearriveerd.

 

Ook was er een ander heuglijk feit waar ik ook iets voor ging maken en dat is ook klaar. Het lijkt op het vorige dat ik maakte, maar nu borduurde ik het gewoon rond.
Tijdens onze maandelijkse maandagmorgen bee, SUPER GEZELLIG EN LEUK!, heb ik het getal er in geborduurd. Dus ook dat is weer gereed product. Kadertje erom en klaar is FreubelGonda!

 

 

Onze vaste fotografe van de bee legde het laatste maakproces vast op de gevoelige digitale plaat. De laatste foto maakte ik, na het inkaderen, uiteraard zelf. 

Pasen 2026

We zouden relatief rustige paasdagen hebben. Totdat er een noodkreet kwam uit Culemborg. Op Goede Vrijdag hebben we geen oppas, kun je komen. Manlief was ook niet thuis dus vertrok ik spoorslags naar het midden van het land. Manlief kon mij afzetten het station Groningen en de verdere reis bracht ik door in de trein. 

Veel lezerei heb ik dan bij me, maar in Assen stapte er een oudere dame in en al pratend waren we in een vloek en een zucht in Utrecht. Het stukje naar Culemborg gaat dan heel snel en net na de middag was ik ter plaatse. Gezellig met dochter en kleindochter bracht ik de middag door. In de avond paste ik op onze lieve kleine en de volgende dag reisde ik weer terug met de stief kleinzoon. Hij houdt erg van schaken en ik ook, dus al schakend verliep die treinreis ook weer vlot. We waren al heel snel in Zwolle. Het laatste stuk heb ik  heerlijk zitten lezen...

Manlief haalde me van het station en we konden nog even snel boodschappen halen voor twee paasdagen.
Op 1e paasdag zagen we de andere kleindochter met haar ouders. We hebben heerlijk geluncht samen en 's middags togen we richting het Leekster bos. Hier was nl. de wielerronde van Leek, door het bos.

Het was heerlijk weer dus een leuk uitje. Gezellige kuierend en al pratend zagen we de renners rijden. Leuk gezicht zo.

Onderweg zag ik honderden/duizenden bosanemonen. Wat een snoezig plantje is het toch! Hele tapijten aan de rand van de bosweg. We zagen de wielrenners voorbijvliegen en maakten onze wandelronde via het borgterrein bij Nienoord af. 

's Avonds was het eindelijk weer eens borduurtijd. Ik zag een snoezig patroon dat ik van een cirkel veranderde in een ovaal- of eivorm. De naald vloog door het stramien en op 2e paasdag maakte ik het af. In het centrum plaat ik een 1, want onze kleindochter wordt aanstaande woensdag 1 jaar! Daar moet natuurlijk een kaartje naartoe gestuurd worden.

Omdat het prachtig weer is gaan we 's middags nog een rondje fietsen. Wie weet wat we dan nog weer tegenkomen!

Gordijnen, muziek met herinneringen en passiemuziek, paasei

Al weken zijn wij bezig met de interne verhuizing met als doel het creëren van logeerkamer. Het allerlaatste project was het maken van de gordijnen in de 'Groene Freubelkamer'. De stof was besteld en gearriveerd, een nieuwe naaimachine is gekocht en het moment was daar. 

Bij gordijnen zijn er altijd meters stof. Met het grote bureau was dat vrij eenvoudig. Ruimte genoeg om te knippen. Het in elkaar zetten was ook vrij eenvoudig, behalve de lussen. Dat vergde enig denk- en rekenwerk. 

Uiteindelijk kon ik ze maandagavond voor de ramen hangen. Zo'n prachtige afmaker in mijn mooie kamer. Ik ben er superblij mee! De foto's heb ik de volgende dag gemaakt. 

   

Dit jaar hebben we een kattenkalender. Bijna elke dag een kattenweetje en andere eigen- en aardigheden betreffende poezen. Op woensdag 1 april zag ik het kinderliedje 'De kop van de kat was jarig'. Ik leerde het vroeger van mijn moeder toen ik klein was. 

Toen ik het intypte bij google zag ik dat het vooral een verjaardagliedje was dat vroeger op school gezongen werd. Ik kende het zelf niet in die hoedanigheid. Ik vond het grappig dat het op de kattenkalender voorkwam. Zelf even weer zingen en het zit weer gebakken in het geheugen 😺.

Héél andere muziek hoorde ik op 1 april 's avonds in de Martinikerk in Groningen. Onze vrienden Sybolt en Euwe de Jong gaven daar met twee gerenommeerde zangeressen een mooi concert .  

Zo voor aanvang van het concert kwam je door de prachtige verlichting al meteen in de sfeer. Het programma voor de passietijd in intieme setting bracht je in hogere sferen. 

De broers bewerkten Bachs versie van Pergolesi's Stabat Mater met eigen arrangementen voor twee kofferharmoniums. De zangeressen zongen afwisselend samen, danwel individueel met de kofferorgels die bespeeld werden door Sybolt en Euwe. Prachtige muziek op een andere manier beleefd en gehoord. 

We gaan richting Pasen en daar horen eieren bij. Van mijn buurvrouw kreeg ik het volgende ingekleurde plaatje met voorjaarsbloemen. 

Gelukkig veel om van te genieten!

Bibliotheek, bloeiers en paasei

Onlangs was de lieve kleine bij ons. Supergezellig uiteraard! Gelukkig was de wandelwagen mee, want een bezoek aan de bibliotheek was leuk en noodzakelijk.

Nadat we de boeken hadden ingeleverd hebben we wel anderhalf uur rondgestruind in de bieb. In onze mooie bieb is een prachtige kinderafdeling met veel uitdagingen. Erg leuk natuurlijk voor onze lieve jongedame. Een huisje met prachtige knuffels en, heel veel, op leeftijd gesorteerde boeken. Jong geleerd is ... hopelijk oud gedaan. 

Zo in de prille lente zijn er veel bloeiers in het bos en in de tuin. 

De bosanemoontjes

Het madeliefje

Het mooie speenkruid, zowel in het bos, als in de berm en bij ons in de tuin

De blauwe druifjes

Op het internet zijn veel mooie paaseieren te zien. Het streven is ook nog om er eentje te maken, maar momenteel ben ik nog wat druk met de interne verhuizing en met de boekhouding. Gelukkig dan nog maar even zo genieten. 

De hagelbuien striemen zo nu en dan tegen de ruiten, maar de tuin wordt steeds groener. Ook weer mooi. 

Interne verhuizing, ooievaars en variëteitenlap

De interne verhuizing verloopt als een speer. Er wordt elke dag dan ook hard aan gewerkt.

De schilder is klaar met zijn werkzaamheden in mijn kamer en nu kan dan het opbouwen weer beginnen. Er komen enkele kasten, een oude naaimachine, een mooi tafeltje, een boekenkast en een nieuwe werktafel. Er moet natuurlijk heel veel plek komen voor alle freubelbenodigdheden. Dit vergt ook veel uitzoekwerk. Hoe ga ik het doen en wat gaat er weg. Want opgeruimd moet het natuurlijk ook worden. Zo langzamerhand gaat het wel wat moois worden. 

Als je zo aan het opruimen bent, vind je ook van alles terug. Een mooi boek dat verstopt zat achter iets anders, een heel oud lapje dat bij mijn moeder vandaan komt en nog veel meer. Ook het goudkleurige tornmesje dat geruime tijd spoorloos was, is weer boven water. Wordt vervolgd...

Als ik naar mijn werk fiets, rij ik door het bos. Daar staat een ooievaarsnest. Toen ik daar vanmorgen in alle vroegte langskwam zaten er twee ooievaars bovenop. Ik kon ze nog mooi even fotograferen tegen de mooie lucht. Een gedichtje kwam tijdens het fietsen bij mij boven;

                twee ooievaars
                zagen elkaar
                op het nest van vorig jaar! 

                op hun lange stelten staan ze daar
                innig naast elkaar
                het is echt waar!

                al klepperend zijn ze aan het communiceren
                ze zullen wel van alles beweren
                én trekken zich niks aan van alle boze meneren!

                ze zijn niet bang
                en trekken hun plan
                de loop der dingen neemt een eigen gang.

Ach ja het houdt mij bezig. Eerst zijn ze met z'n tweeën, dan is het broeden geblazen en na verloop van tijd komen de kopjes boven de rand uit. Net zo lang totdat ze uitvliegen. Dan verdwijnen de ooievaars ook weer naar andere oorden. Het nest is dan weer verlaten. En zo gaat de cyclus maar door en door. Jaar na jaar. Mooi om te volgen. 

Ondertussen ben ik tussen alle bedrijven door gestart met een soort variëteitenlap. Ik zag een leuk kruissteekpatroontje dat ik op de Zweedse manier wilde verwerken. Terwijl ik bezig was bedacht ik dat ik het patroontje op verschillende manieren wil borduren. 

Grappig effect om te zien hoe verschillend het er dan uitziet. Zo nu en dan MOET er er echt even geborduurd worden.