Poorten

Vandaag komen er uit het foto-archief heel veel oude [toegangs]poorten. Vroeger had men natuurlijk stadsmuren en dan moesten de mensen door de poort om de plaats te kunnen bereiken. Daarvan zijn er wel veel bewaard gebleven. 

Ook had je bij veel steden de noorderpoort, de oosterpoort, de zuiderpoort en de westerpoort.

Ik dacht ook nog aan tolpoortjes, we zijn er vele gepasseerd in vele vakanties, maar die heb ik niet gefotografeerd. 

Hier komen ze; 

Bij ons eigen kasteel Nienoord in Leek.

Een poort van twee kanten bekeken.

De poort in Gouda naast de kerk. Toegang tot het museum aldaar. Van links en rechts op de foto gezet.

De zuiderpoort in Korea.

Een natuurlijk poort.

De toegangspoort naar de stadstuin in Utrecht.

De treintunnels spreken bij mij ook tot de verbeelding als toegang tot de tunnel en als toegang weer terug naar het licht.

Ook de waterpoort bij Tiel van twee kanten bekeken.

Ook zijn er nog moderne poorten. Zie hier twee voorbeelden. 

Dit is de Wereld Vrede Poort in Zuid Korea. Gebouwd voor de Olympische Spelen in 2018. 

En de TT poort in Assen.

Dit waren de POORTEN! O nee, toch nog twee 😜

 

Paddestoelen

Ik vind deze parasolzwammen prachtig mooi!

Schuitje varen...

'Schuitje varen, theetje drinken...' Wie kent het liedje ook? Het past in ieder geval mooi bij de foto's uit het grote fotoarchief en bij het thema van deze week; BOTEN.

Een van mijn jongste herinneringen is het dagelijkse kalenderblaadje dat we thuis lazen bij het ontbijt. Elke dag een nieuwe en om de beurt kregen we dan het blaadje. We gingen er mee vouwen. En dat was dan een bootje. Heel veel heb ik er gevouwen, toen ik klein was, toen onze kinderen klein waren en ook nu heb ik nog een kalender waarvan de blaadjes tot een bootje gevouwen kunnen worden.

Er was ook nog een tragisch verhaal aan verbonden.

De boot ging varen over de baren,
maar plotseling steekt er een enorme storm op. 
    de voorsteven breekt af,
    de achtersteven breekt af,
    de mast breekt af,
    en wat blijft er uiteindelijk over?
Het hemd van de kapitein...

Een andere jeugdherinnering is die aan de boot van Sinterklaas met alle pakjes aan boord. Het Sinterklaasfeest was bij ons thuis een echt feest en ook daar heb ik hele goede herinneringen aan. Toen ik even zocht op pakjesboot, kwam deze andere associatie er ook nog bij. Als je het ziet snap je het wel.

Dan nu de andere foto's...

Een haven met bootjes, geschilderd door onze schoondochter.

Bij Eernewoude hangt een groot hangpaneel aan een gebouw. Met o.a. het skûtsje van Earnewâld. Wij hebben hier een aantal jaren met onze carvan en boot vakantie gehouden en waren vaak aanwezig bij het Skûtsjesilen.  

Toen we onlangs naar Ameland gingen, zagen we grote twee- en driemasters voorbij zeilen.

De rondvaartboot op het Lago Maggiore.

Verlicht [kerst]bootje in het water bij Briltil.

Een andere foto van een skûtsje op het water bij het Leekstermeer, maakte ik bij een sfeervolle zonsondergang.

Bij het zandsculpturenfestival was een paneel met zeilboten.

Dit bootje is van staal en ligt in Denemarken. Het deed me toen direct denken aan de gevouwen bootjes. 

Dit is ook een geschilderd skûtsje en is door mijn man gemaakt. 

Een sculptuur van een scheepje, in de beeldentuin in Gees.

Nog een [kerst]bootje in de haven van Leek. 

De voorsteven met de mast, een deel van het grootzeil en de fok van onze eigen Toro del Mar, onze zeilboot op de woelige baren bij het Hoornse of Paterswoldse meer. 

Een zeilboot in wording van lego.

Toen wij op Ameland aan het fietsen waren, zag ik bij het eerste huis dat ik zag dit mooie scheepje op de deur. 

Weer een hele serie, maar dat komt natuurlijk ook omdat we zelf een zeilboot hadden.

Regiodag Quiltersgilde

Afgelopen donderdag was de Groninger Regiodag van het Quiltersgilde. Samen met nog drie anderen hebben wij de invulling van deze dag georganiseerd. Dat was nog best een hele klus. Maar vooral ook erg leuk om te doen.

De dag had in principe een vaste indeling die we van onze voorgangers hebben overgenomen. Doordat we het samen organiseerden, konden we de krachten verdelen. Per tweetal hadden we een workshop voorbereid en deze hebben we ook samen uitgetest. 

Workshop 1 was het maken van hexagonnen op een andere manier. 

Die van mij had ik voorbereid in de herfstvakantie en omdat we met z'n vieren hadden afgesproken om een naamkaartje te maken voor de regiodag, besloot ik om mijn naam op de hexagon te maken. Dat was erg leuk om te doen. Ik borduurde op een reststrookje mijn naam.

Ik startte met het maken van lijnen op een kartonnetje en knipte de verschillende delen uit met stof.

Ik naaide alle delen aan elkaar en had uiteindelijk een gereed produkt.

Omdat ik toch niet tevreden was over het eindresultaat, besloot ik om er nog eentje te maken. 

Als je eenmaal weet hoe het moet is het zo gemaakt. Ik draaide het nog een kwartslag en zo was ik tevreden. Ik naaide de naam op het geheel en ging verder met de rest.

Ik maakte nog een achterkant en knipte de tussenvulling. Ik naaide alles aan elkaar en quiltte het vervolgens door. Ik was blij met het eindresultaat en droeg met plezier mijn naamkaartje op de regiodag.

Workshop 2 hadden we met z'n tweeën al een tijdje eerder gemaakt. Het ging om het maken van een zelfportret naar aanleiding van een foto. Dat was nog best ingewikkeld, maar gaandeweg werd het een leuk geheel. Zelf hadden we al vier stofjes uitgekozen waar het mee wilden maken. 

Naar aanleiding van onze testfase werd er een soort lesbrief  gemaakt, waarin stap voor stap stond beschreven hoe je het zelfportret kon maken. 

Ook mijn zelfportret heb ik in de herfstvakantie verder afgemaakt. De stofjes heb ik op de ondergrand genaaid met een bijzondere steek waar ik de naam niet meer van weet. Maar het garen was speciaal quilt verloop garen. Ik was ook hier weer trots op het resultaat. Om het af te maken vond ik uiteindelijk een oranje glanzend biaisband en dat ik naaide ik uiteindelijk thuis n.a.v. een YouTube filmpje aan het lapje met mijn zelfportret. 

Samen met de portretten van de drie andere freubelvriendinnen vormden ze een mooi voorbeeld voor de andere vrouwen. Erg leuk om te zien, dat zie je al aan de uitvoering van ons allevier met verschillende stoffen. Eentje maakte er zelfs drie met hetzelfde patroon! Met verschillende stoffen en verschillende verwerking. Leuk hè, die vogeltjes erbij!

Als erg vroeg waren we op locatie afgelopen donderdag. We gingen alle spullen klaarzetten en langzamerhand druppelden ongeveer 70 dames de zaal binnen. We vonden het allemaal spannend, maar onze workshops werden goed ontvangen en met plezier uitgevoerd. Voor de lunch aan was er nog een Vertoon en Vertel van meegenomen quilts in de tas. Mooi om te zien was deze en gene geproduceerd had. 

Rond drie uur besloten we de middag met een afrondend praatje en keerden alle dames huiswaarts. Moe maar voldaan. Want het gaat om het lekker bezig zijn, iets nieuws/anders leren, maar vooral ook om de gezelligheid!

Wij van het organisatieteam praatten nog even na en keerden eveneens moe en voldaan naar huis. Een hele fijne dag hadden we gehad. De ingevulde evaluatieformulieren kunnen we gebruiken voor verbeteringen en voor andere zaken. Tot volgend jaar maar weer!