Het tapijt van Assenede

Nu zijn er al behoorlijk veel bekende tapijten. O.a. het meest beroemde tapijt van Bayeux dat vooral bekend is omdat het de Slag bij Hastings vertoond én omdat het dus al meer dan 1000 jaar oud is. Het is een soort stripverhaal dat met naald en draad vertaald is naar een 70 meter lang borduurwerk met wol op linnen. Onlangs is dit bijzondere tapijt tijdelijk verhuisd naar Londen vanwege een renovatie in het Bayeux museum. 

Het tapijt waar ik over ga schrijven, is wat jonger van leeftijd. In 2015 is het borduurproject gestart. Vele steken zijn gezet. Het verhaal is gebaseerd op het liefdesverhaal van Floris ende Blancefloer. Het is op schrift gezet door Diederic van Assenede rond het jaar 1260. 

In de Middeleeuwen waren schilderijen en wandtapijten de belangrijkste manier om verhalen te vertellen die de bevolking grotendeels niet kon lezen. Tijdens de lezing waren er een viertal mobiele stukken te zien. Bewonderenswaardig!

Het beroemde verhaal spreekt tot de verbeelding en is gestart om het literaire erfgoed tastbaar te maken en te laten zien aan de samenleving. De panelen samen zijn inmiddels zo rond de 100 meter en het geborduurde verhaal is bijna voltooid. De wandpanelen zijn flexibel en kunnen overal getoond worden. Onlangs was ik bij een lezing hierover en het is werkelijk prachtig geworden. Heel inventief en het oude verhaal is vertaald met moderne borduursteken. Erg leuk om te zien. Vooral als je het verhaal erbij hoort. 

Ik laat nog wat detailfoto's zien van de prachtig uitgewerkte doeken. Prachtige vertaling met bijzondere én moderne borduurwerk. Dat vergde heel wat van de vele borduurders die er mee bezig zijn geweest. Een prachtige uitdaging. 

Mooie verschillende randen zijn er geraliseerd op de panelen. 

Het lijkt een beetje op de boekenkist waarmee Hugo de Groot in 1621 ontsnapte uit slot Loevestein. Floris ontsnapte dus in de mand met rozen. 

Een prachtig boek over deze liefde in de middeleeuwse literatuur dat is opgebouwd rond het mooie liefdesverhaal van Floris ende Blancefloer is er ook verschenen door Jozef Janssens e.a. In 2015. Gelukkig voor mij verkrijgbaar in de bibliotheek. 

Interessant om te lezen en te bekijken. 

HOERA!

HOERA! Er is een baby geboren. En we zijn voor de derde keer opa en oma geworden van een lieve kleindochter. Na een kerst- en paaskind, is er een herfstkind geboren. 

Hiske Gonda is haar naam. Ja, ja, ik ben vernoemd, net als mijn schoonmoeder. Hoe bijzonder is dat!

Voor deze lieve kleine borduurde ik diverse dingetjes.

Ze slaapt voorlopig in de co-sleeper en daarvoor maakte ik op een lakentje twee lieve Nijntjes die om het hoekje kijken. Zo leuk!

Een ander Nijntje maakte ik voor een kaartje. Zij heeft een boek in de hand en op de beide kanten borduurde ik de namen en de geboortedatum. Erboven borduurde ik nog eikeltjes.

Omdat het herfst is en je er ook zó leuk mee kunt knutselen en spelen. Net als met de kastanjes. Dat doet me meteen denken aan het bekende liedje:

'Zie je de kastanjes aan de bomen,
zie je alle eikels op het mos?
Nu is het herfst de blaad'ren vallen,
nu is het herfst in ieder bos'. 

Nu ben ik nog met een groot project bezig, ook met allemaal Nijntjes. Dat was ietsjes  meer werk als dat ik dacht, dus ik denk dat dat een Sinterklaascadeau wordt. Het houdt mij nog even bezig, maar dat is alleen maar leuk! 

Omdat ze deze mooie namen heeft, eindig niet alleen met een 'G', maar ook. met een 'H',

en met een 'G' met een Nijntje!

Poorten

Vandaag komen er uit het foto-archief heel veel oude [toegangs]poorten. Vroeger had men natuurlijk stadsmuren en dan moesten de mensen door de poort om de plaats te kunnen bereiken. Daarvan zijn er wel veel bewaard gebleven. 

Ook had je bij veel steden de noorderpoort, de oosterpoort, de zuiderpoort en de westerpoort.

Ik dacht ook nog aan tolpoortjes, we zijn er vele gepasseerd in vele vakanties, maar die heb ik niet gefotografeerd. 

Hier komen ze; 

Bij ons eigen kasteel Nienoord in Leek.

Een poort van twee kanten bekeken.

De poort in Gouda naast de kerk. Toegang tot het museum aldaar. Van links en rechts op de foto gezet.

De zuiderpoort in Korea.

Een natuurlijk poort.

De toegangspoort naar de stadstuin in Utrecht.

De treintunnels spreken bij mij ook tot de verbeelding als toegang tot de tunnel en als toegang weer terug naar het licht.

Ook de waterpoort bij Tiel van twee kanten bekeken.

Ook zijn er nog moderne poorten. Zie hier twee voorbeelden. 

Dit is de Wereld Vrede Poort in Zuid Korea. Gebouwd voor de Olympische Spelen in 2018. 

En de TT poort in Assen.

Dit waren de POORTEN! O nee, toch nog twee 😜

 

Paddestoelen

Ik vind deze parasolzwammen prachtig mooi!

Schuitje varen...

'Schuitje varen, theetje drinken...' Wie kent het liedje ook? Het past in ieder geval mooi bij de foto's uit het grote fotoarchief en bij het thema van deze week; BOTEN.

Een van mijn jongste herinneringen is het dagelijkse kalenderblaadje dat we thuis lazen bij het ontbijt. Elke dag een nieuwe en om de beurt kregen we dan het blaadje. We gingen er mee vouwen. En dat was dan een bootje. Heel veel heb ik er gevouwen, toen ik klein was, toen onze kinderen klein waren en ook nu heb ik nog een kalender waarvan de blaadjes tot een bootje gevouwen kunnen worden.

Er was ook nog een tragisch verhaal aan verbonden.

De boot ging varen over de baren,
maar plotseling steekt er een enorme storm op. 
    de voorsteven breekt af,
    de achtersteven breekt af,
    de mast breekt af,
    en wat blijft er uiteindelijk over?
Het hemd van de kapitein...

Een andere jeugdherinnering is die aan de boot van Sinterklaas met alle pakjes aan boord. Het Sinterklaasfeest was bij ons thuis een echt feest en ook daar heb ik hele goede herinneringen aan. Toen ik even zocht op pakjesboot, kwam deze andere associatie er ook nog bij. Als je het ziet snap je het wel.

Dan nu de andere foto's...

Een haven met bootjes, geschilderd door onze schoondochter.

Bij Eernewoude hangt een groot hangpaneel aan een gebouw. Met o.a. het skûtsje van Earnewâld. Wij hebben hier een aantal jaren met onze carvan en boot vakantie gehouden en waren vaak aanwezig bij het Skûtsjesilen.  

Toen we onlangs naar Ameland gingen, zagen we grote twee- en driemasters voorbij zeilen.

De rondvaartboot op het Lago Maggiore.

Verlicht [kerst]bootje in het water bij Briltil.

Een andere foto van een skûtsje op het water bij het Leekstermeer, maakte ik bij een sfeervolle zonsondergang.

Bij het zandsculpturenfestival was een paneel met zeilboten.

Dit bootje is van staal en ligt in Denemarken. Het deed me toen direct denken aan de gevouwen bootjes. 

Dit is ook een geschilderd skûtsje en is door mijn man gemaakt. 

Een sculptuur van een scheepje, in de beeldentuin in Gees.

Nog een [kerst]bootje in de haven van Leek. 

De voorsteven met de mast, een deel van het grootzeil en de fok van onze eigen Toro del Mar, onze zeilboot op de woelige baren bij het Hoornse of Paterswoldse meer. 

Een zeilboot in wording van lego.

Toen wij op Ameland aan het fietsen waren, zag ik bij het eerste huis dat ik zag dit mooie scheepje op de deur. 

Weer een hele serie, maar dat komt natuurlijk ook omdat we zelf een zeilboot hadden.