AMELAND>>>

Op onze laatste vakantiedag wilden we de hitte op het vasteland ontwijken. Overtocht geboekt voor de veerboot, fietsen in de auto en hup ➡️ Ameland! Op een eiland is het altijd koeler, maar nog altijd wel warm. 

Op de boot is het altijd leuk. Kijken naar mensen, kijken naar water, kijken naar wat er te zien is. De overtocht duurt ongeveer een uur, dus veel te zien.

Op het eiland namen we het pad tussen water en duin richting Hollum. We zagen een aantal tweemasters op het water, veel scholeksters en de Robbenboot. 

In Hollum zag ik een leuke beschilderde deur. Hm.. dat deed me wel denken aan Valloria in Italië waar heel veel huizen een beschilderde deur hebben. De afbeelding vond ik mooi met de vrouw [in mijn verbeelding] in Amelandse kledij met de accordeon. Bij hetzelfde huis een mooi scheepje op de deur.

We zijn ook in de provincie Friesland! 

Deze hoogverheven gluurder vond ik ook grappig om te zien met z'n verrekijker.

Na een heerlijke lunch bij ' See You' fietsten we verder door de duinen richting het hoogste duin van Ameland. 24 meter hoog op Het Oerd. Heerlijk fietsen door de duinen met mooie doorkijkjes richting de Noordzee en veel grassen. 

Ook zag ik veel distels, maar helaas niet de duinroos. Altijd probeer ik het te spotten als ik in duingebied ben. Maar als ik er even naar op zoek ga zie ik dat deze heester een voorjaarsbloeier is en nu dus eigenlijk niet meer bloeit. Wie weet ooit nog eens te zien. 

We fietsen door en komen uiteindelijk bij de Oerd Blinkert. Een mooi paadje leidt ons naar de top. Door het heldere weer is er veel te zien, o.a. het vasteland, Schiermonnikoog en natuurgebied De Hon. 

We struinden in Nes nog wat over de Juttersmarkt, aten een ijsje en namen de boot weer terug naar Holwert [op z'n Fries]. Vanwege laag water duurde de tocht iets langer. Maar ach, wederom van alles te zien.

Ameland, het was mooi om er te zijn. Met bijna 50 kilometer op de teller hebben we lekker gefietst! 

Rondje Schildmeer in combinatie met de Dollard Route

Naast het zorgen moeten we ook ontzorgen. Dit doen we door mooie fietsroutes te maken in de provincie Groningen. Deze keer wilden we fietsen rond het Schildmeer, een meer dat ontstaan is na de tijd van de vervening uit plassen en kreken.

Onze fietsreis startte bij Slochteren. Bijna 50 kilometer voor de boeg. Onze tocht is samengesteld uit knooppunten, delen van de Dollard Route en het Rondje Schildmeer.

Heerlijke paadjes langs mooie plekjes, door weilanden, over vele, vele bruggen, watertjes en zelfs langs een heel bekend vervreemdend plaatsnaambordje zo midden in het landschap. 

Onderweg een mooie brug met een eerste blik op het Schildmeer. 

Maar uiteindelijk zagen we dan het Schildmeer... mooi te zijn met het prachtige blauw van het water en de lucht en het mooie zonlicht. Ik zag mooie lijnen in de lucht in combinatie met de brugleuning. Zowel van linksonder naar rechtsboven en rechtsonder naar linksboven.

Onderweg langs de kant van de paden Balsemien en Haagwinde. De laatste noemden wij altijd pispotten. Waarom... dat is zelf te bedenken.

 

Onze reis eindigde natuurlijk waar het ook begon. Bij de carpoolplaats bij Slochteren. 

Het water staat hier ook laag. Dit is te zien aan droogliggende gedeeltes in het water. Ik herinner me nog een slogan van met 'W's', Wees Wijs met de Waddenzee. Ik zou zeggen; Wees Wijs met Water. Wel nodig in tijden van droogte en Watertekorten.

Toen we vertrokken zag ik twee kunstwerken staan. Ik zette ze op de foto toen we terug waren bij de auto.

Thuis verdiepte ik me verder in dit kunstwerk, dat bestaat uit twee 12 meter hoge sculpturen.

Toen ik het opzocht bleek dat het een kunstwerk van Herbert Nouwens is. Hij maakte het aanvankelijk met de naam ' Angels Share', maar omdat het gebaseerd is op de gaswinningsellende besloot hij de naam te veranderen in ' Slochtorens'. Het is geplaatst in 2017, maar veel mensen vinden het geen mooi kunstwerk. Mijns inziens moeten ze zich dan maar even verdiepen in de achtergrond. Gelukkig is iets mooi vinden uiteraard een persoonlijke interpretatie. Ik vond het in ieder geval bijzonder genoeg om het op de foto te zetten en mij er in te verdiepen. Dan krijg je toch een ander idee erover. Het staat als toegangspoort voor Slochteren en de daarbij behoren de gaswinning. De SLOTCHTORENS. 

Wij hadden weer een heerlijke fietstocht gehad en hebben vele blikken kunnen werpen op het hele ruime landschap met vergezichten op land en water. 

 

Fietsweer

Manlief had gelezen over een mega vlooienmarkt in het Stadspark in Groningen op de Drafbaan. Dat was een mooie aanleiding voor een fietstocht door het mooie Westerkwartier richting Groningen.

De eerste bestemming was dan ook de vlooeienmarkt. Om 10.10 u. vertrokken we over het mooie doorfietspad richting Groningen. Na ongeveer 18 fietskilometers kwamen we in de buurt van de plek. Enorm veel mensen op de been om deze markt te bezoeken.

Aan weerszijden van de baan waren allemaal kraampjes opgesteld met heel veel te koop aangeboden waren. Leuk om te bekijken, leuk om te bezoeken en leuk om rond te wandelen. Ik kocht een paar kleinigheden en na ruim een uur hadden we het wel gezien. We vertrokken weer op de fiets en wilden via Zuidhorn weer terugfietsen naar Leek. 

Ons pad voerde ons langs het mooie piepkleine dorpje Leegkerk. Hier stond een mooi oud kerkje die open was. We besloten om een kijkje te nemen.

Het kerkje was volledig gerestaureerd en mooi om te zien. Mijn blik viel op diverse elementen die ik dan ook fotografeerde. 's Middags zou er een voorstelling zijn met klankschalen en er was een tentoonstelling met schilderijen. Voor beiden kwamen we niet.

Op de grond grafstenen met o.a. op deze florale elementen en op het wapen een schaap

Op de witte muur mooie beschilderingen

Ook deze mooie tekeningen op diverse plekken te zien

Een mooi nisje met ook rode beschilderingen erboven

Door het raam een uitzicht op het groen rond de kerk

Het toegangshek naar de kerk is ook decoratief en stond open om ons welkom te heten.

Na het bezoek aan het kerkje reden we door de landerijen over mooie weggetjes richting Zuidhorn. In mijn geboortedorp besloten we te gaan lunchen. We zaten heerlijk onder de bomen op het terras en genoten van de lunch. Nadien togen we weer op pad door landerijen en mooie paadjes. Onderweg zag ik nog een zwanenpaar met jongen in een mini slootje. Hier stond nog wel water in, gelukkig maar want de kleintjes waren heerlijk aan het badderen en konden nog een zwemtochtje maken.

Ook zag ik nog mooie kaardenbollen prachtig te zijn aan de rand van het fietspad en decoratief tegen de blauwe lucht zijnde.

Na 48 kilometer waren we weer thuis na een prachtige fietstocht. Heerlijk! 

1 maand later

Opeens zijn we dan zomaar een maand verder! Wij werden ingehaald door de realiteit. We zaten te wachten op een operatiedatum voor mijn schoonmoeder. Ze zou begin juli geopereerd worden, maar dat werd plotseling begin augustus. Hierop pasten wij onze vakantie aan en gingen we opeens heel snel vertrekken. De eerste reisbestemming was het Lago Maggiore dat ligt in het  Zwitserse gedeelte en de volgende bestemming was in de buurt van Sam Remo aan de Golf van Genua of ook wel de Ligurische zee genoemd. 

Naast deze mooie Oleander zie je rechts op het hek de Zwitserse vlag in Brissago

In Riva Ligure kwam ik de Italiaanse vlag tegen

Het pakje dat ik naaide is afgekomen en nog wel gearriveerd in Culemborg. Zo is het geworden! Erg vrolijk vind ik zelf. 

Mooi hé op het kleine pasmodel!

Inmiddels is ook de operatie achter de rug en goed geslaagd. Nu moet ze nog aansterken en bijkomen van alles wat er gebeurd is. Gelukkig hebben wij allebei nog steeds vakantie en zijn we standby om te assisteren met en bij mijn schoonmoeder. Wonderwel gaat het naar omstandigheden erg goed met onze 90-jarige. Fijn gevoel.