zondag 23 augustus 2026

Borduren in buiten- en binnenland en expositie Leekster kunstenaar

Overal kun je borduren. Als je maar genoeg materiaal bij je hebt en je moet genoeg licht hebben. In Italië borduurde ik vakjes, veel vakjes en twee getallen.

Voor familie en bekenden borduur ik cijfers. Meestal bij een bijzondere gelegenheid, zoals een verhuizing. Nu waren het een een neef en een nicht die verhuisden naar een ander huis. Vaak maak ik dan het huisnummer en dat plak ik dan op een kaart.


De vakjes zijn voor de DJ, een project waar ik al, zo nu en dan, een aantal jaren mee bezig ben. Veel tellen en soms ook weer iets uithalen. Heb je dubbel plezier van het borduren, zo geef ik er dan een positieve draai aan. Thuisgekomen ben ik er mee verder gegaan en heb een aantal vakjes gevuld met bloemige herinneringen aan vakantielanden.

Hibiscus, de bloem van Korea

De Edelweisss, herinnering aan de Europese Alpenlanden. Ik kocht een stekje op een plaatselijk Italiaans marktje en het gedijt al 4 jaar bij ons in de tuin.

Een takje van de olijfboom met bijbehorende olijven, een herinnering aan dit jaar aan de vakantie in Italië.



Ook deze borduurde ik, het deed me denken aan een klavertje vier. De geluksbrenger die ik maakte voor mijn schoonmoeder die een moeilijke operatie onderging. Gelukkig gaat het nu goed!

Dit is tot nu toe de bloemeninvulling. Ik ga weer over tot de orde van de dag en heb nu wel iets minder tijd voor freubelen. Maar de naald gaat verder en zo nu en dan pak ik deze draad weer op. 

 

Bij K38, waar ik ook al vaker over berichtte, was een bijzondere tentoonstelling. De Leekster kunstenaar, Jan Ernst Douma, werd 80 jaar en zij organiseerden een prachtige eerbetoon over zijn levenswerk. Dat is wel bijzonder want meestal bestaat de expositie uit een thema en daarbij zoeken ze dan meerdere kunstenaars met hun werken die erbij passen. 

Ook wij omarmden deze kunstenaar. Wij maakten cd's met koren, orkesten en organisten en op het drukwerk kwam dan van deze kunstenaar een werk. Op de voorkant. Wij wonen ten slotte in dezelfde plaats en wat is er dan mooier om de voorkant van het boekje te sieren met een kunstwerk van Jan Ernst Douma! Hier twee voorbeelden van cd's.

Maar hier ging het om een overzicht van al zijn diverse werken door de jaren heen. Ik zette er een aantal op de foto.

Schiermonnikoog, het mooie kleine Friese eiland


Groningen. Ik vond dit zwart wit werkje zo leuk met de gekleurde Nederlandse vlag [echt met rood wit blauw!]. Destijds hingen ze de vlaggen nog niet op de kop 🙈

Nog een mooie van Italië met kenmerkende oranje daken. 

Ook maakte hij illustraties voor leuke boekjes. Deze vond ik erg leuk met de schaats. Het is bij een leuk Groninger sonnet;

Scheuveltocht

Ik begun mit t versoameln van moud en t zuver strupen van de veters
t Strompelnd perbaaiern bie de eerste meters veraandert stoer van moud noar overmoud.

Mit haanden op rog, daansend over scheuren, is t ritme vonden.
t Laifst bie tegenwind aais ik de kop int t scheuvellint.
Ik vuil mie god. Wat zel mie nog gebeuren?

Ik roak in trance, ik veul mie stoned as ik mit witbevroeren snorreboard
deur n blinke erekruuske wordt beloond.

Aan de wilgen hangen scheuvels: ik ben bejoard,
Mien passie wordt in swoule nachten aantoond in dreumen; ieskold weer openboard.



Dit is Brissago liggend aan het Lago Maggiore. Een van onze vakantieplaatsen dit jaar. Hoe toevallig kan het zijn!

Dit is zijn fiets waarop hij zich heden ten dage op voortbeweegt. Nog immer datgene wat hij ziet met pen, potlood en kwast vertaalt naar een beeld op papier. 

Wat een leuk uitje hadden we zo op de zondagmiddag!

zaterdag 15 augustus 2026

AMELAND>>>

Op onze laatste vakantiedag wilden we de hitte op het vasteland ontwijken. Overtocht geboekt voor de veerboot, fietsen in de auto en hup ➡️ Ameland! Op een eiland is het altijd koeler, maar nog altijd wel warm. 

Op de boot is het altijd leuk. Kijken naar mensen, kijken naar water, kijken naar wat er te zien is. De overtocht duurt ongeveer een uur, dus veel te zien.





Op het eiland namen we het pad tussen water en duin richting Hollum. We zagen een aantal tweemasters op het water, veel scholeksters en de Robbenboot. 


In Hollum zag ik een leuke beschilderde deur. Hm.. dat deed me wel denken aan Valloria in Italië waar heel veel huizen een beschilderde deur hebben. De afbeelding vond ik mooi met de vrouw [in mijn verbeelding] in Amelandse kledij met de accordeon. Bij hetzelfde huis een mooi scheepje op de deur.

We zijn ook in de provincie Friesland! 

Deze hoogverheven gluurder vond ik ook grappig om te zien met z'n verrekijker.

Na een heerlijke lunch bij ' See You' fietsten we verder door de duinen richting het hoogste duin van Ameland. 24 meter hoog op Het Oerd. Heerlijk fietsen door de duinen met mooie doorkijkjes richting de Noordzee en veel grassen. 



Ook zag ik veel distels, maar helaas niet de duinroos. Altijd probeer ik het te spotten als ik in duingebied ben. Maar als ik er even naar op zoek ga zie ik dat deze heester een voorjaarsbloeier is en nu dus eigenlijk niet meer bloeit. Wie weet ooit nog eens te zien. 


We fietsen door en komen uiteindelijk bij de Oerd Blinkert. Een mooi paadje leidt ons naar de top. Door het heldere weer is er veel te zien, o.a. het vasteland, Schiermonnikoog en natuurgebied De Hon. 



We struinden in Nes nog wat over de Juttersmarkt, aten een ijsje en namen de boot weer terug naar Holwert [op z'n Fries]. Vanwege laag water duurde de tocht iets langer. Maar ach, wederom van alles te zien.

Ameland, het was mooi om er te zijn. Met bijna 50 kilometer op de teller hebben we lekker gefietst! 

woensdag 12 augustus 2026

Rondje Schildmeer in combinatie met de Dollard Route

Naast het zorgen moeten we ook ontzorgen. Dit doen we door mooie fietsroutes te maken in de provincie Groningen. Deze keer wilden we fietsen rond het Schildmeer, een meer dat ontstaan is na de tijd van de vervening uit plassen en kreken.

Onze fietsreis startte bij Slochteren. Bijna 50 kilometer voor de boeg. Onze tocht is samengesteld uit knooppunten, delen van de Dollard Route en het Rondje Schildmeer.

Heerlijke paadjes langs mooie plekjes, door weilanden, over vele, vele bruggen, watertjes en zelfs langs een heel bekend vervreemdend plaatsnaambordje zo midden in het landschap. 


Onderweg een mooie brug met een eerste blik op het Schildmeer. 




Maar uiteindelijk zagen we dan het Schildmeer... mooi te zijn met het prachtige blauw van het water en de lucht en het mooie zonlicht. Ik zag mooie lijnen in de lucht in combinatie met de brugleuning. Zowel van linksonder naar rechtsboven en rechtsonder naar linksboven.



Onderweg langs de kant van de paden Balsemien en Haagwinde. De laatste noemden wij altijd pispotten. Waarom... dat is zelf te bedenken.

 

Onze reis eindigde natuurlijk waar het ook begon. Bij de carpoolplaats bij Slochteren. 

Het water staat hier ook laag. Dit is te zien aan droogliggende gedeeltes in het water. Ik herinner me nog een slogan van met 'W's', Wees Wijs met de Waddenzee. Ik zou zeggen; Wees Wijs met Water. Wel nodig in tijden van droogte en Watertekorten.




Toen we vertrokken zag ik twee kunstwerken staan. Ik zette ze op de foto toen we terug waren bij de auto.


Thuis verdiepte ik me verder in dit kunstwerk, dat bestaat uit twee 12 meter hoge sculpturen.
Toen ik het opzocht bleek dat het een kunstwerk van Herbert Nouwens is. Hij maakte het aanvankelijk met de naam ' Angels Share', maar omdat het gebaseerd is op de gaswinningsellende besloot hij de naam te veranderen in ' Slochtorens'. Het is geplaatst in 2017, maar veel mensen vinden het geen mooi kunstwerk. Mijns inziens moeten ze zich dan maar even verdiepen in de achtergrond. Gelukkig is iets mooi vinden uiteraard een persoonlijke interpretatie. Ik vond het in ieder geval bijzonder genoeg om het op de foto te zetten en mij er in te verdiepen. Dan krijg je toch een ander idee erover. Het staat als toegangspoort voor Slochteren en de daarbij behoren de gaswinning. De SLOTCHTORENS. 

Wij hadden weer een heerlijke fietstocht gehad en hebben vele blikken kunnen werpen op het hele ruime landschap met vergezichten op land en water.