Verlaten gebouwen

Uit het grote archief ook bijzondere foto's met als thema 'verlaten gebouwen'. 

In 1990 waren wij in Schotland en daar verbaasde ik me over de vele leegstaande huizen en boerderijen en leegstaande bouwvallen. Maar toen had ik nog geen mobiele telefoon om foto's te maken. Het fototoestel bewaarde ik voor de echt bijzondere objecten die ik wilde fotograferen. Het fotorolletje had maar een beperkt aantal foto's die je kon maken. Bovendien was het vaak wel een week wachten tot de fotograaf de foto's ontwikkeld had. 

Hier zijn mijn foto's;

Dit is een deel van kasteel Duurstede bij Wijk bij Duurstede. Het is een van de oudste kasteelruïnes in Nederland. Het andere bijbehorende gebouw [niet op de foto] wordt nu nog wel gebruikt als trouwlocatie en gebruikt voor zakelijke evenementen.

De Prarola toren staat in zee bij Porte Maurizio. Het is gebouwd in de 16e eeuw en diende ter verdediging van de West Ligurië. Dit gebied werd destijds vaak aangevallen door private legers en barbaarse piraten. 

Bij Bingen in de Rijn, ligt de zogenaamde Muizentoren. In het verleden deed het ook dienst als verdedigingswerk en als tolhuis. Later had het nog andere functies, maar nu is het soms nog te bezichtigen maar spreekt het nog tot de verbeelding vanwege het bijzondere verhaal dat verbonden is aan de MUIZENtoren. 

Leegstaande kasteelruïnes worden door de tijd heen meestal door de natuur overgenomen.  

Weer een andere leegstaande kerkruïne aan de Rijn in Duitsland. Wel zijn de resten prachtig gerestaureerd. 

Het verlaten spookdorp op de grens van Italië en Frankrijk. Het dorp diende eeuwenlang als pleisterplaats op de Col du Mont Cenis. In 1960 werd er een enorme stuwdam gebouwd en raakte het dorp verlaten door het wassende water. 

Mooi toch zoals het beeld hier beeldig staat bij de resten van een gebouw. 

Ook hier een begroeid verlaten gebouw. Er staan hekken omheen. Wellicht wordt het gerestaureerd.

Dit is de Barbarossaruïne, of ook wel de Sint-Maartenskapel in Nijmegen. Hoe leuk is dit nu. In de aankomende week hebben we op 11 november het Sint-Maarten. Het feest van de lampionnen, liedjes en het snoepgoed. Het lichtjes lopen. 

De kapel is een overblijfsel van de Valkhofburcht. 

De laatste twee foto's horen bij elkaar. De Vleermuis, de unieke bronzen fontein, maakt onderdeel uit van het project 11 fountains voor Fryslân 2018. Ik fotografeerde het vanuit het portaal van de kerk. Wij zijn in bijna alle steden en bij alle fonteinen geweest en hebben daar fietstochten gemaakt. Alleen de fontein in Dokkum was nog niet gereed, maar hebben we ook steeds nog niet gezien. 

En de Broerekerk is de 13e-eeuwse Minderbroederskerk die in 1980 grotendeels verwoest werd door een brand. De overgebleven stenen schil is in 2006 overdekt met een glazen overkapping en daar heeft het nu een maatschappelijke functie en is het karakter van monument behouden. 
Op onderstaande foto staat de voorzijde van de kerk. 

Zo heb je veel meer in je archief als dat je denkt. Mét mooie verhalen ook. 

Het tapijt van Assenede

Nu zijn er al behoorlijk veel bekende tapijten. O.a. het meest beroemde tapijt van Bayeux dat vooral bekend is omdat het de Slag bij Hastings vertoond én omdat het dus al meer dan 1000 jaar oud is. Het is een soort stripverhaal dat met naald en draad vertaald is naar een 70 meter lang borduurwerk met wol op linnen. Onlangs is dit bijzondere tapijt tijdelijk verhuisd naar Londen vanwege een renovatie in het Bayeux museum. 

Het tapijt waar ik over ga schrijven, is wat jonger van leeftijd. In 2015 is het borduurproject gestart. Vele steken zijn gezet. Het verhaal is gebaseerd op het liefdesverhaal van Floris ende Blancefloer. Het is op schrift gezet door Diederic van Assenede rond het jaar 1260. 

In de Middeleeuwen waren schilderijen en wandtapijten de belangrijkste manier om verhalen te vertellen die de bevolking grotendeels niet kon lezen. Tijdens de lezing waren er een viertal mobiele stukken te zien. Bewonderenswaardig!

Het beroemde verhaal spreekt tot de verbeelding en is gestart om het literaire erfgoed tastbaar te maken en te laten zien aan de samenleving. De panelen samen zijn inmiddels zo rond de 100 meter en het geborduurde verhaal is bijna voltooid. De wandpanelen zijn flexibel en kunnen overal getoond worden. Onlangs was ik bij een lezing hierover en het is werkelijk prachtig geworden. Heel inventief en het oude verhaal is vertaald met moderne borduursteken. Erg leuk om te zien. Vooral als je het verhaal erbij hoort. 

Ik laat nog wat detailfoto's zien van de prachtig uitgewerkte doeken. Prachtige vertaling met bijzondere én moderne borduurwerk. Dat vergde heel wat van de vele borduurders die er mee bezig zijn geweest. Een prachtige uitdaging. 

Mooie verschillende randen zijn er geraliseerd op de panelen. 

Het lijkt een beetje op de boekenkist waarmee Hugo de Groot in 1621 ontsnapte uit slot Loevestein. Floris ontsnapte dus in de mand met rozen. 

Een prachtig boek over deze liefde in de middeleeuwse literatuur dat is opgebouwd rond het mooie liefdesverhaal van Floris ende Blancefloer is er ook verschenen door Jozef Janssens e.a. In 2015. Gelukkig voor mij verkrijgbaar in de bibliotheek. 

Interessant om te lezen en te bekijken. 

HOERA!

HOERA! Er is een baby geboren. En we zijn voor de derde keer opa en oma geworden van een lieve kleindochter. Na een kerst- en paaskind, is er een herfstkind geboren. 

Hiske Gonda is haar naam. Ja, ja, ik ben vernoemd, net als mijn schoonmoeder. Hoe bijzonder is dat!

Voor deze lieve kleine borduurde ik diverse dingetjes.

Ze slaapt voorlopig in de co-sleeper en daarvoor maakte ik op een lakentje twee lieve Nijntjes die om het hoekje kijken. Zo leuk!

Een ander Nijntje maakte ik voor een kaartje. Zij heeft een boek in de hand en op de beide kanten borduurde ik de namen en de geboortedatum. Erboven borduurde ik nog eikeltjes.

Omdat het herfst is en je er ook zó leuk mee kunt knutselen en spelen. Net als met de kastanjes. Dat doet me meteen denken aan het bekende liedje:

'Zie je de kastanjes aan de bomen,
zie je alle eikels op het mos?
Nu is het herfst de blaad'ren vallen,
nu is het herfst in ieder bos'. 

Nu ben ik nog met een groot project bezig, ook met allemaal Nijntjes. Dat was ietsjes  meer werk als dat ik dacht, dus ik denk dat dat een Sinterklaascadeau wordt. Het houdt mij nog even bezig, maar dat is alleen maar leuk! 

Omdat ze deze mooie namen heeft, eindig niet alleen met een 'G', maar ook. met een 'H',

en met een 'G' met een Nijntje!

Poorten

Vandaag komen er uit het foto-archief heel veel oude [toegangs]poorten. Vroeger had men natuurlijk stadsmuren en dan moesten de mensen door de poort om de plaats te kunnen bereiken. Daarvan zijn er wel veel bewaard gebleven. 

Ook had je bij veel steden de noorderpoort, de oosterpoort, de zuiderpoort en de westerpoort.

Ik dacht ook nog aan tolpoortjes, we zijn er vele gepasseerd in vele vakanties, maar die heb ik niet gefotografeerd. 

Hier komen ze; 

Bij ons eigen kasteel Nienoord in Leek.

Een poort van twee kanten bekeken.

De poort in Gouda naast de kerk. Toegang tot het museum aldaar. Van links en rechts op de foto gezet.

De zuiderpoort in Korea.

Een natuurlijk poort.

De toegangspoort naar de stadstuin in Utrecht.

De treintunnels spreken bij mij ook tot de verbeelding als toegang tot de tunnel en als toegang weer terug naar het licht.

Ook de waterpoort bij Tiel van twee kanten bekeken.

Ook zijn er nog moderne poorten. Zie hier twee voorbeelden. 

Dit is de Wereld Vrede Poort in Zuid Korea. Gebouwd voor de Olympische Spelen in 2018. 

En de TT poort in Assen.

Dit waren de POORTEN! O nee, toch nog twee 😜