zondag 11 april 2021

Hekwerk, beelden, buitenkunst, bloemen en borduurwerk

De tijd vliegt voorbij voor mijn gevoel. Voor je het weet is er alweer een week geweest. Dit heeft natuurlijk te maken met een drukbezet leven. Naast het werk zijn er, vooral ook in het hoofd, veel zaken die aandacht hebben. Zo wandelen we veel. 

Tijdens het wandelen vind ik het leuk om foto's te maken. Soms verbind ik daar een thema aan. Op landgoed Nienoord in onze woonplaats, zijn ontzetten veel hekken. Tijdens tweede Paasdag vond ik het dan ook leuk om aan mijn fotosessie het thema "hekwerk" te verbinden. Dat levert dan weer aardige plaatjes op. 




Een andere wandeling voerde ons langs beelden van een heel ander kaliber. In Olterterp kun je een beeldenroute lopen die voert door het bos. Onderweg kom je bomen tegen waar boomcarvers afbeeldingen in gemaakt hebben. De bomen zouden er niet langer staan dan tien jaar en daarom mocht de kunstenaars er in werken. Ze maakten afbeeldingen zichtbaar die gebaseerd zijn op Friese sagen en legenden. 

Deze is vast gebaseerd op 'het vrouwtje van Stavoren'

Bij radio 4 waar ik vaak naar luister, is er een item genaamd 'buitenkunst'. Hierbij is er een luisteraar die je dan attendeert op een beeld of kunstenaar die iets te maken heeft met buitenkunst. Deze week ging het over een 12 meter hoge tulpenpiramide in Delft. Deze staat in het Beeldenpark Land Art in Delft. Gebaseerd natuurlijk op de enorme geschiedenis die Delft heeft met Delfts Blauw. 

In de krant las ik vorige week een artikel waarin de 'hoepelroknarcis' vermeldt werd. Dit zocht ik op het internet op en het lijkt inderdaad op een hoepelrok. Toen ik dit meldde in onze fröbelappgroep was er zelfs iemand die deze in de tuin had. Hoe grappig is dat?

Met het borduren blijf ik nog even bezig met de eieren. Ik ben bezig met een patroon van Nikki. Deze bestaat uit drie eieren. Voorlopig houd ik me nog even bezig met nummer 1. 





dinsdag 30 maart 2021

Nog meer eieren en lente

We gaan langzaam richting Pasen. Voor mij een reden om paaseieren te maken. Deze keer ben ik in de borduurmodus. Van de Historische Stickmuster een prachtig patroon dat ik al twee keer maakte. 



Op het internet vond ik een mooi gekleurd patroon met diverse schakeringen. Van donker naar lichter. Grappig effect zo. 


De lente is weer in het land en dat merken we. Het is werkelijk prachtig weer, reden voor ons om de tuin eens flink op te schonen, te snoeien en zomerklaar te maken. Diverse zitjes hebben we in de tuin en tijdens het avondeten zagen we een mezenpaar het huisje betrekken dat boven ons kamerraam hangt. Op de andere plek konden onze én alle andere buurpoezen teveel in de buurt komen en dat liep vorig jaar niet goed af. Wij kochten een nieuw huisje en deze hangt nu zodanig dat er geen poes meer bij kan. Het poezenvolk loopt af en aan en kijkt ook met verlekkerde blikken omhoog, maar ze kunnen er niet bij. Wordt vervolgd...


Tijdens een fietstocht door de omgeving zag ik de bosanemoon in grote getale bloeien tussen bomen en struiken. En lief snoezig bloemetje, goed voor een mooie lentefoto. 


donderdag 18 maart 2021

Hyacinten, eieren, project Montini en stemmen

In de krant werd ik geattendeerd op een leuk DIY project met hyacinten. Je ziet weleens van die Amaryllisbollen met een ingepakte bol in diverse kleuren. Dit kun je dus doen met kaarsvet. Je hebt wel even wat voorbereiding nodig, maar het resultaat is erg leuk. 

Je neemt een leeg blik met een aantal kaarsen die je au-bain-marie gaat verwarmen. De kaarsen smelten dan in het blik. Ondertussen heb je hyacintbollen van wortels ontdaan en schoongemaakt. Als deze goed opgedroogd is, kun je deze gaan dopen in het kaarsvet. Dit doe je meerdere malen en uiteindelijk heb je een bol met een gekleurd laagje. Voordeel hiervan is dat de voeding en het vocht in de bol blijft zitten. Dit dus eigenlijk goed voor de bol is. Tevens heb je een grappig resultaat. 



Ik heb het ook met de kinderen gedaan. Die waren ook reuze enthousiast. 

Omdat we richting Pasen gaan is het eierentijd. Altijd wil ik weer een ei maken die ik nog niet eerder maakte. Hierbij dacht ik ook aan irisquilten of papier piercing. Ik zocht en vond een leuk patroon. Theezakjespapier had ik toevallig een keer gekocht op de handwerkbeurs en stofjes heb ik genoeg. Even een paar uurtjes freubelen en je hebt een samengesteld ei van stofjes. Ik wil er verder nog iets mee, maar weet nog niet precies wat. Maar het was wel grappig om te maken. 

Ook in de krant stond een artikel over de narcis. Nadat ik dat gelezen had wist ik meteen dat ik hier een blackworkei van wilde maken. Ik kocht een aardig blackworkpatroon van een daffodil. Want ik wilde graag een bloem van zijaanzicht. Uiteindelijk zoek je dus op 'daffodil', engels voor narcis en dan vind je een patroon op Etsy. Het was nog best pittig om te maken maar het is snoezig geworden. Een Gronings woord voor narcis is "Poaskeblom". Want vaak bloeit de narcis tijdens Pasen. 

Waar je er eentje maakt, wil je er nog eentje maken. En dan een ei met de volledige bloem erop. Ook in blackworksteek. Deze vond ik nog in het boek van Leslie Wilkins die ik al eerder eens kocht. 

Het project van Ruben Montini heeft ook een vervolg gekregen. Ik stuurde mijn lapje op naar museum Arnhem en zij stuurden mij een link naar een bericht op de website van het museum. Nog steeds ... wordt vervolgd..., maar het is bijzonder om te zien welke invulling ieder er op haar of zijn eigen manier aan geeft. Dit is de link naar het stukje op de website;

https://museumarnhem.nl/nl/nieuws/meer-dan-150-borduursels-voor-europees-kunstkleed-van-ruben-montini

Op woensdag 17 maart hadden we dus de Tweede Kamer verkiezingen 2021. Dit was i.v.m. de pandemie nog een hele happening. Eerst kregen we een cursus van vele bladzijden met een examen. Je moest dit doen, anders mocht je niet zitting nemen in het stembureau. Ik ben geslaagd en tot mijn verbazing werd ik meteen benoemd tot voorzitter van het stembureau in de bibliotheek in Leek. We werden in twee teams ingedeeld en waren een lange tijd achter elkaar bezig. Maar het was erg goed georganiseerd, het was bovendien een gezellig team en de tijd vloog eigenlijk voorbij. Om 23.00 u.  hadden we alles rond en brachten we de spullen, na het tellen en inpakken, naar het gemeentehuis. De rode potloodjes mochten de mensen meenemen naar huis. Ik noemde het gekscherend al een collectersitem. Later hoorde ik dat ze al verhandeld werden op Marktplaats. Ook ik nam mijn potloodje mee, net als veel andere stemmers. Als bijzonder aandenken aan deze bijzondere verkiezingen.  



woensdag 10 maart 2021

Belevingspad en afbeeldingen gemaakt met papier

Veel had ik gelezen en gehoord over het belevingspad in Hoogersmilde. De laatste zondag van de voorjaarsvakantie was een uitermate geschikte dag om daar eens een kijkje te nemen. Je moet wel eerst drie kwartier sturen in de auto, maar dan ben je op plek van bestemming. 

Via de camping kom je op het wandelpad. Allerlei kronkelpaadjes door het bos met verrassende objecten op het 3 kilometer lange te wandelen pad. Erg leuk om te doen en uitdagend voor kinderen én volwassenen. 

Omdat het ook voorjaar wordt en ik nog bezig ben met papier, schaar en lijm had ik bedacht om nog twee glas in lood afbeeldingen te maken. Ten eerst een werk met een crocus en een hyacinth. Met het resultaat ben ik erg blij. 

Ten tweede zijn we aanbeland in de tijd voor Pasen. Voor mij altijd ook eierentijd. Nu leek het mij leuk om nog een raamwerk te maken met dieren gevat in eieren. Wat staat er dan dicht bij mij? De poes en de vogel. Je gaat zoeken en vindt dan van alles wat je kunt gebruiken. 


Eerst maak ik de uitgeprinte afbeelding zodanig dat het dikkere lijnen krijgt en gevat is in een eivorm. Hierna snijd ik de stukken weg waar vliegerpapier moet komen. Vervolgens breng ik dit over op zwart papier dat ik dan ook weer uitsnijdt. Als dit allemaal klaar is begint eigenlijk het leukste gedeelte en dat is het invullen van de vakjes met vliegerpapier. Ook nogal een secuur werkje omdat het niet buiten de lijnen mag komen i.v.m. de diverse kleuren. Het resultaat hangt mooi te zijn voor het raam! 



zondag 28 februari 2021

Voorjaarsvakantie

Na de winterse post van 18 februari, gingen we werkelijk een bijzondere voorjaarsvakantie beleven. Nooit was het zo warm rond deze tijd van het jaar. Dat schiep diverse mogelijkheden. 

Mijn schoonmoeder was jarig en we vierden dit in hele kleine kring. 85 is best een bijzondere leeftijd. Na haar herseninfact is ze, met rollater, nog redelijk goed ter been en we maakten een leuke wandeling in de buurt van het Leekstermeer. Heerlijk weer hadden we daarbij. Dit zorgde voor een lentegevoel. Het kaartje dat ik erbij maakte is daar ook opgeínspireerd. Tulpen van de Threadwork Sal verwerkte ik op deze manier.  

Het project van Ruben Montini is ook hiermee verweven. Vorige keer liet ik het lapje zien met de twee Europese kleuren; geel en blauw. Ik borduurde de contouren van Europa. Omdat het ook met de cultuur van je eigen land te maken mocht hebben, borduurde ik een rij tulpen die over Nederland liep. Ik stuurde het naar museum Arnhem en wacht het verdere verloop af. Leuk om te bedenken en uit te voeren. 

Wij verzorgen, ook in de vakantie, de noodopvang bij de BSO. Er zijn soms maar heel weinig kinderen en dat biedt ook wel weer mogelijkheden. Twee keer ging ik met ze naar het bos. We gaan dan eerst de dieren voeren die in het hertenkampje verblijven. Daarna maken we een wandeling door het aangrenzende bos. We zien dan van alles, o.a. veel vogels en eekhoorns. We laten ons dan inspireren door de omgeving en gaan dan iets maken. Dit kan van alles zijn. De eerste keer een takkenbouwsel en de tweede keer werd het een boszon. Na afloop zei één van de kinderen zei tegen mij dat het de leukste dag was bij de BSO. Gewoon leuk en erg gezellig om te doen. 



Het lentegevoel zorgt ook voor mijn nieuwe papierpassie. Glas in lood, maar dan met papier. Nadat ik de sneeuwklokjes schilderde op het raam leek het mij leuk om een tulp van papier te maken. Na enig denkwerk en verzamelen van de benodigde materialen ga je aan de slag en dan volgt er een mooi resultaat. 

Deze bloemvormen ga ik voortzetten met een crocus en een narcis. Wordt vervolgd... 

donderdag 18 februari 2021

Wandelen in het winterse landschap, ShootingStarSal, tulpen en borduren voor Italiaanse kunstenaar

Net als heel veel mensen kon je tijdens het prachtige winterweer mooie foto's maken. We wandelden o.a. over de Peizermade en bij Hoornse Plas. 



De ShootingStarSal2020 van de Historische Stickmuster is gereed produkt. Ik had nog wat garen te kort en gelukkig kon ik die bestellen bij de Handwerkboetiek in Roden. De tussendoor randen heb ik met rose dichtgeborduurd. Dat vond ik wel leuk. In het patroon stonden alleen de sterren met goud, maar ik vond dat de staarten ook met goud geborduurd moesten worden. Het rose dat ik overhad, gebruikte ik voor de tussendoor randen. Past wel mooi in het geheel. 

Nu wilde ik het zelf gaan inlijsten, maar om een geschikte lijst te vinden was nog wel even een dingetje. Gelukkig heb ik er online eentje kunnen vinden. Nu maar afwachten wanneer het bezorgd wordt. 

Door Miriam van https://borduurblog.blogspot.com/ werd ik geattendeerd op https://www.facebook.com/groups/TheSteadyThreadBlackworkSAL. Een leuke sal met bloemen. Elke week komt er een nieuw patroontje. Hoe ik het ga uitvoeren weet ik nog niet, maar de tulpen kon ik alvast gebruiken voor een kaart. 

Door Martha van onze Fröbelfreulsgroep werd ik geattendeerd op een project van Museum Arnhem. Een Italiaanse kunstenaar is op zoek naar klein borduurwerkjes die hij wil gaan verwerken in een kunstwerk.

Museum Arnhem zoekt borduurwerkjes voor Europees kleed

Museum Arnhem zoekt borduurwerkjes om toe te voegen aan een geborduurd kleed van 30 meter lang. Het kleed is een project van de Italiaanse kunstenaar Ruben Montini, die wil dat inwoners van alle Europese lidstaten meewerken aan zijn kunstwerk. „Het eindresultaat moet een metafoor zijn voor de schoonheid van de EU, een smeltkroes van verschillende mensen met gemeenschappelijke culturele achtergronden”, aldus Montini.

Montini begon drie jaar geleden aan zijn kunstwerk. Hij reisde met het kleed langs Europese musea. Overal mochten borduurliefhebbers aanschuiven om naar eigen inzicht een stukje op te werken. Maar toen de coronacrisis uitbrak kwam het project stil te liggen, omdat in veel landen musea gesloten zijn en mensen op afstand van elkaar moeten blijven.

Voor Nederland zamelt Museum Arnhem nu tot 28 februari borduurwerken in. De lappen worden opgestuurd naar de kunstenaar, die ze op de lange lap verwerkt. Deelnemers mogen helemaal zelf weten wat en hoe ze borduren, want de EU zou idealiter ook zonder beperkingen en grenzen moeten functioneren volgens Montini. Het uiteindelijke resultaat wordt later dit jaar geëxposeerd in het Italiaanse Turijn.

Het is natuurlijk leuk om hier iets voor te maken. E.e.a. staat nu in de startblokken. Ik heb nu een paar dagen voorjaarsakantie en dus ook tijd om dit vóór 28 februari te maken en in te sturen. Wordt wel weer vervolgd denk ik. Sowieso laat ik mijn produkt zien en ik hoop dat we op de hoogte gehouden worden van hoe de kunstenaar het verder gaat verwerken.  



vrijdag 12 februari 2021

Winter met sneeuw en vorst, lezen en freubelen, ijsbloem en Valentijn

En opeens was de winter daar. Een aantal dagen werd deze van te voren voorspeld. Maar op zondag was hij er dan. Sneeuw, wind en vorst. Dit geeft enigszins overlast, maar vooral veel winterpret. De hele wereld ziet er even anders uit en dat is prettig. Genieten, vooral voor mij... wintermens. 

Op Facebook raakte ik geïnspireerd door een leuke challenge, nl. ijsbloemen maken. Nu had ik nog wat anemonen op de vaas en één daarvan leende zich goed. Een leeg vlapak vullen met water en de bloem en dan buiten zetten in de vorst. Je krijgt een prachtig resultaat. Ik kan wel genieten van deze ijsbloem!

Voor de Fröbelfreules maakte ik een overzichtsfoto van wat mij bezighield. Op de foto een boek, mijn vogel en mijn sterren. De laatste twee zijn mijn freubelprojecten van dit moment. De sterren zijn bijna gereed om weggeschoten te worden en het vogeltje hangt bijna aan een stokje. Dat gaat lekker door zo. Het boek 'De bergen zingen', is een familiegeschiedenis die zich afspeelt in Vietnam. Vaak lees je daar niet zoveel over, maar wat daar allemaal gebeurd is in het vrij recente verleden is eigenlijk niet met een pen te beschrijven. Verschillende generaties worden gevormd door de geschiedenis van Vietnam. Het gaat niet alleen over het geweld, maar ook over de kracht van een familie, over menselijkheid, liefde, hoop enz. Het boek is enorm boeiend en goed leesbaar. 

Nu het bijna 14 februari op de kalender is, raken de mensen in de ban van Valentijn. Zo ook de kinderen van de bso. We maakten ijskoude raamhangers met diverse materialen. In principe hetzelfde procédé als bij de ijsbloem. Het resultaat is verrassend en leuk. Ik zette er een paar op de foto, die na een dikke nachtvorst mooi hard geworden waren. 



Onze poezen zijn nog nooit zo inhuizig geweest. Ze hebben een hekel aan de kou en de sneeuw. Maar ja, soms willen ze wel even naar buiten. Om kenbaar te maken dat ze weer naar binnen willen gaan ze op de regenton zitten net voor het raam. Vanmorgen maakte ik deze foto van Nuna. Ik werd getroffen door de poes, uiteraard !!!, maar ook door de reflectie van de bomen en het licht in het raam van de achterdeur. 

Gelukkig kunnen we nog even genieten van het winterse weer. Hoort ook bij de winter voor mijn gevoel!