Der Mond ist aufgegangen

Gisteravond was er een voorspeelavond van mijn DH. Ik ben meegeweest en het was bijzonder leuk. Eerst had hij nog een leerling, toen kon ik nog fijn een paar steekjes doen aan mijn maandenlapje. Daarna ging het los en het was erg mooi. Heel divers en er werd muziek gemaakt. Dat kon je merken. Op de terugreis zagen we de zon ondergaan, schitterend rood/oranje. Toen we bijna thuis waren zagen we de maan opkomen. Bloedrood. Ook weer heel mooi. Het is allemaal mooi en prachtig. 

Volgens mij was het gisteren volle maan en dat heb ik getracht op foto te zetten vanuit het slaapkamerraam. Het is redelijk gelukt. Tussen de blaadjes van de Prunus door kon ik hem kieken. Een prachtig hemellichaam vind ik de maan altijd weer. Hij doorstaat de cyclus en als het dan helder is kun je dit volgen. Gisteravond dus ook. 

Morgen weer een update van mijn onderhanden handwerk. Ik raak al gewend aan de donkere ondergrond en het wordt ook naar de zin. Dat is ook altijd belangrijk. Ik zit al te mijmeren over de rand die ik eromheen ga quilten. 

Vanmiddag ga ik eerst naar "Mode en het Groninger platteland" op landgoed Verhildersum in Leens. http://verhildersum.nl/agenda/exposities/mode-en-het-groninger-platteland-2011/ 

Dat is vast prachtig en ik heb er zin in!

Laatste loodjes

De laatste loodjes wegen zwaar, zoals elk jaar weer. Allemaal overal afsluitingen van en de laatste momenten voordat we met zomervakantie gaan. Gisteren waren we in Zuidhorn voor de afsluiting van de Kunstbedrijven Westerkwartier. Er waren vier orkesten; klarinetten, fluiten, saxofoon en koperorkest, en een combo. Er werd afwisselen gespeeld en ook gezamelijk. Het centrale thema was "Motown". Het was een leuk evenement dat ik als blazende moeder ook kon meemaken, omdat mijn DS trompetles heeft bij de kunstbedrijven en de dirigent nog wel behoefte had aan een euphoniumblazer. Erg leuk was het, ook omdat je allerlei bekende treft. Het muziekwereldje is dan toch klein. 

Vanavond een afsluiting van ons eigen orkest. Er zijn twee leden die respectievelijk C- en D-examen doen met ons orkest. Dus dat kan ook wel mooi worden. Het C-examen is gestemd slagwerk, we spelen een Csardas en het D-examen is een klarinettiste, we spelen het Concertino. Spannend. 

Ondertussen ga ik met het maandenproject beginnen. Voor elke maand een lapje. Ik begin met Juli. Alleen staat het er in het Engels op en dat vind ik niet leuk, want ik ben Nederlandse. Ik zet de maanden er dus in het Nederlands op.  Wel een donkere ondergrond, maar dat is ook wel weer een uitdaging. De patroontjes zijn van Little House Needleworks. Ik ben benieuwd hoe dat weer afloopt. 

Het was weer drok in Leek

We hadden een druk weekend. BBQ met de jeugdband, de kerkdienst zondagmorgen en zondagmiddag hadden we een bespreking over het verleden van de muziekvereniging. Volgend jaar nl. bestaan we 75 jaar en we willen e.e.a. vormgeven in een boek. Aangezien mijn DH en zijn broer ook jaren "in de muziek" [en nog natuurlijk] gezeten hebben, wisten zij veel van het verleden van de Harmonie. Het was leuk om herinneringen op te halen aan de historie. Annekdotes, weetjes en aardigheden. 

Maar 's morgens hadden we dus de dienst. Voor mij was dit extra mooi omdat al mijn geliefden er in zitten. Leuk om te zien hoe het een goedlopende band geworden is. Extra mooi was dat mijn DS behalve basgitaar ook een stukje op trompet speelde. Dat doet mijn hart goed. Gelukkig kon ik voor aanvang even een paar foto's nemen. Mijn DD speelde met een gek petje op. Dat hadden ze zo afgesproken tijdens de BBQ. 

De familiebrief is klaar en kan naar de drukker. Nu moet ik mij wijden aan de boekhouding om alle punten op de "i" te zetten voor de vakantie. Mijn DH heeft een belangrijke afspraak vandaag waar veel van afhangt. Ik ben benieuwd hoe dat afloopt. 

Visvlietlapje = AF

Toen ik eenmaal de letters en het ornamentje verwijderd had en tot de conclusie gekomen was dat het niet rood afgelaten had, was het een koud kunstje om de regel af te maken. Naar tevredenheid afgemaakt, gewassen, gestreken en ingelijst. Gereed voor vertrek naar het pittoreske dorpje Visvliet. Maar gelukkig kan ik er nog enige dagen van genieten, want de komende dagen ga ik daar nog niet heen, dus blijft het nog even bij mij. 

Vanavond bbq met de jonge kerkband. Ze zijn nu aan het oefenen voor de dienst van morgen en na afloop komt het spul hierheen voor de eterij. Gelukkig knapt het weer op en regent het niet meer. De thermometer wijst ook alweer 22 graden aan, dus dat lijkt goed.

Ondertussen mijmert het rozenthema nog door mijn hoofd. Ik denk aan een songtekst van Corry en de Rekels, een band van de 70-er jaren. Mijn vader had een pick-up gekregen en zo nu en dan werd er een singletje gekocht. Zo ook van Corry en de Rekels. Het nummer heeft weken op nummer één gestaan van de top 40. De tekst ging als volgt;

Ach ja...

Het visje zwemt bijna weer in de vliet

O, wat heb ik een geluk! Met schroom haalde ik de steekjes uit van het Visvlietlapje en ik werd na een paar uithalingen al blij. Het rood heeft NIET afgelaten. Dus de  herstelwerkzaamheden zijn eenvoudig uit te voeren. Ik denk dat het te maken heeft met het materiaal, de ondergrond. De "v" was er snel weer op geborduurd, de rest volgt dan ook. Maar eerst maar even een update, want straks weer eten koken, muziek en bezoek van mijn schoonmoeder. Dan komt het er niet verder van. Een pak van mijn hart, dat kan ik je zeggen.

K3 was dus niet dood. Er was wel een kraai dood, maar niet onze lastpak. Vanaf woensdag hebben we er flink achterheen gezeten om hem telkens te verjagen en waarschijnlijk heeft dat vruchten afgeworpen. Zo nu en dan is hij er nog wel, maar zeer incidenteel. Zoals normaal zeg maar. Ik ben er blij om, want om zo'n vogel iets aan te doen was voor mijn gevoel ook niet OK. De rust is weergekeerd. 

Ondertussen ook druk doende met de familiebrief. Het centrale thema is "rozen". Ik stuitte op een binnenblad van een boek dat mooi versierd was met een rozen afbeelding. Dus dat wordt ook weer erg mooi! Zo freubelen we maar door, met van alles en nog wat. 

K3 is niet meer

Zonet kwam de achterbuurman met een vogel in zijn hand, op de kop weliswaar. K3 is niet meer. Hij lag dood bij de buurman achterhuis, waarschijnlijk te grazen genomen door één van de buurpoezen. Het was ook niet normaal zoals K3 zich gedroeg. 

Steeds hippend op de grond van plek naar plek, zich telkens ophoudend in de nabijheid van mens en in dit geval gevaarlijk dier. Ik moet zeggen dat ik er niet heel rouwig om ben. Vanmiddag zaten we even buiten te eten en hij kwam er brutaalweg bij zitten om te kijken of er nog iets overbleef. Het wordt stil achterhuis. Hij is toch zo rond de drie weken geweest. Vooral schreeuwend en pikkend. De rust keert weer. Gelukkig voor ons, pech voor hem. 

Een laat begin, een mooie dag en een goed eind

Vanmorgen was ik heel laat van bed, om negen uur. We hadden een redelijk druk weekend met telkens te laat naar bed. Dan moet je op een gegeven moment daar de zure druiven van plukken. Ook wel een beetje stress natuurlijk, maar ja dat heb je altijd wel. Gelukkig was het supermooi weer. Lekker de was buiten die na een paar uurtjes al droog is. Heerlijk. K3, zoals ik de kraai genoemd heb, wordt steeds vervelender. Overal zit hij op en aan en hij is helemaal niet schuw. Ik noem hem K3 omdat hij het derde huisdier met een "K" is [Kat, Konijn en Kraai]. Ik blijf hem eng vinden. 

Oma had voor Jasper drie paar sokken gebreid. Ik was er mee begonnen, maar ik snap niks van de hak. Zal wel aan mij liggen, maar gelukkig wilde mijn moeder ze wel afmaken. Jasper vindt ze heerlijk zitten en draagt ze altijd. Mijn moeder doet er altijd een restkluwentje bij zodat we ze kunnen stoppen als er een gaatje in komt. Leuk hè?

Vanmiddag gewerkt bij de bso en daar was het ook leuk. Ik had 10 kinderen en we hadden samen een leuke middag. Naar het speeltuintje geweest, naar het voetbalveld, ijsje gegeten en lekker rommelen. 

Vanavond kon ik de was opruimen, even grasmaaien en wat andere dingetjes doen. Toen werden we om kwart over negen verwacht in de kerk voor een slotconcert van het koor waar onze beide kinderen op zitten. Ze zijn overgestapt naar een andere dirigent en dat moet natuurlijk nog even wennen. Maar de muziek was prachtig die ze zongen. Van Middeleeuws tot hedendaags. Immortal Bach van Nystedt was de afsluiter. Bijzonder mooi. 

Wat hadden we een spannende tenniswedstrijd op Wimbledon! Gelukkig heeft Djokovic gewonnen. Het werd nog even spannend in de derde set, maar de sterkste heeft gewonnen. Nadal kijkt als een boer die kiespijn heeft. 

Nu nog even uploaden en dan weer up and go naar dromenland!