Nagenieten met foto's

We zijn alweer bijna twee weken thuis. Wat gaat dat toch snel. Ondertussen heb ik alle foto's gezien en een selectie gemaakt van hele mooie foto's. Ik laat hier een aantal zien, zodat je een idee hebt hoe het daar was. Ik zal overal een klein verhaaltje bijschrijven. 

Mijn DH op weg naar de top van Puy de Sancy.

In Issoire staat een prachtige kerk met mooie versieringen.

Veel rood en blauw verwerkt in de pilaren en bogen.

Net Jugendstil toch?

En nog maar een wonderschone...

Tijdens een rondrit zagen we deze "orgues" in de rotsen. Zwart gestold lavagesteente, de zogenaamde orgelpijpen.

Bovenop Puy de Sancy.

De camping was gesitueerd rond een oud kasteel. Erg leuk natuurlijk.

Uitzicht op Clermont Ferrand. 

Uitzicht van onze campingplaats over de vallei en de rivier l'Allier.

Om de plaatsjes heggen met heel veel hibiscus.

Als ik dit zo weer zie krijg ik wel weer heimwee. Toch is het ook nagenieten. Gelukkig zijn de temperaturen in Nederland nu ook heerlijk. Ook is het goed toeven in ons eigen land. 

Weer op de basis

Na een prachtige, heerlijke, ontspannen, rustige, horizonverbredende, warme, gezellige én relaxte vakantie zijn we weer op de thuisbasis. DD in de armen gesloten, de andere geliefden begroet, de spullen opgeruimd en langzamerhand in het normale patroon. Goed om weer thuis te zijn. 

We zaten in het Centraal Massief in het vulkaanlandschap rond Clermont Ferrand. Met ons huisje op wielen met de tent ervoor konden we hier heerlijk vertoeven. We keken uit op een vallei met in de omgeving hoge vulkaankraters waarvan we een aantal bezocht en beklommen hebben, o.a. Le Puy de Dôme [1450 m hoog] en Puy de Sancy [1886 m hoog]. Daarnaast een vrij open landschap met veel zonnenbloemen en graanverbouw. In het gebied, de Auvergne, zaten we vlakbij Issoire, een grote stad. Rondom veel groen in het Parc Naturel Régional du Livradois-Forez en Parc Naturel Régional de Millevaches en Limousin, kortom een prachtig groen glooiend landschap.  

Zo, nu heb ik het Franse land wel weer genoeg geprezen en bezongen! Binnenkort laat ik wel wat kiekjes van de vakantie zien. 

Ondertussen heb ik niet stilgezeten in het Franse land. 

Vier jaar geleden was ik begonnen met een merklap in Denemarken. Allemaal mooi randjes in één rode kleur, nl. nummer 321. Echter een rechthoek was nog helemaal leeg en ik wist niet wat ik daarmee zou aanvangen. Ik had een grote box meegenomen met handwerkspullen en patronen. Uiteindelijk heb ik een keuze kunnen maken met wat ik erin zou borduren. Het resultaat is te zien op de foto. In de rechthoek dus een hart met een handwerkende vrouw. Ze is aan het kantklossen. Bovenin links natuurlijk mijn inititalen, het jaartal waarin ik het afgemaakt heb en drie afkortingen van landen. "DK" staat voor Denemarken waar ik de start had. "NL" natuurlijk voor Nederland en "FR" voor Frankrijk waar ik de lap voltooide. 

Halverwege bleek ik natuurlijk te weinig garen te hebben. In Issoire bleek een hele grote handwerkwinkel alwaar ik het benodigde strengetje kon bemachtigen. Leuk om even rond te strunen. 

Later waren we daar nog bij een tentoonstelling "Tour de Horloge" genaamd. Hier was een tentoonstelling gewijdt aan de invloed en het gebruik van het planten op ons hedendaagse leven. Hier was ook een vitrine met borduurwerk erin. Wat schertst mijn verbazing? Bij het lapje rood garen met garennummer 321. Was dat nu niet toevallig? Ik vond dat erg grappig. 

Een volgende keer zal ik verder verhalen over mijn belevenissen. 

Het plaatje zegt alles

Mooi pak, mooie bloemen en mooie tijd van het jaar

Vorige week tot diep in de avond, bijna nacht, aan het Obelix pak gewerkt. Ik had een Knippie van de bibliotheek gehaald met allemaal patronen van broeken. Hier heb ik een geschikt patroon uitgezocht en uitgeraderd. Op de stof gelegd en aangepast uitgeknipt. Want Obelix heeft natuurlijk een enorme buik. DD, een vriendin van DD en ik hadden bedacht dat we een fietsband in de broek gingen maken om het mooi rond te krijgen. Toen het prototype klaar was, was DS er om te passen. Het paste niet. O jee, wat nu? Toen bedachten we dat we van dezelfde stof er stukken bovenaan gingen maken. Zo gezegd zo gedaan en toen was het prima. Doordat het blauwe streeppatroon doorgezet werd, was het haast niet zichtbaar. Toen was het een gemakkie om de fietsband er in te naaien. Dat heb ik wel de volgende morgen nog gedaan, anders werd het veel te laat. Ik moest ook de hele middag nog aan het werk. 

Daarna hebben de dames er nog lussen aangemaakt om de broek te bevestigen aan een t-shirt met knopen en klaar was het pak. Leuk is het geworden. Alleen de Obelix dit het pak aan moest was broodmager, dus dat was wel een grappig gezicht. 

Laatst schreef ik over de geraniums. Ik heb ze helemaal opgekweekt en zie hier het resultaat. Schitterende kleuren zo voor het raam. Gelukkig houdt iedereen in de buurt een oogje in het zeil als we weg zijn, en dat zal nodig zijn met het warme weer van nu. Het is zo warm, dat we 's middags weinig doen. Morgenmiddag gaan we daarom naar DM = Dear Mother, dan kunnen we 's avonds weer wat gaan doen, want vrijdag reizen we af. Lekker vrij hebben we om in een rustig tempo alles klaar te maken. Dat is wel prettig. Vakantietijd, mooie tijd van het jaar. 

Poes geniet ook in de zon. 

Verandering met rozen

Toen ik gisteren thuiskwam had ik de drive om het hart af te maken. Achterkant stofje opgezocht, de naaimachine op de tafel, spelden en naalden, meetlint en schaar en aan de slag. Als ik eenmaal weet hoe ik het wil is het ook zo klaar. Naar volle tevredenheid. 

Dit was natuurlijk ook met een achterliggend plan. Want mijn moeder houdt opruiming en mijn zussen en ik hebben veel dingen meegekregen. Waaronder een mooi kastje nog door mijn vader gemaakt. Ik kreeg het idee om dit te vullen met o.a. het geborduurde hart en allemaal spullen die met rozen te maken hebben. Eens even door huis "gesnuusterd" en dan heb je weer veel dingen waarvan je het niet wist dat je het had. Bij alles wat je hebt is een verhaal en dat maakt zo'n opstelling altijd zo leuk. 

Gelijk maar even met een schoonmaakdoekje door de kamer dan is dat ook maar weer klaar. 

En zo heb je dan ineens weer helemaal een ander beeld voor ogen als je naar het audiomeubel kijkt. Allemaal gekochte, verzamelde en of gekregen schatten met mooie herinneringen. 

Mooi hart gereed

Het hele mooi hart is af! Mijn DH had een kleine ingreep in het ziekenhuis. Ik moest wachten tot hij klaar was en dus had ik een paar uur de tijd om het af te maken. Het is prachtig geworden! Ik moet er nog iets van maken, maar daar heb ik al ideeën over. Bij mijn moeder hebben we de hele zolder opgeruimd en daar heb ik een prachtig kastje gekregen. Hier heb ik al iets over in het hoofd, maar eerst dit even afmaken. Want dat dit in dat kastje moet is natuurlijk duidelijk. Eerst het product maar even showen. 

Het is druk zo aan het eind van het seizoen. Vorige week vier avonden voor de muziek op stap geweest. Heel leuk, maar wel elke avond op pad. Enfin, nog even de laatste loodjes en dan is het vakantie. 

Dit jaar gaat onze reis naar Issoire in Frankrijk. Ongeveer 1200 km sturen, maar met drie chauffeurs is dat goed te doen. Bovendien hebben we airco in de auto, dus in de warmtegebieden is dat ook prima. Er schijnen daar veel brocante en handwerkwinkels te zijn. Ik wacht het af. 

Mooi, maar moeilijk hart

Sinds mijn maandenlapjes af zijn, ben ik begonnen met een heel mooi, maar moeilijk hart. Je moet zo vreselijk goed opletten dat je de goede steekjes zet. Ik heb al menig keer de draad uit de naald gehad om stukjes uit te halen. Maar het resultaat wordt erg mooi. Zo mooi, dat ik het even moet laten zien. 

Trots ben ik ook op de geraniums. We hebben al jaren bakken onder de ramen en altijd zit er iets anders in. Dit jaar dacht ik aan geraniums. Ze moesten het heel ver weg halen. Ik kocht ze namelijk als kneusjes bij de Praxis. Ik heb regelmatig met ze gepraat en ze goed verzorgd en het resultaat mag er dan zijn nu. Ze zitten vol met knoppen en beginnen nu te bloeien. Schitterend gezicht. We zagen ze met de dag groeien. Vooral omdat we veel buiten leefden met het warme weer van de afgelopen dagen. Vandaag was het dan ook een echte regendag. 10 mm zat er in de regenmeter toen ik rond zes uur even keek. 

Onze familie uit Drachten kwam langs op theevisite. Dat was gezellig, maar vanwege het weer moesten we binnen zitten. 

Verder heb ik de tennisfinale gezien van Wimbledon. Federer is voor de 7e keer kampioen en weer nummer 1 van de wereld. Wat een sportman is het toch. Al 14 jaar aan de tennistop. Na heel veel drukte de afgelopen weken wordt het iets rustiger. Alles wordt afgesloten voor de vakantie, zo ook het verenigingsleven. Nog de laatste repetities deze week en dan zijn we vrij. Ik moet nog wel werken bij de BSO. Maar nu ik anders werk heb ik wel meer vrij. De vakantie is ook geboekt. We gaan met z'n drieeën naar Frankrijk. Maar dat duurt nog drie weken. Tot dan is het nog even doorzetten. Tussen de bedrijven door steekjes aan het hart maken natuurlijk.