zondag 12 juli 2015

Nieuwe fiets, naar Langweer, mini borduren en fietsen

Na 9 jaar trouwe dienst heb ik mijn fiets ingeruild voor een andere. De fiets was nog in goede staat, maar de berijdster ervan kreeg steeds meer last met fietsen. Zwaar trappen en daardoor veel last van de rechter beenspier krijgen. Dit moeten we niet hebben en toen hebben we besloten om de fiets in te ruilen. Samen met manlief naar de fietsenwinkel en uiteindelijk is deze Batavus Cherokee het geworden! Hij fietst superlicht en er zitten 18 versnellingen op zodat je al naar gelang het waait en het hellingspercentage hoog is, de versnelling waarin je fietst aan kunt passen. Missie geslaagd. 
Als je dan een andere fiets hebt wil je er ook graag nieuwe afneembare fietstassen op. Criterium hierbij was dat er op de tas een bruine kriebel of opdruk op moest zitten. Na bij drie winkels te hebben gekeken heb ik mooie roze gevonden met bruine opdruk. Heel gemakkelijk op en van de fiets te halen. Ideaal. 
Dochterlief vaart met een grote boot met scouting door Friesland. Gisteren lagen ze bij Langweer en kwamen wij een dagje langs. Heerlijk hebben we daar vertoefd. Eerst op de grote boot waar ze bij de bemanning zit, hierna een mooi zeiltochtje over de Langweerder Wielen en tot slot een heerlijk etentje bij een leuk restaurant. 
Ik had nog geen foto's gemaakt, maar op de valreep maakte ik deze nog in het haventje waar het skûtsje van Langweer ligt, met op de achtergrond de Jacoba II van scouting. Door het prachtige weer en het weerzien met dochterlief hadden we een prachtige dag. 
Vandaag hadden we niet veel op het programma zodat ik mooi even tijd had voor een mini borduurtje. Graag had ik het afgemaakt [d.w.z. verwerken tot een kaart], maar zoonlief heeft de garage vol staan met kampeerspullen zodat ik het de komende week af ga maken. Toch wil ik het laten zien. Wordt nog vervolgd.
Met de nieuwe fiets gingen we een mooi fietstochtje maken door onze woonomgeving. Daar we vlak bij het bos wonen gaat de route vaak ook door het bos of er langs. Zo ook vandaag. Dan stuit je soms op verrassende zaken. Het mennen van paarden via een bepaald parcours was op een terrein van Nienoord. Leuk om even te pauzeren en te bekijken.
Daarna fietsten we weer verder en na 10 kilometer waren we weer thuis. In afwachting van de tennisfinale op Wimbledon en de ploegentijdrit van de Tour de France. 

woensdag 8 juli 2015

Speldenkussen nummer 4 en de poes zit erbij

Speldenkussen nummer 4 is gereed product. Tijdens de hitte van vorige week legde ik de hand aan de laatste steekjes. Het was weer een leuk object om te maken. 
Na het borduren wordt er nog even gepuzzeld over hoe het in elkaar gezet moet worden, maar de bijgevoegde beschrijving en gezond verstand zorgen voor het uiteindelijk eindproduct. 

Van elk project leer ik wel weer iets en dat is ook de bedoeling als je bij een club zit, behalve dat je natuurlijk op een gegeven moment heel veel zaakjes hebt en kunt kiezen met het neerzetten. Ik zet natuurlijk niet alles neer, dat zou teveel van het goede worden. 
Terwijl ik zo freubel is poes altijd in de buurt. Hier even een kiekje van haar terwijl ze tegenover me op de tuinbank zit. Altijd gezellig! 

maandag 29 juni 2015

Pioenroos in bloei en vorderingen borduurwerk

Eindelijk is het dan zover, de pioenroos bloeit! Al heel lang waren er knoppen, maar nu zijn de bloemen in volle bloei. Meestal in de maand mei, maar nu dus in juni. Veel later als normaal, net zoals alles in de tuin. 
Gisteren regende het en als het dan stopt, kun je ook mooie foto's maken. Hier eentje van de Fuchsia op stam. In onze volksmond zeggen we ook wel "Beltjeblom". Ook erg mooi. 
Het onderhanden borduurwerk vordert. Mooi om zo even te pakken, een paar steekjes en dan weer wegleggen. Of lekker achter elkaar doorgaan. Maar onze familie is uitgebreid met een klein meisje, Marlijn. Voor haar en haar ouders en zusje ga ik natuurlijk iets maken. Het hangt ervan af hoe de vorderingen zijn, maar wellicht ga ik dat eerst doen. Komt tijd komt raad. 
Ach zo gaan we mooi richting zomer. Nog één werkweek en dan heb ik het zomerrooster waarin ik nog vier dagdelen moet werken en dan ... vier weken vakantie. 

zaterdag 27 juni 2015

Naar een prachtige tuin

Met de dames van de bloemschikgroep hadden we vanmiddag een uitje. We gaan meestal naar iets groens en vandaag gingen we naar de tuin van landgoed Pábema bij Zuidhorn. 
De enorme boerderij is door het echtpaar gekocht in 1998 en door de jaren heen helemaal opgeknapt. Daarbij zijn ze vrijwel gelijk begonnen met de tuin. 
Samen met Klaas Noordhuis uit Leens hebben ze een opzet gemaakt voor een tuin. Met veel beukenhagen en diverse lijnen met bomen ed. 
De gracht om de boerderij heen was vrijwel geheel verdwenen en is weer opnieuw uitgegraven. Om de gracht heen zijn twee rijen bomen geplaatst. 
Aan de voorkant van het huis is een boerentuin gemaakt met bomen, hagen en perken rozen. Aan de zijkant is achter een bijzondere beukenhaag gesnoeid in driehoekvorm, een bloementuin gerealiseerd. Deze ook in verschillende driehoeken in het gras met daarin bloemen en planten op kleur en blad. Erg mooi om te zien allemaal. 
Wat in het oog sprong was natuurlijk de beukenhaag en alle kleurrijke perken met diverse bloemen. Ook was er veel aandacht voor diverse bladplanten in de kleur van de perken. Zo zagen we de Gunnera Brasiliensis met enorme bladeren en daaronder verstopt de bloeiwijze. 

In het "rode" perk veel papavers met hun felrode bloemen en de rood/oranje bloeiende plant "Brandende liefde". Prachtige blikvangers en het hele seizoen door verschillende bloeiende planten en bloemen. 

Buiten de redelijk strakke tuin ook iets vrijere vormen met o.a. een slingerende perk met wit bloeiende pioenrozen. 
We hadden werkelijk een prachtige middag met een informatieve rondleiding. Een pareltje in het Westerkwartierder landschap. 

maandag 22 juni 2015

Nieuw projectje en solo spelen

Ondertussen ben ik al een aantal weken geleden gestart met een nieuw projectje van de speldenkussenclub. 
Doordat er allerlei zaken tussendoor komen, schiet het niet hard op. Dat is niet zo erg, maar het is zo leuk om te doen. Ik heb/had het o.a. ook leuk druk met spelen op mijn instrument. 
Afgelopen zaterdag hebben we met de muziekvereniging meegedaan aan een festival in Doezum. We speelden daar vier stukken en één daarvan was voor mij het solostuk met euphonium. Ik speelde het stuk "Fantasy Jubiloso" van Douglas Court, begeleidt door de muziekvereniging. Een prachtig stuk waarmee we ongeveer tien weken bezig geweest zijn. Het ging prima. 
Ik heb heerlijk geblazen en mijn stuk goed kunnen spelen. Een wonder, want meestal ben ik erg gespannen voor zo'n optreden. Blijkbaar heb ik dat nu overwonnen. Ik kende het stuk nu natuurlijk zowat uit mijn hoofd. Dus dat zal ook wel bijgedragen hebben tot het spelen op zo'n podium. Het was ook een leuk stuk om te spelen en na afloop waren er veel complimenten. Helemaal leuk was het dat er een kleine fanclub [allemaal lieve familieleden] in de zaal aanwezig was. Dat geeft het optreden en het nagenieten extra glans. 
Nu nog twee weken normaal werken voordat de grote vakantie aanbreekt. Alles wordt nu afgebouwd, nog even dit, nog even dat, de laatste repetitie, nog een barbecue en/of een uitje. In het laatst van juli gaan we naar Bergen in Noord Holland met vakantie. Dat duurt nog even. Vanmorgen hadden we nog een enorme hagelbui wat even zorgde voor een witte omgeving. Heel bizar zo op 22 juni.   

zaterdag 20 juni 2015

Naar Utrecht en "Verrukkelijk" lezen

Afgelopen woensdag ging ik op bezoek bij Hester in Utrecht. We zouden aanvankelijk met z'n tweeën, maar mijn reispartner werd ziek, zodat ik alleen op pad ging. 
Met het boek "Verrukkelijk" van Ruth Reichl in mijn tas was de treinreis zo voorbij. Nu houd ik van reizen dus dat is sowieso geen punt. Maar met een mooi boek erbij is is het helemaal goed.
Zo rond half twaalf was ik in Utrecht en werd door mijn DD bij het station opgewacht. Gezellig. Nu kun je tegenwoordig met je OV pas een OV fiets huren en dat heb ik gedaan. Zo ben je heel mobiel in zo'n stad en kun je alle kanten op. 
Na een overheerlijke lunch gingen we met de fiets op pad. Het doel was slot Zuylen. Dit ligt dicht bij haar woonadres in de buurt van de Vecht en dit was een leuke bestemming. We fietsten over een mooi paadje door een mooi natuurgebiedje. Uiteindelijk kwamen we al snel in Oud Zuylen terecht waar we de Vecht zagen en mooie oude panden. Het prachtige slot kwam al snel in beeld. 
We struinden eerst wat rond in de tuin en hierna kregen we een rondleiding door het slot. 
Het meest bekend is Belle van Zuylen [geboren in 1740]. Zij was zeer progressief voor haar tijd en deed van alles op kunstgebied [schrijven, componeren, dichten]. Het slot heeft nog veel authentieke elementen en de rondleiding was leuk en interessant. Ik weet niet wat het is, maar om in zo'n kasteel rond te lopen waarin nog veel oude elementen te zien zijn, ik vind dat mooi. Het zal mijn hang naar historie wel zijn. 
Handwerkzaken en andere aardigheden zette ik op de foto. 
Dit "Engelenhof" was het speelhuisje van de kinderen. 

Mooie oude stoel van de baron, volgens mij is de bekleding gerestaureerd. 

Mooie oude stoel van de baron waarvan de bekleding niet is gerestaureerd. 

Volgens de rondleidster een merklap van Belle van Zuylen, maar volgens mij niet, want dit is een stoplap met een geborduurd monogram in het midden met daarop niet de initialen van Belle van Zuylen. Maar hij is wel mooi in al z'n oudheid. Al meer als driehonderd jaar oud. 
Na de rondleiding aten we nog een lekker ijsje en gingen we op de fiets richting centrum Utrecht. Hier bezochten we nog wat winkels en lieten we ons lekker verwennen bij een fijn restaurant. Heerlijk hebben we hier gegeten. Zo rond half acht vertrok ik met de trein richting Groningen en om kwart voor tien was ik weer thuis. In de trein heb ik weer een aantal bladzijde gelezen in mijn mooie boek. 
We hadden een gezellige dag en we hebben heerlijk vertoefd in Utrecht. Mooie stad.  

woensdag 10 juni 2015

Vilten en familieweekend

Afgelopen vrijdag was het dan zover. Ik had mij aangemeld voor de workshop vilten bij Geralda. 
Zij is eigenaar van wolatelier Saartje in Lettelbert. Met vijf dames gingen wij, na een kopje thee/koffie aan de slag. Vier dames gingen een sjaal maken en ik ging voor het kussen. 
We starten met het maken van een kleurkeuze. Dit is belangrijk omdat je wol gevilt wordt op een ondergrond van zijde. Deze wordt eerst geverfd voordat je de wol op de zijde legt. Ik koos voor roodtinten in verband met onze nieuwe bank. De zijde werd dus rood geverfd. 
Nadat de natte zijde op een grote tafel gelegd was op plastic, kon het leggen beginnen. Je kunt ervoor kiezen om alles horizontaal of verticaal te leggen. Maar voor een kussenhoes hoeft dit niet. Ik houd van ronde vormen en legde dit, met meranowol, wol van het bergschaap en andere frutsels op de zijde. Leuk om te doen en vooral ook spannend omdat je niet weet wat het eindresultaat zal zijn. Tussendoor spoot je met een speciale apparaat water over je werk, zodat alles goed op z'n plaats bleef en het werk nat bleef. Nadat alles volgens mij zin was werd er een laag plastic overheen gelegd en kon ik met de andere kant beginnen. Zo ging het door totdat alle kanten gereed waren voor het vervilten. 
Over het geheel komt een laag plastic. Met natte zeephanden wrijf je de wol in elkaar zodat het in elkaar gaat zitten. Hierna werd het geheel met plastic en al in een handdoek gerold en moest ik ongeveer 10 minuten rollen. Ook voor de andere kant gold hetzelfde procedé. Nadat alle plastic verwijderd was moest het gekneed worden. Dit om een goed vierkant te krijgen. Ook wrijf je de randjes uit het stof zodat je een mooi egaal geheel krijgt. Uiteindelijk is de kussenhoes vochtig en kan het om een kussen gemaakt worden. Gereed product! 
Wat een leuke workshop en wat een leuk eindresultaat. Ik had me nog nooit met vilten bezig gehouden en vond het mooi om te doen. 
Nadat ik weer thuis was, moest ik mijn spullen gaan pakken voor het familieweekend. Wij verbleven in de "Kapschuur" in Stadskanaal en hadden een heerlijk weekend met de hele familie. 
Veel gepraat, lekker buiten chillen, klaverjassen, fietstochten maken en klootschieten met elkaar. Kortom een superleuk weekend. Doordat wij 13 jaar in Stadskanaal woonden was het ook grappig om hier weer te zijn. Veel dingen zijn veranderd, sommige dingen zijn hetzelfde gebleven. Veel herinneringen kwamen boven. Maar het leukste was toch het gezellig bij elkaar zijn en samen activiteiten ondernemen.