Verven met fluitekruid

Bij Conny las ik een verhaal over papier verven met fluitenkruid. Dit leek me wel aardig om te doen. Overal staat langs de weg dit mooie kruid en ik plukte een flinke bos. Mijn plukhand werd al geel bij het plukken dus dat beloofde veel goeds. 

Toen ik thuiskwam pakte ik mij oude jaren 50 pan die ik vooral gebruik voor het verven van eieren en deed de geplukte bloemen in een netje in de pan met water en kookte het geruime tijd. Het water was na het koken al mooi geel. Ik had voor mijn doel pagina's uit een oud boek en vellen bladmuziek. 

Ik goot het warme water in de gootsteen en legde er een aantal vellen in. Ze werden al snel geel en ik hing ze ze te drogen aan de droogmolen. Enkele vellen scheurden, want nat zijn ze erg kwetsbaar, maar de meeste vellen kon ik ophangen.

De wind wapperde ze droog en ik had zomaar een aantal gele vellen papier. Wat ik er mee ga doen? Wie weet, ooit nog eens een muziekboekje van maken.

  

Grappige ververij!

Nog meer rokken

Momenteel heb ik de beschikking over een extra auto. Deze kan nu voor mij aangewend worden voor een klein tripje. Nu las ik op Facebook over merklappen op het Landgoed Verhildersum in Leens. Dat leek mij wel een leuk tripje om te doen op vrijdag, mijn vrije dag.

In de museumboerderij was de genoemde tentoonstelling. Toen ik daar aankwam was er in de hal een vitrine met zaken die met de bevrijding te maken hebben. Er hingen o.a. twee bevrijdingsrokken. Deze zijn afkomstig uit deze regio en ook gemaakt met herinneringslapjes. Er op geborduurd data waarop het gedragen is en een krantenartikel waarin beschreven staat hoe deze rokken tot stand gekomen zijn en wat ermee gebeurd is.

Ook hier gaat het om lapjes afkomstig uit eigen bezit en zijn gebaseerd op de samengestelde lapjesdekentje dat Mies kreeg toen ze in het kamp zat. Het verhaal spreekt aan en omdat ze na de oorlog hiermee verder ging zijn er ruim 4000 rokken gemaakt en ook geregistreerd. Mies haar beweegredenen na de oorlog waren 'opbouw uit afbraak', 'eenheid uit veelheid' en gebaseerd op echte herinneringen. De bedoeling was dat ze gedragen werden uit vreugde, dat het kwade overwonnen was.

Bijgaand een krantenbericht uit 2015 waarin de rokken beschreven werden.

Dit is overigens nog niet het einde van het verhaal over de rokken. Binnenkort ga ik naar Wijchen. Ook hier een expositie over de bevrijding en over de rokken. Ook ga ik zelf een rok maken. Herinneringslapjes genoeg op zolder en borduren kan ik ook! Een mooie herinnering aan 80 jaar vrijheid. Ik ga mijn rok dan ook de vrijheidsrok noemen. 

In Leens is een Historische Kring, de Marne, die zich bezighoudt met historisch erfgoed. In deze kring een speciale afdeling voor oud textiel. Dat is ook de reden dat ze vaak speciale tentoonstellingen hebben gebaseerd op alles wat met handwerk te maken heeft. De volgende keer schrijf ik over de merklappen tentoonstelling, waar ik eigenlijk voor kwam. 

Bijzonder om nog even weer te zien zo, na 80 jaar bevrijding! 

Bloemen 5x, vogels en Open Atelier Route Verkuno in Drenthe met de Big Band

Pipo de Clown eindigde een aflevering altijd met: 'Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen'. Daar gaat dit bericht ook een beetje over.

Op vrijdag hadden wij een High Tea bij Tante Til in Enumatil. Met mijn zussen vierde ik daar mijn verjaardag. Toen ik daar aankwam zag ik een etagère met mooie potten met gele bloemen. Ik vond het meteen erg leuk!

Omdat het iets fris was, besloten we om binnen te gaan zitten. Samen hebben we heerlijk gesmuld van allerlei lokaal gemaakt lekkers. We aten o.a. mosterdsoep, sandwiches [dat ook wel 'fingerfood' genoemd wordt omdat je het met je vingers mag eten], poffert, scones met clothed cream en frambozenjam, en monchou taart. Met heerlijke thee erbij en onderwijl gezellig pratend was het een hele leuke middag. 

Op zaterdag vierde ik het thuis in kleine familiekring. Ook erg gezellig. Hier zaten we heerlijk in onze eigen tuin. 

Op zondag gingen we op de fiets naar Norg. Hier speelde zoonlief in de Big Band bij het Kunsterf. Deze locatie maakte deel uit van de zogenaamde Open Atelier Route Verkuno. Bij het Kunsterf speelde Big Band Groningen in open lucht. Het was fantastisch weer dus dat was genieten van heerlijk diverse big band muziek. Zoonlief bespeelt de basgitaar. 

Naast de muzikanten was in de open ruimte veel kunst te zien. O.a. deze mooie konen. 

In het atelier waren weer andere kunstwerken te zien. Grappige boten gemaakt van diverse materialen. 

We hadden een heerlijk muzikaal uitje met mooie kunstobjecten en konden lekker heen en weer fietsen met het mooie weer. 

Op maandag was ik dan echt jarig en kreeg ik bezoek van zoon en kleindochter. Erg gezellig, mijn 1e verjaardag als oma. Verder heel veel felicitaties via de telefoon, de app, de post en bezoek. 

Op dinsdag vierde ik het met ijsjes bij de bso. Ik werd luidkeels toegezongen en dat is altijd leuk. Tegenwoordig is het meestal mooi weer dus dat kon lekker buiten. 

In de tuin zijn allemaal mooie 'mei'bloeiers. Deze keer kiekte ik de Akeleien die we hebben in vele soorten en kleuren ...

... en de meiklokjes , oftewel de Lelietjes der dalen. Deze bloemen ruiken overheerlijk! Het breidt zich wel enorm uit, dus misschien maar even iets uitdunnen. 

Vandaag kwam de post twee mooie verjaardagsbloemen voor mij bezorgen. Prachtige rode die gemaakt zijn bij 'Sjaal met een verhaal'. Een ideële stichting die erg leuke producten maakt van wol en vilt. Ik ben er fan van. Al met al ben ik superverwend met mijn verjaardag! Allemaal leuke persoonlijke kadootjes. 

Omdat wij het vogelhuisje op het schuurtje hebben hangen, hebben wij vaak het volle zicht op het foerageren van de jong vogeltjes. Als je dan maar lang genoeg wacht, kun je ze op de foto zetten. En de vogels vliegen in en uit. Leuk om te zien! 

En als decor op de achtergrond de mooi bloeiende Seringen. 

Dag vogels... dag bloemen...

De bevrijdingsrok of herinneringsrok

Tijdens het wachten op het beVrijdingsVuur zag ik een vrouw lopen met een zogenaamde bevrijdingsrok. Dit was geen oude rok, maar deze was wel geënt op de bevrijdingsrokken die gemaakt werden net na de bevrijding van Nederland. Hier https://nl.wikipedia.org/wiki/Nationale_feestrok is er meer over te lezen.

Ik sprak haar aan over haar rok en zij ging erover vertellen. In het jaar 2020 was ons land 75 jaar bevrijd en een aantal dames gingen als herinnering aan de bevrijding ook een bevrijdingsrok naaien, maar nu dan ter gelegenheid van de 75-jarige bevrijding. Deze rokken zijn destijds ook tentoongesteld in diverse Musea. En ook deze mevrouw had haar rok samengesteld uit vele lapjes die ze in haar bezit had. De lapjes kwamen uit oude overhemden, kinderkleding, emblemen enz. Het is eigenlijk een soort herinneringsrok. In de oranjepunten onderaan werden dan de datum 5 mei en het jaar erop geborduurd. 

Bij het Nationaal Monument Kamp Vught is zelfs de originele bevrijdingsrok van Mies Boissevain-van Lennep bewaard gebleven. Op de foto is Mies zelf te zien met haar rok. 

Op de school waar ik werk hangt ook een bevrijdingsrok. Deze is wel van net na de oorlog, een oudje dus. Tevens een herinneringsrok met alle persoonlijke lapjes. 

Er is zelfs een Facebookpagina waar je veel rokken en verhalen erover kunt zien en lezen. https://www.facebook.com/groups/379678932694388/?locale=nl_NL.Erg leuk om te bekijken, te lezen en te zien. Er is zelfs een rok waar een corona mondkapje op gemaakt is. Hoe persoonlijk kun je het maken?

Als ik nu niet naar het aankomstmoment van het Vuur gegaan was, had ik in ieder geval deze rok niet gezien. Interessant en leuk om je even in te verdiepen. Eigenlijk Zou het heel erg leuk zijn om te maken. Wie weet... 

Op het Bernina blog staat te lezen in drie delen hoe je zelf zo'n rok kunt maken. 

https://blog.bernina.com/nl/2020/05/een-bevrijdingsrok-naaien-sew-along-het-resultaat/

  

Mini vakantie bij Linge en Lek, deel 3 en beVrijdingsdag

Zo'n mini vakantie is dan ook weer snel voorbij, maar wij zouden wij niet zijn, als wij ook op de laatste dag e.e.a. combineren. Om 10 uur namen we afscheid van Acquoy en reden we naar Culemborg. Nog 1 keer een stuk met de auto via de dijk. 

In Culemborg gingen we nog zo'n 25 kilometer fietsen langs de Lek. Een heel ander, open landschap. Bovendien mag je 2 x met het pontje over. Net ook even een rustmomentje. De eerste keer bij Beusichem. En weer door over eveneens een dijkweg. Met het andere pontje bij Culemborg weer terug en dan nog even door de andere kant op fietsen. 

We fietsten daar nog niet en dan kom je plotseling een aardig kunstwerk tegen. Dat is toch vaak wel mooi in Nederland. In 1995 was de dreiging van hoogwater op de rivieren zo groot, dat een kwart miljoen mensen in het rivierengebied moesten evacueren. Ook in Culemborg. Er werd een project gestart om de dijk te verbeteren en de natuur te ontwikkelen. E.e.a. werd in werking gesteld en n.a.v. dit project is dit kunstwerk een blijvende herinnering. 

Het kunstwerk, vervaardigd in het jaar 2000, is gemaakt door beeldend kunstenaar Dick Matze. Het heet "De dijk ging op de schop". De schop verbeeld het werk aan de dijk. De vrouw met kind en paraplu staan symbool voor de bescherming tegen het water. De vogel verwijst naar de nieuwe natuur. Van afstand dachten we nog dat het een echte vogel was. Het zag er zo levensecht uit. Maar toen we het van dichtbij bekeken was het toch kunst. 

Een leuk item dat je zo tegenkomt als je onderweg bent. Nadien bewonderden we nog even de lieve kleine, lunchten samen met de familie, maakten nog héél véél foto's 📸 en gingen weer op weg naar huis. 

Gisteren was het 5 mei. Dat werd op verschillende manieren in onze eigen gevierd. Zo rond 1 uur was er een optocht van versierde wagens van het dorp van mijn jongste zus. Zwager had een soort vliegtuig gebouwd met daarop verschillende familieleden. De propeller draaide echte rondjes, het geheel creatief bedacht en gemaakt. 

Aan het eind van de middag waren we op de De Dam in Leek. Hier zou het beVrijdingsvuur vanuit Wageningen arriveren. Zo'n 22 leden van loopgroep Nienoord hadden het afwisselend gedragen en samen hebben ze 180 kilometer gelopen met dit Vuur. 

Het werd ontstoken in een schaal en er was een toespraakje van de voorzitter van het 4 mei comité en van de burgemeester. Al met al een gedenkwaardige dag. 80 jaar Vrijheid geVierd op Verschillende manieren. 

Mini vakantie bij Linge en Lek, deel 2 en herinneren, gedenken en vieren

Op deze 2e dag gingen we een behoorlijk fietstocht 'Lekker langs de Linge' fietsen. Totaal bijna 45 kilometer. We starten op tijd, omdat we ook weer op tijd bij de familie wilden zijn. Maar eerst heerlijk fietsen over de dijkwegen rond de rivier de Linge. Al slingerend door het landschap met aldoor de Linge in de buurt, dan wel links dan wel rechts en soms onder ons 😉  en soms even uit het gezicht.

Als eerste kwamen bij Fort Asperen langs. Helaas gesloten vanwege een nieuwe tentoonstelling die dezelfde middag geopend zou worden. Toch wel bijzonder omdat het fort uit 1880 deel uitmaakt van de Hollandse waterlinie. We hadden er nog een ontmoeting met de opbouwers en de dochter van de laatste fortwachter die nog in het nabijgelegen huis woont. Leuke verhalen hoor je dan.

We vervolgden onze weg richting de Betuwse toren van Pisa. Deze scheve toren staat apart van de kerk in Acquoy. Erg leuke bijzonderheid is dat er een predikantsvrouw was die Cornelia Pisa heette en bij de kerk ligt begraven. 

We vervolgden onze fietsreis in het ontloken groen voorjaar met heerlijke temperaturen. Van alles te zien onderweg. Tijdens de tocht zijn er een aantal theetuinen in de route. Een heerlijk rustmoment met een lekkerkopje thee en koffie. Daar zie je dan onder andere de Anna Pawlonaboom in volle bloei. Deze sierboom komt oorspronkelijk uit China en heeft in het voorjaar prachtige bloemen. Na de bloei komen dan de bladeren. 

Nog meer mooie bloemen in het zicht als bollenvelden. Echter zijn het geen bollen, maar paardenbloemen. Het fluweelzachte wit schittert in het groene landschap. En zo genieten we van de mooie Betuwse omgeving. 

En we vervolgen onze fietstrip. Op de dijkweg komen we dan ook voor ons onbekende borden tegen. Rekening houden met elkaar op de smalle weg. 

Lekker langs de Linge! 

In de loop van de middag reizen we dan weer naar Culemborg. Genieten op een andere manier, maar zeer waardevol! 

Terwijl ik dit verhaal typ, is het 5 mei. Bevrijdingsdag, al 80 jaar. Gisteren de herdenking met ingetogen muziek van de Harmonie, de stille tocht, de fakkels, interessante woorden, bloemen én eigen herinneringen van o.a. mijn eigen ouders die dan voorbij dwalen in mijn hoofd. Het monument op onze eigen dam in Leek. Het kunstwerk gebaseerd op de 'V' die in dit verband staat voor veel 'V' woorden, die betrekking hebben op de oorlog en op de hedendaagse maatschappij. Dus niet alleen Vrijheid, maar nu ook Verdraagzaamheid. 

Op deze dag vieren we de bevrijding. Met een mooie stralende zon, een mooie optocht in het Westerkwartier en bevrijdingsvuur van Wageningen naar Leek in het verschiet. 

  

Mini vakantie bij Linge en Lek, deel 1

In deze vakantie zijn we een paar dagen uit geweest. Een combinatie van familiebezoek [van o.a. dochter, schoonzoon en kleindochter] en heerlijk fietsen langs Linge en Lek.

Onze trip begon met de reis richting het midden van het land. Onderweg hadden we een tussenstop in Almere en daar fietsten we rond deze stad. Wat mij opviel was dat er toch behoorlijk veel water en groen was in en rond deze plaats. In de stad zelf veel relatief kleine huizen op elkaar. Wel is het modern ingericht. Verschillende uitvoeringen van bankjes langs over het algemeen brede fietspaden die geheel geïntegreerd zijn in de omgeving. 

Onze fietstocht behelsde 22 kilometer en voer veelal langs waterpartijen en natuur. Onderweg zagen we steeds de contouren van een kasteel. Ook onze tour kwam langs dit bouwsel. Nader onderzoek wees uit dat dit een niet afgebouwd kasteel is. De bouw startte in 2000 maar werd in 2002 stilgelegd. Het is verworden tot een hedendaagse ruïne. Het plaatje in het groen is wel mooi. Er zijn plannen, maar men kan het niet eens worden over een vervolg.

We vervolgden onze reis richting Culemborg. De live begroeting was warm, leuk, gezellig en zinvol. Een helpende hand bij de zoektocht naar een nieuw ritme. En uiteraard de hernieuwde kennismaking met de jongste telg van de familie 💗

De overnachting was in Acquoy, een aardig plaatsje aan de Linge in de buurt van Leerdam. Een snoezig ieniemienie huisje waar alles aanwezig was voor een kort verblijf. Het huisje ligt aan de dijk met dus uitkijk op de dijk die het vasteland moet beschermen tegen het water. Het water van de rivieren die bij hoog water buiten de oevers kunnen treden. Sommige dijken, waar veel verkeer langs rijdt, dateren al uit de Middeleeuwen. Je voelt je er veilig. 

In de tuin een aardig beeld. Ook weer gesitueerd tegen de groene dijk. 

Genieten van de rust en uitkijkend naar de momenten die nog gaan komen.