Fietsen, schilderijen, fietsen en randen

Het is mooi weer om te fietsen, dus nu pakken we regelmatig het stalen ros en gaan er op uit. Soms combineren we dat met een doel. Het doel deze keer was de tentoonstelling van de donderdagavondgroep van de cursisten van de schildergroep. Aan het eind van het seizoen exposeren ze de gemaakte schilderijen. O.a. onze schoondochter is een van de cursisten. 

De getoonde werken zijn heel divers en afwisselend.

Montmartre

Stilleven

 

Lieve kleine meid - 3 maanden

Blauw tafereel in Denemarken

De laatste twee mooie zijn van onze schoondochter. 

We fietsten door de Onlanden richting Groningen en via de Onlanden weer terug. Onderweg raakten we verzeild bij de Onlanderij. Een sfeervol onderkomen met mooie uitzichten en lekkere versnaperingen. 

Een ander fietsrondje ging richting Jonkersvaart, naar Marum, naar Grootegast en via de pont weer terug naar Leek. Heerlijk ontspannen fietsen en vele mooie bloeiers onderweg. 

Geruime tijd ben ik al bezig met een blackwork lap met daarop randjes. Dit doe ik tussen andere werkjes door. Het laatste randje dat ik laat zien, daar heb ik op een of andere manier een haat- liefde verhouding mee. Waarom? Geen idee. 

Het betreffende randje met daarboven, mmmm lekker, in mijn ogen, lekkere ijsjes 😋

Maar gisteren en vandaag heb ik het afgemaakt. Tijd voor de volgende rand of weer iets anders tussendoor. 

 

Kapers om te dragen

Tijdens mijn bezoek aan de museumboerderij zag ik ook een aantal kapers. Dit stond op het bijbehorende bordje. Ik kende deze term niet, maar zag wel dat het een soort bivakmutsen zijn. Toen ik het opzocht vond ik het volgende;

Wat is een kaper muts? 

Een kaper is een muts of kap die werd gedragen in de Nederlandse klederdracht. Een kaper werd gedragen tegen de kou. Een kaper heeft een bijbehorende kraag die over de schouders viel. 

Weer iets wijzer geworden. 

In de folder die ik ook kreeg, staat nog meer te lezen. De kaper is een muts die veel gedragen werd als hoofdbedekking in het winterse straatbeeld aan het eind van de 19e eeuw. Ook werd het binnenshuis gedragen tegen de kou.
Het was niet iets typisch Gronings. Bekend is het schilderij van Breitner [1897] waarop ook een vrouw is afgebeeld met een kaper. 

De getoonde exemplaren zijn gemaakt met behulp van een spanraam. Dit gaf een soepel effect aan het materiaal. Versieringen werden er ook op gemaakt. Vaak werden de mutsen versierd met lintjes, garen, strikken en of franje en pompons. Deze mutsen zijn blijkbaar veel gedragen destijds. Ik zette er eentje op de foto en deze laat ik hier zien. 

Toen ik in dezelfde periode de krant las, zag ik een foto van de zogenaamde Cotofenesti muts. Gemaakt door een Roemeense mevrouw die het baseerde op de gestolen helm uit het Drents museum. Ik vond het, hoe zuur ook dat het gestolen is, wel grappig dat dit een aanleiding is om zoiets te maken. Ik denk echter niet dat het hier veel in het straatbeeld wordt gezien. 

 Maar je weet het nooit!

Mooi rood

Mijn man houdt zo van papavers en klaprozen. Dit hebben we al verschillende keren met zaad geprobeerd in de tuin, maar het loopt op niks uit. Nu zagen we bij het tuincentrum een papaver in een pot die wintervast schijnt te zijn. In ieder geval, we kochten het met een knop erin en nu bloeit deze volop. Uiteindelijk gaan we het poten in de tuin en dan maar afwachten wat het resultaat is. Maar eerst genieten we er op deze manier van. 😉

Nu heb ik in huis nog twee roodbloeiers. Een hanekam, die ik voor mijn verjaardag kreeg én twee bloemen van vilt. Ook dit was een cadeau. Ik zette ze allen op de foto en maakte er meerdere collages van. Ik vind het lastig kiezen, dus dan maar drie bij dit verhaal. 

Merklappen in museumboerderij op Landgoed Verhildersum

Eerder schreef ik over de entree van het museum. Nu loop ik verder het museum in om te kunnen zien waar ik voor kwam. Ik las nl. op Facebook een post over de oudste merklap van Nederland. Die zou zich hier bevinden.

Er waren een aantal prachtige merklappen te zien. Redelijk tot in erg goede staat, als je zo naar de leeftijd kijkt. Door een verzamelaarster, Felicia van Deth-Beck, kreeg het museum in 2016 de hele verzameling merklappen. Een aantal oude en bijzondere merklappen en stoplappen zijn nu tentoon gesteld in het museum. Interessant en mooi om te zien, met bijbehorende info over de lappen. Ik laat een aantal zien.

merklap uit 1655

Op deze merklap staan de motieven soms gedraaid en zelfs op de kop. De boot staat rechtop, maar de figuren ernaast niet. Dit heb ik ook toegepast op mijn eigen lap.  

Mooi stermotief en bloemenensemble op een lap uit 1675

Deze lap vond ik wel heel bijzonder mooi. Anno 1793. Met een heel verhaal erop wie het gemaakt heeft en welk onderwijs ze genoten heeft. Ik vond het leuk vanwege de speciale bloemmotieven en de bijzondere rand.

In het jaar 2015 was bij de borduurvereniging MerkWaardig het zogenaamde motief van de maand. Dit waren merklapmotieven die je dan borduurde op een lap. Ik koos voor mooi verloopgaren en borduurde de motieven in een vierluik en dan zodanig dat als je het draait, je in alle vierkanten iets te zien hebt. Toen het af was maakte ik er een kussen van.

Op elk vierkant is linksboven een motief te zien met daarin mijn initialen, de jaartallen 2015 en 2016 en de plaats Leek. Ook voegde ik zelf poezen toe, mijn lievelingsdieren. Zo wordt het dan ook allemaal weer heel leuk persoonlijk. [Miauw] 😻

De gekroonde 'G' boven de V en W op de lap van Hinderkien uit 1771.

Ook zag ik bij de tentoonstelling een merklap van een Groninger maakster, waarschijnlijk Hinderkien Aldershoff. Soms is de naam moeilijk te herleiden. Maar dat ze Groningse is, is te zien aan de gekroonde 'G'. Al in de 17e eeuw borduurden de jonge meisjes drie kruisjes op de letter 'G'. Dit was dan een teken dat de borduurster uit Groningen kwam. Ik vond het wel grappig om mijn 'G' aan te passen. Ik ben ook een geboren en getogen Groningse. Die 3 kruisjes zijn snel gezet!

 

Verven met fluitekruid

Bij Conny las ik een verhaal over papier verven met fluitenkruid. Dit leek me wel aardig om te doen. Overal staat langs de weg dit mooie kruid en ik plukte een flinke bos. Mijn plukhand werd al geel bij het plukken dus dat beloofde veel goeds. 

Toen ik thuiskwam pakte ik mij oude jaren 50 pan die ik vooral gebruik voor het verven van eieren en deed de geplukte bloemen in een netje in de pan met water en kookte het geruime tijd. Het water was na het koken al mooi geel. Ik had voor mijn doel pagina's uit een oud boek en vellen bladmuziek. 

Ik goot het warme water in de gootsteen en legde er een aantal vellen in. Ze werden al snel geel en ik hing ze ze te drogen aan de droogmolen. Enkele vellen scheurden, want nat zijn ze erg kwetsbaar, maar de meeste vellen kon ik ophangen.

De wind wapperde ze droog en ik had zomaar een aantal gele vellen papier. Wat ik er mee ga doen? Wie weet, ooit nog eens een muziekboekje van maken.

  

Grappige ververij!

Nog meer rokken

Momenteel heb ik de beschikking over een extra auto. Deze kan nu voor mij aangewend worden voor een klein tripje. Nu las ik op Facebook over merklappen op het Landgoed Verhildersum in Leens. Dat leek mij wel een leuk tripje om te doen op vrijdag, mijn vrije dag.

In de museumboerderij was de genoemde tentoonstelling. Toen ik daar aankwam was er in de hal een vitrine met zaken die met de bevrijding te maken hebben. Er hingen o.a. twee bevrijdingsrokken. Deze zijn afkomstig uit deze regio en ook gemaakt met herinneringslapjes. Er op geborduurd data waarop het gedragen is en een krantenartikel waarin beschreven staat hoe deze rokken tot stand gekomen zijn en wat ermee gebeurd is.

Ook hier gaat het om lapjes afkomstig uit eigen bezit en zijn gebaseerd op de samengestelde lapjesdekentje dat Mies kreeg toen ze in het kamp zat. Het verhaal spreekt aan en omdat ze na de oorlog hiermee verder ging zijn er ruim 4000 rokken gemaakt en ook geregistreerd. Mies haar beweegredenen na de oorlog waren 'opbouw uit afbraak', 'eenheid uit veelheid' en gebaseerd op echte herinneringen. De bedoeling was dat ze gedragen werden uit vreugde, dat het kwade overwonnen was.

Bijgaand een krantenbericht uit 2015 waarin de rokken beschreven werden.

Dit is overigens nog niet het einde van het verhaal over de rokken. Binnenkort ga ik naar Wijchen. Ook hier een expositie over de bevrijding en over de rokken. Ook ga ik zelf een rok maken. Herinneringslapjes genoeg op zolder en borduren kan ik ook! Een mooie herinnering aan 80 jaar vrijheid. Ik ga mijn rok dan ook de vrijheidsrok noemen. 

In Leens is een Historische Kring, de Marne, die zich bezighoudt met historisch erfgoed. In deze kring een speciale afdeling voor oud textiel. Dat is ook de reden dat ze vaak speciale tentoonstellingen hebben gebaseerd op alles wat met handwerk te maken heeft. De volgende keer schrijf ik over de merklappen tentoonstelling, waar ik eigenlijk voor kwam. 

Bijzonder om nog even weer te zien zo, na 80 jaar bevrijding! 

Bloemen 5x, vogels en Open Atelier Route Verkuno in Drenthe met de Big Band

Pipo de Clown eindigde een aflevering altijd met: 'Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen'. Daar gaat dit bericht ook een beetje over.

Op vrijdag hadden wij een High Tea bij Tante Til in Enumatil. Met mijn zussen vierde ik daar mijn verjaardag. Toen ik daar aankwam zag ik een etagère met mooie potten met gele bloemen. Ik vond het meteen erg leuk!

Omdat het iets fris was, besloten we om binnen te gaan zitten. Samen hebben we heerlijk gesmuld van allerlei lokaal gemaakt lekkers. We aten o.a. mosterdsoep, sandwiches [dat ook wel 'fingerfood' genoemd wordt omdat je het met je vingers mag eten], poffert, scones met clothed cream en frambozenjam, en monchou taart. Met heerlijke thee erbij en onderwijl gezellig pratend was het een hele leuke middag. 

Op zaterdag vierde ik het thuis in kleine familiekring. Ook erg gezellig. Hier zaten we heerlijk in onze eigen tuin. 

Op zondag gingen we op de fiets naar Norg. Hier speelde zoonlief in de Big Band bij het Kunsterf. Deze locatie maakte deel uit van de zogenaamde Open Atelier Route Verkuno. Bij het Kunsterf speelde Big Band Groningen in open lucht. Het was fantastisch weer dus dat was genieten van heerlijk diverse big band muziek. Zoonlief bespeelt de basgitaar. 

Naast de muzikanten was in de open ruimte veel kunst te zien. O.a. deze mooie konen. 

In het atelier waren weer andere kunstwerken te zien. Grappige boten gemaakt van diverse materialen. 

We hadden een heerlijk muzikaal uitje met mooie kunstobjecten en konden lekker heen en weer fietsen met het mooie weer. 

Op maandag was ik dan echt jarig en kreeg ik bezoek van zoon en kleindochter. Erg gezellig, mijn 1e verjaardag als oma. Verder heel veel felicitaties via de telefoon, de app, de post en bezoek. 

Op dinsdag vierde ik het met ijsjes bij de bso. Ik werd luidkeels toegezongen en dat is altijd leuk. Tegenwoordig is het meestal mooi weer dus dat kon lekker buiten. 

In de tuin zijn allemaal mooie 'mei'bloeiers. Deze keer kiekte ik de Akeleien die we hebben in vele soorten en kleuren ...

... en de meiklokjes , oftewel de Lelietjes der dalen. Deze bloemen ruiken overheerlijk! Het breidt zich wel enorm uit, dus misschien maar even iets uitdunnen. 

Vandaag kwam de post twee mooie verjaardagsbloemen voor mij bezorgen. Prachtige rode die gemaakt zijn bij 'Sjaal met een verhaal'. Een ideële stichting die erg leuke producten maakt van wol en vilt. Ik ben er fan van. Al met al ben ik superverwend met mijn verjaardag! Allemaal leuke persoonlijke kadootjes. 

Omdat wij het vogelhuisje op het schuurtje hebben hangen, hebben wij vaak het volle zicht op het foerageren van de jong vogeltjes. Als je dan maar lang genoeg wacht, kun je ze op de foto zetten. En de vogels vliegen in en uit. Leuk om te zien! 

En als decor op de achtergrond de mooi bloeiende Seringen. 

Dag vogels... dag bloemen...