Geheim project, tutorial patchwork-ster, speculaas en kerst

22 november is voor ons altijd een bijzondere dag, het is nl. onze trouwdag. Dit jaar waren we 37 jaar getrouwd en het was een zeer bijzondere dag! Al was het alleen al vanwege de bijzondere getallencombinatie, 22 -11 -22. Onze dochter ging ook trouwen op deze dag. Dat voelde wel heel speciaal. 

Vanwege deze bijzondere dag vertrokken we al op 21 november naar Utrecht. Ze trouwde nl. vroeg in de ochtend op de 22e en er moest nogal wat bagage mee. We wilden ook niet geconfronteerd worden met files en/of vertragingen. 

We waren in de middag nog even gezellig bij het aanstaande bruidspaar en struinden nog wat rond in Hoog Catherijne, het winkelcentrum bij het centraal station. We overnachtten in een hotel in het centrum van Utrecht. 

De dag begon al vroeg want ze trouwden om half tien in het stadskantoor. Het weer zat ook mee, want het regende niet. Een heerlijke dag ontvouwde zich gaandeweg. Stadskantoor, koorschool, Pieterskerk, restaurant 7. Ik mocht de bruid helpen aankleden, heel speciaal! Muziek speelde uiteraard een hoofdrol bij de ringenceremonie. GENIETEN met hoofdletters. 

Voor het paar had ik een freubelwerk gemaakt, het geheime project met verborgen betekenissen. Zo mooi om te maken. Handwerken is altijd mooi, maar voor je kinderen... dat blijft altijd speciaal. 

Bij het blog van het handwerkjuffie http://handwerkjuffie.blogspot.com/2013/12/tutorial-patchwork-ster.html trof ik een leuk item om te maken. Omdat ik het voor mijn schoonmoeder wilde maken, gebruikte ik herfstachtige kleuren. De beschrijving was duidelijk en stofjes zijn er in overvloed. Het is grappig om te maken en niet heel ingewikkeld. Op het blogbericht staat een helder volgorde van in elkaar zetten, voor als je het wilt maken. 

Vorig jaar rond 5 december was ik gestart met de speculaaspoppen. Het patroon had ik in de vakantie gekocht in Gelderland. Het vrouwtje had ik afgemaakt en ik had mezelf beloofd om de sinterklaastijd van 2022 het mannetje te gaan maken. De contouren staan er bijna op en dan is het een kwestie van afmaken. Dat lukt wel zo voor 5 december. Ooit wil ik nog eens iets van een Sinterklaaswerkstuk maken. Dit zou de start kunnen zijn. 

De Christmas SAL vordert gestaag. Zo eens in de paar dagen komt er een patroondeel tevoorschijn. Nog een paar ballen te gaan en ook dan is er weer iets 'gereed product'. 

En zo gaan we maar door. Steeds weer iets nieuws, steeds weer iets anders. Heerlijke bezigheden binnenshuis hebbende tijdens de donkere dagen in de laatste weken van het jaar  2022 ... 

Vorderingen van de Christmas SAL

Het Sint Maarten feest is weer achter de rug en Sint is gearriveerd met het vliegtuig. Dat gegeven zorgt altijd voor veel reuring op het werk. De kinderen zijn hieper de pieper en zitten vol verhalen. 

We hadden een heerlijk rustig weekend waarin ik me volop kon richten op de Christmas SAL. Het gebladerte wilde ik nog afmaken en er waren ook al drie kerstballen die klaar stonden. Veel tijd voor borduren dus. 

Voordat ik aan de slag ga met het lapje, maak ik eerst even een proefje. Stel je voor dat ik het niet leuk vind. Maar ik vind het wel leuk en dit proefje kan ik altijd nog wel weer gebruiken voor een kaartje. 

De proef vind ik geslaagd en ik besluit om de ballen te blackworken met verloopgaren van Threadworx nr. 1085. Mooie kerstkleuren. Na nummer 1, volgt nummer 2 en nummer 3. 

Nu is het eerst weer een paar dagen wachten op het vervolg. 

Activiteitendag Merkwaardig, geheim project, 'Dat gaat naar Den Bosch toe' en SAL

Onlangs hadden we in Nijkerk de Activiteitendag van de borduurvereniging Merkwaardig. Dat was na zoveel keer dat het niet doorging, weer erg leuk. Ik had mij aangemeld voor de workshop schaduwborduren. 

De achterzijde

De voorzijde

Op erg dun linnen teken je een afbeelding met uitwisbare inkt. Aan de achterzijde borduur je met een bepaalde techniek de afbeelding door en dan heb je binnen afzienbare tijd een geborduurde ornament. Het heet schaduwborduren omdat je de achterzijde vult op dunne stof. Doordat je dat vult zie je op de voorkant de schaduw door de stof heen schemeren. 

Wat ook leuk is, is de hele entourage eromheen. Er zijn altijd handwerkzaken en particulieren die allerlei spullen en aanverwante borduurartikelen verkopen. Dit is altijd leuk om te zien. Omdat onze dochter gaat trouwen had ik al iets bedacht om te maken en wat ik hier kocht, past daar prima bij. Dit geheime project kan ik natuurlijk nog niet laten zien, maar mooi wordt het wel. Na 22-11-22 zal ik het tonen. 😄

Al heel lang hing er iets leuks in de lucht. Voor mijn verjaardag had ik een weekendje weg gekregen! En dit vond nu plaats in het weekend van 4 t/m 6 november. Zoals de titel van dit stukje al doet vermoeden ging de reis naar 's Hertogenbosch. Om daar te komen, gingen we met de trein. Mijn aanstaande schoondochter en ik met de trein vanuit Groningen en mijn dochter sloot zich bij ons aan in Utrecht. Na drie uur reizen ben je dan ter plaatse. Aan de hand van foto's wil ik onze leuke reis laten zien. 

Dit is het eerste wat je ziet als je het station uitkomt. Een waterornament met draak en fontein.  

Dit het bijna het tweede wat je ziet. 

Het pand van Banketbakker Jan de Groot. 

In de etalage het pand van deze bakker nagebouwd in lego. 

Dit allemaal vanwege de beroemde Bossche Bollen [lekker] die hier gemaakt worden. 

Ook nagebouwd met duizenden steentjes lego is de beroemde Sint-Janskathedraal. 

In een nisje een bijzonder beeld van de Heilige Jozef met kind. 

Straatbeeld van een oud pand met een wel hele scheve muur. 

Na de bezichtiging van de kathedraal liepen we naar het Design museum. Hier een ander beeld van de kathedraal van Tony Cragg. Hij vloog boven een rotsformatie en zag hierin een kathedraal. Hij raakte hierdoor geïnspireerd en toen hij in Den Bosch was vervaardigde hij deze sculptuur van de Sint Jan. 

Aan het Design Museum is het NoordBrabants museum gekoppeld. Hier zagen we een bijzondere tentoonstelling van de Belg Wim Delvoye. Deze kunstenaar balanceert in zijn werk tussen klassieke kunsten en populaire cultuur, tussen kunst en ambacht en tussen elitair en volks. 

Hier een twisted beeld van zijn diverse werk.  

Is het niet net een tuba? 

We logeerden achter de Sint Jan. Op een bovenetage hadden we een ruim verblijf met vanuit de dakramen uitzicht op verschillende mooie gebouwen. Hier de toppen van de Sint Jan en op onderstaande foto de gevel van een museum. 

In de avond maakte ik nog deze sfeervolle foto van de Sint Jan. Het lijkt wel een Halloween tafereel. 

Veel oude panden zijn versierd met leuke details. 

Omdat we op de eerste dag vrij laat in het NoordBrabants museum waren, besloten we om hier de tweede dag weer naar toe te gaan. Er was nog zoveel dat we niet hadden gezien.
Dit beeld ligt hier op het plein voor het museum. 

Voor het prachtige museum ging ik, samen met de 'bruiden' , op de foto. 

In het museum veel werk van de bekende Den Bosschenaar Jan Sluijters. Hier zijn 'geraniums'. Uit 1912. 

Leuk detail op een doek, breipennen met daarop te breien sokken. 

Ook een poes op het schilderij met de vrouw met naaiwerk. 

Uit 1841 het werk 'De uitstalling van suikerwerk voor het Sint Nicolaasfeest'  van Jan Hendrik Grootveld. Dit sprak en spreekt altijd tot de verbeelding. Hij is voornamelijk bekend geworden om zijn schilderijen met nachtgezichten met bepaald lichtgebruik. 

Veel schilderijen met bloemwerken erop. Deze van Maria met kind vond ik erg mooi. 

De diverse winkelstraten met heel veel leuke en verschillende winkels bevat o.a. een pand van een kleermaker. 

Na het museumbezoek, vervolgende we onze ontdekkingsreis met een bezoek aan kasteel Heeswijk. Een prachtig pand omgeven door water. 

Een mooie lamp bij betreding van het terrein. 

Bij de trapopgang diverse tegeltableaus, door de jaren heen verzameld door de laatste eigenaar. Hier o.a. een tegel van een poes. 

Bij de trapopgang ook een bijzonder spionnetje, een doorkijkje naar de keuken van het personeel. Ik stel me zo voor dat de baron of één van de jonkheren een kijkje namen als de bedienden daar bijvoorbeeld 's avonds met elkaar zaten. 

Een zuilengang van de ene toren naar de andere. Hier worden veel trouwfototshoots gemaakt. Ook toen wij er waren. 

Zondag, de laatste dag. Altijd wil ik iets uitproberen. In het café dronken de beide dames koffie, ik nam blauwe thee. Gemaakt van heet water met de kittelbloem. Lekker. 

We struinden nog wat door de winkelstraten en bezochten nog het Slagersmuseum. In dit voormalige woonhuis van de familie Slager heel veel familieportretten. Deze familie is bijzonder omdat vrijwel de hele familie schilder was. 
Naast de familieschilderijen ook een moderne tentoonstelling 'verbonden in vrijheid'. Veel werken van Ans Markus. 

Veel schilderijen van in verband gewikkelde vrouwen in diverse poses afgebeeld. Bijzondere invalshoek. 

Ondertussen is Kerst aanstaande, nog 8 weken te gaan, en dan zijn er allerlei SAL's te volgen. Vorig jaar koos ik voor die van de Historische Stickmuster, dit jaar is het de SAL van The Steady Thread. Mooi hierbij is dat het 1e deel van het patroon verkrijgbaar is via een storting van een klein bedrag voor een goed doel. Dit zijn de verrichtingen tot dusverre. De rest volgt, gratis, in 8 delen. 

De nieuwe werkweek is aanstaande. Maar eerst heb ik nog een dag vrij om weer met beide benen op de grond te belanden. Groeten... 🙋

Beursje en harten

In Korea verbleven we in een huis. Dat wilde ik graag om tot rust te komen na veel indrukken die je dan overdag tijdens de verkenning van alles opdeed. En dat was erg fijn, want voor de verwerking hiervan [klinkt heel dramatisch, maar het was gewoon indrukwekkend en fantastisch!] had ik uiteraard wat freubelwerkzaamheden meegenomen. 

Bij mijn zoektocht naar 'wat is leuk en niet al te ingewikkeld' kwam ik nog een patroon met bijbehoren tegen van een beursje. Dit Chinese patroon was niet heel ingewikkeld en toch ook wel weer een uitdaging. Het patroon kon je met carbonpapier overbrengen op de stof. Dat lukte niet en daarop besloot ik het maar gewoon met de hand erop te tekenen. Hierna begon het invullen.

Ik kreeg het niet volledig af, zodat ik het tijdens de bee af geborduurd heb. Hierna bleef het nog even liggen, maar vorige week heb ik afgemaakt. Voor het in elkaar zetten moest ik nog even goed nadenken, maar dan vind je de modus en is het ook vrij snel klaar. Ik vroeg me wel af waarom er maar 1 extra haakje aan de beugel zat, maar toen ik nog op de beschrijving van het patroon keek zag ik daar een kwastje aanhangen. Laat ik nu net op de rommelmarkt roze en oranje kwastjes gekocht hebben. Met een overgebleven rondje van de ketting heb ik het aan de beugel vastgemaakt en voila [!] een finished object, passend bij de tasjesmood! 

Hierna wilde ik aan de slag met het volgende project. Maar bij de handwerkboetiek bleek dat ik nog even moest wachten op het juiste stramien. Het is in bestelling. Wat doe je dan? Een ander patroon lag nog met de reeds aangeschafte benodigdheden te wachten. 

Het patroon 'All we need is love' van Seba designs sprak mij vooral vanwege de florale patronen en blackworkmotieven erg aan. Het is van een Turkse ontwerpster las ik ergens. Het blackworkborduren is erg leuk om te doen, maar vooral ook goed opletten. Regelmatig moet ik uithalen omdat een foutje zo gemaakt is en dan klopt het niet meer. Het resultaat [nu 2 harten van de 12] is erg leuk, vooral ook met het verloopgaren. Het thema ook, want er is liefde in de lucht bij de kinderen. Zoals het nu lijkt hebben we in 2023 twee bruiloften. All we need is love, vooral als de wereld in brand staat! Hoewel de andere kant van het verhaal is dat de brand op de brug bij de Krim mensen ook hoop kan geven op een ander verloop van de strijd. 

Herfst en tasjesmood

Een nieuwe herfstdag is aangebroken. Nog schijnt de zon, maar de weerman van de radio voorspelt niet veel goeds voor de komende dagen. Het hoort bij het jaargetijde. Mooie plaatjes zijn dan ook te vinden. 

Crazy quilten. Geïnspireerd door de workshop van de Fröbelfreules in november 2021 startte ook ik met dit project. Van tevoren had ik een moodbord gemaakt waarop ik van alles verzamelde. Heel veel afbeeldingen en voorbeelden van het crazy quilten. Het leek mij erg leuk om te doen. Ik stuitte op een een erg leuk tasje en had voldoende inspiratie. Op mijn hobbykamer vond ik nog een mooie beugel met als sluiting vogeltjes. Naar aanleiding van de afbeelding maakte ik het patroon en knipte ik de lapjes. Vervolgens maakte ik ze aan elkaar. 

In een doos verzamelde ik van alles; knopen, linten, kraaltjes, gekkigheden. En er was uiteraard mijn voorraaddoos met restjes borduurgaren! Tegen de tijd dat de workshop was, werd ik helaas ziek. Maar, niet getreurd, ik kon gewoon ook thuis aan de gang. Maar jammer was het wel, want ik miste de dames, de gezelligheid, de werken van de anderen, kortom het samen bezig zijn. Een tijdje was ik ermee bezig, maar zoals dat gaat raak je soms even begaan met andere zaken. In februari pakte ik de draad weer op en ging verder. Ook daarna weer een pauze. Tot na de vakantie. 

In september ging ik weer verder met de gedachte om het nu definitief af te gaan maken. Ik ging fijn aan de slag met het versieren van de diverse onderdelen. Gaandeweg ontstaat het. Ik ben ook vaak aan het tekenen op kleine papiertjes of op de papieren patronen. Gewoon zomaar bezig zijn ter afleiding tijdens een gesprek of het luisteren naar iets of iemand. Het onthouden van belangrijke informatie of een leuke url. Ik bedacht me dat ik het ook zo zou gaan doen tijdens het werken met de diverse onderdelen. 

Ik kreeg er ook steeds meer plezier in. Ook werd de doos nog aangevuld met nieuwe items. Tijdens de bee in Nieuw Buinen kreeg ik een paar linten. Uit het lint knipte ik de bloem. In mijn fantasie zag ik er een hibiscus in, een mooie herinnering aan onze vakantiereis naar Korea. De hibiscus is de nationale bloem van Korea. De gehaakte bloemetjes had ik al eens gemaakt tijdens een haakperiode. Het vogeltje knipte ik uit een stofje dat ik ook nog had en mooi vond passen op het oranje stofje. De knopen die witachtig met rose zijn, komen nog bij mijn moeder vandaan, evenals een paar lintjes. De combinatie van kleuren vond ik zelf verrassend. Maar als ik ze samen zie, matchen ze prachtig met elkaar. 

Door de dames van de bee ben ik op hiermee bezig gegaan. Het zet je op andere paden en wat ik vooral mooi vind is de combinatie van de verschillende onderdelen, naaien, quilten en borduren. Bovendien was het uitvogelen van de afwerking nog even een ding. Hoe ga ik het doen? Logisch nadenken en dan kom ik uiteindelijk tot een voor mij logische afwerking. 

Aan de beugel zat geen ketting. Omdat ik dat wel wilde ben ik daar naar op zoek gegaan. In de kringloopwinkel vind je van alles, zo ook een kettinkje. Bij de plaatselijke bijouterie vond ik de mevrouw die het goed aan de beugel kon bevestigen. Sommige dingen vind je zelf uit, sommige dingen laat je aan de expert over 😉. 

Vanmorgen op deze zondag heb ik het afgemaakt. Het tasje bevestigen aan de beugel. Dat was nog wel even een gepruts want de draad bleef telkens haken achter een kraaltje of knoop. Ik heb er een washandje om gedaan en dat was de oplossing. 

Het eindresultaat, ik ben er supertrots op! Fijne dag.