Koning Winter o jee

Koning Winter heerst in ons land. Op heel diverse manieren.

Op dinsdag werd ik getroffen door de zonsopgang in de vroege morgen. Prachtige kleuren in de lucht.

Later op de morgen scheen de zon op de met sneeuw bedekte decoratieve takken.

Later kwamen de sneeuwbuien. O jee wat gaat dat worden? Dat werd al snel duidelijk op de vroege woensdagmorgen. Middenin de winternacht toog ik over glibberige niet gestrooide wegen naar Roden. Het was ook nog donker om half zeven dus dat was een spectaculaire tocht waar ik over een stukje van 6 kilometer bijna een half uur deed met de auto. Enfin, je moet kinderen opvangen en dan moet je iets riskeren. Maar ik had wel met mezelf afgesproken om niet verder te zullen gaan als het echt niet zou lukken. O jee. 

Maar in de loop van de dag, toen ik weer thuis was, werd al duidelijk dat ik 's middags niet op de fiets naar Roden kon gaan. Het sneeuwde en het waaide en de scheidslijnen op de weg waren steeds minder zichtbaar. Ik besloot om niet naar mijn werk te gaan. Er waren ook maar weinig kinderen dus dat was niet heel problematisch. 

Wat wel problematisch was, was mijn borduurwerk met dieren. Mijn kleur blauw was op en ik had niet nog een strengetje van de dezelfde kleur en verfbad. O jee.

Maar niet getreurd want toen ik een stuk borduurstof uitzocht had ik er eentje gevonden waar ik twee dezelfde soort patronen op kon maken. Dan zit er niets anders op dan daarmee te beginnen. Helemaal niet erg als je opeens de verdere dag vrij bent om iets te starten waar je je mee kunt vermaken. Na enkele uren is dit dan het resultaat. O jee, dat gaat snel. 

De eerste poes staat er op

Later nog maar even een foto met Nuna die ook gebiologeerd naar buiten kijkt

Deze keer is het dus ook met dieren, maar dan met onze eigen poezen. Ik had het idee al eens eerder opgedaan en vond het leuk om ze er beiden op te zetten. Onze poezen hebben zo hun vaste plekjes. Een daarvan is voor het raam. Net als kinderen kunnen ze dan mooi uitkijken naar wat er buiten gebeurt én het is bovendien lekker warm met onder je een verwarming.

Toen ze nog maar enkele maanden oud waren keken ze al naar buiten. Deze foto van Nuna en  Lodewijk maakte ik in 2018. Leuk hè?

Nu we allemaal WhatsApp op de telefoon hebben wordt er ook veel heen en weer geappt. Met de diverse groepen komen er dan mooie plaatjes voorbij. Zelf stuurde ik o.a. ook een paar.

Een stoel met een nieuwe witte bekleding

Een dame met bontmuts, col én neuswarmer

Objecten in de tuin die bedekt worden met diverse winterse dekens en kussens

Soms werd er ook gerefereerd aan vroegere winters, nl. die van 1963 [was ik 2 en weet ik niets meer van] en die van 1979 [was ik bijna 18 en had ik een gekneusde knie] met alle verhalen van toen. Of dit ook weer zo'n memorabele winter wordt? het lijkt er wel een beetje op. Want het winterse weer lijkt voorlopig nog niet voorbij. O jee... We wachten het af en gaan het zien. Naast ongemak is er ook vooral veel sneeuwpret. De grootste sneeuwpop van Nederland is gebouwd in Staphorst. 12 meter hoog. Als de foto in de krant staat, ga ik hem hier nog laten zien. Ook is er door jongens een iglo gemaakt waar ze ook in geslapen hebben. Naast veel naar nieuws op tv, ook eens leuk en creatief sneeuwnieuws. Fijne winterse dag nog! O jee.... 😻⛄