zondag 24 juni 2018

redwork met hulst, verfdag en Utrecht

Zo ééns per maand hebben wij de bijeenkomst van de handwerkende dames. Via een van de dames kreeg ik een prachtig patroon van een icoon in blackwork. Dit vind ik zo mooi dat ik besluit om deze te gaan maken. Om het te beproeven, ga ik eerst iets uitproberen. Ik had nog een leuk kerststofje liggen en nu leek het mij leuk om daar hulst in redwork op te gaan borduren. Via Pinterest kwam ik aan een patroontje en maar snel aan de slag. 
Eerst was het even puzzelen, maar dan weet je al rap hoe het gaat en dan vordert het werk mooi. 
Tijdens dezelfde bee van de fröbelmaandagdames hadden we een afspraak gemaakt om een natuurlijk verfdag te organiseren. In Oostwold woont de workshopleider en hier ging deze happening plaatsvinden. Afgelopen donderdag was het zover, we gingen wol en/of stof verven. 
Met zeven dames kwamen we met verschillende stoffen en wol. De een had het zelf gesponnen en de ander had het zelf gekocht. Ik wilde ook mijn trouwjurkstof verven, maar dat bleek niet te kunnen omdat het van synthetisch materiaal was. Ik had nog wel een soort voering meegenomen en dacht, ik kan het altijd proberen je weet maar nooit wat het wordt. 
We hebben het hele procédé meegemaakt. Allereerst moeten de materialen gebeitst worden. Dat kan op twee manieren, nl. met Aluin of met Rabarberblad. Ik besloot om mijn natte spullen in het rabarberbad te laten beitsen. Dit heeft eerst een nacht in de week gestaan, dat is beter voor het hele proces.

De enorme pan met rabarberblad moet eerst op temperatuur komen en dan kunnen de spullen er voor een uur in. Dit neemt nogal wat tijd in beslag, zodat we er de hele dag voor uit hadden getrokken. Tussen de bedrijven door was er nog tijd voor lekkere taart, koffie en thee, een lunch van meegebrachte salades, soep en toebehoren en voor handwerken. Ieder had haar eigen onderhanden werk mee. Oergezellig. 
Nadat de wol en de stof gebeitst zijn, kunnen ze in het verfbad. Er waren verschillende verfbaden, maar ik koos voor het verfbad met meekrap. Als je hierin verft is het de bedoeling dat het uiteindelijk rood/bruin wordt. Ook hierin moeten de goederen ruim een uur op 80 graden . 
Na deze tijd kan het geverde spul uitgespoeld in lauw water en uitgehangen worden. Leuk gezicht al die geverfde zaken aan de waslijn. Hier de bruinen en de blauwen. 
Mijn stof was roze geworden, omdat het geen wol was. Toch dus gekleurd! Mijn witte wol heeft een bruine kleur gekregen. Wat ik ermee ga doen? Ik weet het niet, maar ik vond het leuk om tezien hoe het proces in zijn werk ging en wat dan het uiteindelijke resultaat was.
Uiteindelijk gingen we om zes uur naar huis. Moe en voldaan van een prachtige verfdag met natuurlijke materialen. 
Op zaterdag was het (alweer) een muzikale dag. Eerst hadden we nog een afscheidsdiner, maar hier schrijf ik later meer over. We vertrokken in de middag naar Utrecht. Hier had dochterlief een prachtig concert met de Utrechtse Studenten Cantorij en het Hollands Vocaal Ensemble. Het concert voor koor van Alfred Schnittke stond op het programma. Een bijzonder concert. 
Tijdens het inzingen vanaf zes uur hadden wij nog mooi een paar uurtjes in Utrecht. Zo'n veelzijdige stad met zoveel te bieden! We fietsten wat rond en namen een kijkje in de Catharijnekerk. Deze staat bij het Catharijneconvent en is in gebruik als kathedraal van het Rooms-Katholieke aartsbisdom. Omstreden, omdat ze de vieringen aan deze kathedraal willen onttrekken. Gelukkig nu nog niet, zodat ik twee leuke foto's kon maken. Eén van de waarschijnlijk heilige Barbara en een detail op een van de buitenmuren. 

Het concert tenslotte was zeer indrukwekkend. Ook omdat dochterlief meezingt, maar ook vanwege het bijzondere karakter van dit concert.  

donderdag 14 juni 2018

Mooie exposities in Utrecht en rugzakje no. 2

Twee weken geleden alweer was ik voor één dag in Utrecht. Er waren daar interessante tentoonstellingen en onze dochter woont daar, dus genoeg leuke zaken!
Na twee uur treinen was om ik om half twaalf ter plaatse. Het eerste bezoek was naar het Catherijneconvent. Hier was de tentoonstelling "Magische Miniaturen". Hier waren veel boeken te zien, met mooie oude uit de Middeleeuwen, afkomstige miniaturen. Deze zijn goed bewaard gebleven omdat ze zich in boeken bevinden. Prachtige minischilderijtjes bij al even hele mooie handschriften. Deze afbeeldingen bieden een blik op een magische wereld vol figuren, dieren, bloemen ed. Veel is hiervan bewaard gebleven. Natuurlijk veelal door de rijken der samenleving. Beroemde namen kwamen voorbij. 
Naast religeuze boeken zijn er ook wereldlijke boeken. Prachtig versierde handschriften met al even schitterende afbeeldingen daarbij. 
Ik maakte enkele foto's van zaken die mij aanspraken. 

Hier een bladzijde uit een antifonarium (dit is een koorboek). 
Twee bladzijden uit de zogenaamde Middeleeuwse Wikipedia. Zulke grappige woordspelletjes die de link van vroeger naar heden trekken. 
Een miniatuurboekje verlucht met bloemmotieven.

Gelukkig beschikte ik over een fiets zodat ik me gemakkelijk kon verplaatsen. Want ik had na deze bezichtiging nog wel tijd over voor nog een museum. Mijn zus had mij getipt over de expositie in het Centraal Museum. Hier was een tentoonstelling over de kleding en het werk van Jan Taminiau, "Reflections". Wat is zijn inspiratie, voor wie is het en hoe komt hij tot een creatie. 
De meest prachtige werken waren hier zichtbaar geïnspireerd door o.a. de natuur en door bijvoorbeeld wat er bij oma op zolder staat. Een boeiende lijn door de tijd met werkelijk prachtige jurken. Bijzonder ook door het borduurwerk dat zichtbaar is op verschillende creaties. 
Deze jurk is speciaal voor koningin Maxima ontworpen. Spreekt mij vooral aan vanwege de kleur en de uitvoering.

Bij de trouwjurk hoort natuurlijk ook een bruidstasje. Al net zo mooi uitgevoerd als de jurk met kralenborduurwerk.

Tot slot laat ik ook nog even wat detailfoto's zien van trouwjurken. 

Is het niet prachtig? Ik vond het zeer de moeite waard. 
Na al dit moois heb ik mijn dochter bezocht en met haar heb ik heerlijk en gezellig gegeten. 

Omdat ik het schaep af had, leek het me wel leuk om nog een rugzakje te maken. Van een dame van de bee had ik drie leuke lapjes gekregen en hier kon ik wel een aardig rugzakje van maken. Na een paar uur heb je dan weer dit als resultaat.
Ik hoop dat de mensen uit Oost Europa er blij mee zijn. 

Aanstaande zaterdag gaan we meedoen aan het muziekfestival in of op Borkum. Daar heb ik veel zin in. Dus dat wordt vast wel een gezellige muzikale dag. We hebben er in ieder geval flink voor geoefend, dus daar zal het niet aan liggen. 




donderdag 24 mei 2018

Kusssen van trouwjurk en t schaep

Wat kun je allemaal met een oude trouwjurk? Je kunt hem in de voddenzak stoppen, maar je kunt er ook nog een kussen van maken. Zodat het toch nog een tweede leven krijgt. En dat laatste heb ik gedaan. 
Eerst moet je natuurlijk goed bedenken hoe je e.e.a. wilt verwerken. Uit één stuk wil niet, want het zijn allemaal stroken. Dan maar weer het befaamde vier vierkanten model. Uit het bovenstukje knipte ik een vierkant en uit de andere stroken nog zeven vierkanten, immers voor- en achterkant. Ik legde twee stukken met de vleug omheug en twee overdwars. Zo krijg je een verrassend dessin. Nadat ik alles aan elkaar genaaid had, leek het mij leuk om nog een knoop op het geheel te maken. Want bij de jurk hoorde een jasje met knopen. En zo werd het een mooi geheel. De eigenaresse was erg blij met dit mooie aandenken. 

Nu is er nog best veel stof over en hier wil ik ook nog iets van maken. Maar dat ligt nog even te broeden in de bovenkamer. 
Op Pinksterzondag werd ik ziek, buikgriep. ONTZETTEND vervelend met het mooie weer. Enfin, niets aan te doen en maar even flink uitzieken deze week. Gelukkig gaat het na een paar dagen weer beter. 
Ik moest nog een paar steken borduren aan t schaep. Hier had ik nu de gelegenheid voor. Het is een mooi schaep geworden. In opdracht geborduurd. Ik ga er nog even van genieten voordat ik hem weer afsta. 

maandag 14 mei 2018

Verhuizing, 4 mei, gordijnen, poezen, rugzakje [s] en t schaep met de sjaal

Mijn schoonmoeder kwam plotseling met het bericht dat ze wilde verhuizen. De tuin werd haar teveel en ze was toe aan iets anders. Dit gaf ze aan bij de woningstichting en het was meteen raak. Een week later had ze een ander huis en moest er verhuisd worden. Gelukkig kwam de meivakantie er aan en hadden wij tijd en gelegenheid om haar te helpen. 
Tussen de bedrijven door hadden we ook nog muzikale activiteiten op koningsdag en op 4 mei tijdens de dodenherdenking. 
Dit is voor mij altijd een mooi moment omdat manlief voor het orkest staat te dirigeren en zoonlief meespeelt op de trompet. Bovendien vind ik het een goede zaak dat we dit in ere houden, evenals bevrijdingsdag op 5 mei. 
Mijn schoonmoeder gaat kleiner wonen dus moest er veel opgeruimd worden. De gordijnen kon ze meenemen, al moesten ze wel iets korter gemaakt worden. Een mooi klusje voor mij op de zaterdag. 
De poezen blijven fotogeniek. Hier zitten ze samen op de regenton. Verder struinen ze nu door de tuin en de omgeving. Gezellig, heel gezellig. 
Op maandag en dinsdag hadden we de verhuizing. Met een heel stel mensen is dit dan ook vrij snel gepiept en woont ze nu heerlijk in haar nieuwe appartement. 
Binnenkort komen er uit Wit Rusland een dertigtal kinderen met hun begeleiders. Vorig jaar maakte we voor de kinderen een quiltje en dit jaar krijgen ze een rugzakje. Samen met enkele dames van de freubelclub gaan we die maken. Op Hemelvaartsdag heb ik er eentje in elkaar gefabriceerd. 
Dit was nog wel even een ding, maar als je er even over brainstormt dan wordt het zoals je het wilt. 
Vandaag hadden we weer de maandelijkse [gezellige] bijeenkomst van de fröbelclub en werd mij even duidelijk hoe ik het touw moest doorhalen. Verrassend hoe verschillend de tasjes allemaal zijn. Erg leuk. 
Van een van de andere dames kreeg ik nog een aantal lapjes mee en hier ga ik nog een tasje van maken. Ik weet nu hoe het moet ten slotte. 
Vanwege de verhuizing is mijn schaepje even blijven liggen, maar nu pak ik de draad weer op en dit zijn de vorderingen tot en met vandaag. 


maandag 23 april 2018

Rondje Hogeland, overstekend wild, het schaap met de sjaal en zandsculptuur

Zoals reeds gemeld deden we gisteren een rondje Hogeland. We hadden nog een restaurantbon en die gingen we verzilveren in Pieterburen. Maar voordat we daar waren gingen we een rondje Hogeland doen. 
Via een "route touristique" kwamen we door diverse plaatsjes. We wilden in ieder geval op de dijk lopen bij Kloosterburen en zagen verder wel wat we tegen kwamen. Via een landweggetje kwamen we bij deze dijk. Bovenop allemaal schapen, moeders met jonge lammen. Altijd mooi om te zien, zeker in het licht gezien van mijn te borduren schaap met de sjaal. 
Nadat we hier hadden gekeken reden we langs enorme tulpenvelden. Uitgestrekt en zeer divers van kleur. Hiervoor hoef je niet naar de bollenvelden in Lisse. Mooi om te zien. 
Bij de dijk had ik op een informatiebord gelezen over het dorp Wierhuizen. Daar wilde ik in ieder geval kijken. Om 17.17 u. arriveerden we op de plaats van onderwerp. In 1717 waren alle inwoners, op één na, verdronken bij een watervloed. Bijna alles is afgebroken, behalve het lijkenhuis op het kerkhof en het kerkhof zelf. Op deze plaats is door een kunstenaar uit Benin een skelet gebouwd van een kerk, gebaseerd op de kerk uit zijn woonplaats in Cotonou. Bijzonder om te zien. 
In Pieterburen aangekomen zijnde, zagen we een bord met gevaar voor overstekend wild. Altijd grappig!
Ik liep nog even naar Domies toen om vooral te genieten van de stilte en het mooie weer. In deze tuin een aardig beeld, van de voor- en van de achterzijde gefotografeerd. Het gaat natuurlijk om de tuin met zijn diverse beplantingen, maar ik vond het beeld mooi. Wellicht de vrouw van de dominee?

Even verder maakte ik een foto van de theeschenkerij. Deze is gevestigd in een gebouw waar vroeger godsdienstonderwijs gegeven werd. Mooi geveltje. 
Het liep tegen zessen, de hoogste tijd voor onze maaltijd. Gelukkig konden we deze buiten nuttigen. 
Via Winsum en Aduard gingen we richting Leek en hier zette ik de vorderingen van het schaap met de sjaal nog op de foto. Leuk project met acht kleuren. 
Op het internet kwam ik nog een mooi object tegen, nl. een bordurende vrouw uitgebeeld in zand. Natuurlijk gekiekt bij de zandsculpturen in Garderen. 

zondag 22 april 2018

In de tuin werken en weven en een nieuw borduurproject

Vorig weekend was ik al gestart met een nieuw borduurwerk. Dit doe ik weer in opdracht. Eerst met behulp van de poes die er natuurlijk weer met de neus bovenop zit. 

De tweede foto is gemaakt op de maandelijkse [superleuke] bee die we altijd op maandag hebben. Gezellig samen freubelen met boeiende projecten van de andere dames en dito gesprekken. 
Eén andere foto wil ik nog laten zien van een quiltster. Is dit ook niet een mooi plaatje? Twee liefdes in één plaatje vertegenwoordigd. 

Al een aantal dagen is het werkelijk schitterend weer. Hoge temperaturen en mooi zomerweer, en dat in april. Dit inspireert tot het werken in de tuin. Alle potten en tuinmeubilair zijn ontdaan van hun groene winterjasje en sommige stukken in de tuin heb ik veranderd. 
Elk jaar doen we dit in het voorjaar en gisteren was het een uitgelezen dag. Dit natuurlijk met hulp van hele nieuwsgierige poezen. Een blijvende bron van fotogeluk! Deze foto maakte ik na afloop van de schoonmaaksessie. 
Een aantal weken geleden hadden we de bolboompjes al gesnoeid en al het snoeihout had ik bewaard voor een bepaald doel. Wij hebben nl. een Annabel [een soort van Hortensia] in de tuin en deze bloemen worden altijd topzwaar en gaan dan hangen. Vorig jaar had ik iets leuks gezien in een blad en dat wilde ik gaan toepassen in de tuin. Ik had nog ronde stangen van een of ander wijnrek en de takken. Nadat ik de ronde stangen in de grond had, kon ik beginnen met weven. Dit is het uiteindelijke resultaat waar ik erg tevreden over ben. 
T.z.t. maak ik wel een foto met de bloeiende Annabel erbij. 
Vandaag [zondag] hadden we een toer naar het Hogeland, maar daar ga ik de volgende keer over berichten. 

donderdag 5 april 2018

Expositie GLAS en blackwork

Een paar jaar geleden kwam ik in aanraking met K38 in Roden. De "K" staat voor Kunstencentrum. In de voormalige school in Roden is nu dit centrum gevestigd. Regelmatig worden er kortlopende exposities georganiseerd met hele leuke thema's. Bovendien op fietsafstand goed te doen. 
Ook nu is er weer een bijzondere tentoonstelling. 

Gisteren was ik bij K38 om de glastentoonstelling te bekijken. De samenstelling is heel divers door een elftal kunstenaars die ieder hun eigen invulling geven aan het thema. Leuk om te zien. Vooral het werk van glaskunstenaar Lia Koster uit Utrecht sprak mij erg aan. Ik houd van glas in lood werk en dat heeft bij haar een bijzondere invulling. Zowel het organische in haar werk, als wel de combinatie met metaal en vilt en glas vind ik leuk bedacht. 
Deze sprong er voor mij wel uit. 
Maar ook haar buitenwerk is mooi om te zien. 
Voor een toekomstig project wilde ik het zogenaamde blackwork combineren met letters. Met cijfers kon ik wel veel vinden, maar weinig met letters. Dan moet ik zelf maar iets bedenken. In mijn alfabettenboek vond ik wel een mooie letterreeks en i.p.v. te werken met kruisjes heb ik de letters een kader gegeven. 
De rest, het versieren met een terugkerend patroon, is even een behoorlijk werkje, maar zo leuk om te doen. Dit geeft een goed gevoel over het volgende project. Maar hier moet ik nog flink over nadenken want ik moet Koreaanse letters vertalen naar een patroon. Komt tijd komt raad.