zondag 21 januari 2018

Het nieuwe jaar is al weer aardig aan de loop

Het nieuwe jaar is al weer aardig aan de loop. Ik ben nu weer in staat om een blogbericht te schrijven. Mijn laptop was na 7 jaar trouwe dienst aan het eind van zijn latijn. Tijd voor een nieuwe. Deze was er al een tijdje, maar voordat je er gebruik van kunt maken ben je weer even verder. Nu is echter alle leed geleden en ben ik helemaal weer up to date! 
Op 29 december ben ik met mijn DD naar Utrecht gegaan. We hadden een moeder/dochter dag daar en hebben daar een hele leuke dag gehad. 


We zijn o.a. naar het Catherijneconvent geweest waar een boeiende tentoonstelling was over Luther, de kerkhervormer. Goed was de tegenstelling te zien tussen het katholicisme (rijk, uitbundig met pracht en praal) en het sobere leer van o.a. Luther (nederig en eenvoudig). 
Dit is goed uitgedrukt in het bovenstaande schilderij waar de rijke paus rijk uitgedost zit op een witte schimmel en Jezus armoedig zit op een ezel. 
Onderweg spotte ik nog een enorme kerstkrans op een gevel van een woonhuis boven een winkel. Leuk om te zien. 
Oud en nieuw vierden we dit jaar in Groningen. Onze DS verhuisde in september naar een flat in Groningen en omdat het een heldere avond was, konden we vanaf het balkon het vuurwerk in de hele omgeving bewonderen. Wat een enorme voorstelling hadden we hier. 
Op nieuwjaarsdag vertrokken we richting Frankrijk. We reden via Hilversum om onze dochter op te halen naar Menschter in de Vogezen in Frankrijk. We arriveerden daar in de late avond in een werkelijk schitteren huis. Van alle gemakken voorzien. Middenin het stadje. Hier vertoefden we een kleine week gezellig met ons gezin. Lekker eten, spelletjes spelen, lezen en de omgeving verkennen. Dit viel nog niet mee vanwege het noodweer wat hier had plaatsgevonden. Vele wegen bergopwaarts waren gestremd vanwege omgewaaide bomen. In het dal was het erg regenachtig en warm, regelmatig 8 of 9 graden boven nul. Bovenop de berg lag nog wel sneeuw en was het rond de 2 graden. 
We bezochten o.a. Haut Koenigsbourg, Colmar en Gérardmer. Leuk om weer eens te vertoeven in de Vogezen, oftewel Les Vosges, want het is alles Frans wat er gesproken wordt. 
Nu zijn we alweer 21 januari. Een hele tijd heb ik niets aan het freubelen gedaan. Daar kwam ik helemaal niet aan toe, vanwege alle drukte. In de loop van vorige week kreeg ik een berichtje van de Handwerkboetiek of ik wel een borduurwerk wilde vervaardigen voor de handwerkbeurs in Zwolle. Dat leek me een geweldige uitdaging en ik pakte snel de borduurnaald op om te starten. Het moet eind januari klaar zijn. Zo het er nu naar uitziet, moet dit lukken. 
Ik zit heerlijk aan tafel ondertussen  het Snookerspel te volgen op Eurosport op de I-pad. Het vordert enorm omdat ik het ook weer heel erg leuk vind om te doen. Je ziet het werk groeien onder je handen. Fijn om te doen. 

donderdag 28 december 2017

2017, Concerten, Kerst en vakantie

Eind december hebben we het altijd druk met de Kerstconcerten. Over het algemeen altijd mooi en sfeervol. Iedereen doet zijn/haar best om alles zo goed mogelijk te laten verlopen. Wij doen vaak mee via de muzikale medewerking. Twee hele speciale gelegenheden wil ik eruit lichten. 
Op vrijdag 22 december waren we in Utrecht. Hier was orgelmuziek, zang en viool- en saxofoonspel. Heel bijzonder. In de kerk aldaar maakte ik deze foto van de kerststal. 
Hetzelfde concert vond plaats op 23 december, maar dan in de Martinikerk in Groningen.

Ook hier maakte ik twee leuke foto's. Prachtige momenten van hele mooie muziek! Kun je weer mee verder en dat zijn dan de pareltjes in het leven die de zwaardere momenten weer draagbaar maken. 
Op tweede kerstdag hebben we heerlijk gewandeld bij de Fraeylemaborg in Slochteren. Rondom de borg is een behoorlijk grote tuin waar je goed kunt wandelen. Dit hebben we dan ook gedaan. Met het hele gezin, want onze Koreaanse vriendin is in Nederland en hoort er nu ook bij. Lekker wandelen in de natuur na al het mooie muzikale "geweld". Dit levert dan ook weer sfeervolle plaatjes op. 
Nu zitten we in de periode tussen Kerst en Oud en Nieuw. Dingen opruimen en lekker genieten van de rust en van de vakantie. We gaan er nog even opuit en kiezen deze keer voor Munster in Frankrijk. Ik besluit dit jaar dan ook met een Franse nieuwjaarswens. Ik hoop volgend jaar weer meer te schrijven en te publiceren. Mijn laptop is stuk. De nieuwe is in de maak, maar voordat ik daar gebruik van kan maken, dat zal wel volgend jaar worden. Voor iedereen maar een mooi freubeljaar gewenst!  

 

zondag 19 november 2017

Baby geboren, in de kerststemming met het schaatsmeisje en stoofpeertjes met geheime ingrediënten

De geboortekaartjes stromen binnen. Bij veel vrienden en kennissen worden [klein]kinderen geboren en meestal maak ik daar een kaartje voor. Zo ook bij deze baby met een hele bijzondere naam. Een dochter van vrienden van ons heeft, samen met haar man, een dochter gekregen. 
Toen ik wat aan het rommelen was in de opslagkast, kwam ik het schaatsmeisje weer tegen. Ik heb letterlijk de draad opgepakt en bedacht hoe ik het verder ging maken. Bij de Handwerkboetiek in Roden kocht ik glittergaren en het witte heb ik gebruikt voor de shining sneeuwvlokken. Niet dat je dat goed ziet op de foto, maar het glinstert wel. Het patroon heb ik ietsje aangepast en nu is het af. Alvast voor kerst. Die kerststemming is er toch al, omdat we met de orkesten al druk in de weer zijn met mooie kerstmuziek voor de concerten in december. Heerlijk die tijd. 
Ondertussen is natuurlijk ook de Sint weer in het land met vele getinte Pieten. Ik ben altijd nog op zoek naar stof waar Sint en/of Piet op zijn afgebeeldt, maar dit heb ik tot dusverre nog niet kunnen vinden. Ik kocht eens op de handwerkbeurs mooie knopen waar Sint en Piet op staan. De bedoeling is om er iets mee te gaan doen, maar dan wil ik wel graag de genoemde stof hebben. Enfin, wie weet komt er nog eens iets op mijn pad. Mijn Sintborduurtje van vorig jaar staat in ieder geval alweer te pronken in de kamer. 
Het gure weer is tevens aanleiding tot het maken van wintergerechten. Stoofpeertjes is één van onze favoriete gerechten. Het vergt enige voorbereiding [het schillen van de Gieser Wildemanpeertjes en vervolgens duurt het garen zo'n 2 uur] maar dan heb je ook een smakelijk bijgerecht. Vooral omdat ik er een geheim ingrediënt in doe en dat hier dus ook niet verklap! Dat wordt weer smullen...

zondag 12 november 2017

12 november, heerlijke vrije zondag en twee verschillende boeken of toch niet?

Vandaag een heerlijke vrije dag. Manlief had een Big Band concert en ik heb een relaxte vrije zondag gehad. Kranten lezen, me met de poezen vermaken, kaartje freubelen [laat ik morgen zien, want het is nu te donker om foto's te maken, schaatsen kijken en op internet inspiratie opdoen voor het kerstborduurtje. 
Maar eerst nog even over vrijdag. Toen was onze dochter jarig en we hebben heerlijk geshopt in Groningen. Bij lunchcafé "Het opstapje" lekker gegeten en 's avonds ben ik met zoonlief naar Grand Theatre geweest. 
Dochterlief zong daar bij "Anthracite Fields", een mijnwerkersrequim. Heel bijzonder om mee te maken. Dit was onderdeel van het festival "Sounds of Music". Moderne muziek met bijzondere filmbeelden over de mijnwerkers. 
Als ik boeken leen bij de bibliotheek leen ik soms meerdere boeken van een schrijver. Zo ook laatst nam ik twee boeken mee van Sarah Allen. Nadat ik het ene boek gelezen had, startte ik met de tweede. Wat schertste mijn verbazing? Ondanks dat het een andere omslag en titel heeft, was de inhoud gelijk aan het eerdere boek dat ik las. Dit vond ik wel heel bijzonder. De bibliothecaris waarmee ik dit fenomeen besprak, had het ook nog nooit meegemaakt. Het boek overigens was leuk om te lezen. 

Terwijl ik zo op struun was naar mooie kerstpatroontjes, stuitte ik op een leuk tafereel. Dit leek mij leuk om te maken. Vanwege kerst, Scandinavië en natuurlijk vanwege de poes voor het raam. Na wat research kwam ik erachter dat dit Scandinavisch is en dat er elk jaar een nieuw patroon gemaakt werd. Het ene leidde tot het andere. De ontwerpster was Inga Palmen, een Zweedse. Over haar stond het volgende op het internet:

Inga Palmgren was een beeldende kunstenaar, ambachtsvrouw, geboren in 1914 in Stockholm. Ze studeerde in Parijs, Kopenhagen en Stockholm. Ze schilderde figuratieve composities, aquarellen, ornamenten en ze werkte met textiel. Van 1957 tot het jaar 2000 ontwierp ze deze patronen.

Maar goed, nu had ik het patroon nog niet. Bij https://borduurblog.blogspot.nl van Miriam vond ik het volgende:

Bij toeval stuitte ik op deze ontwerpen van de Zweedse Inga Palmgren. Ik vind ze buitengewoon mooi en zou ze graag borduren. Een speurtocht op internet leverde nog meer mooie plaatjes op én een boek dat is uitgegeven door een Japanse uitgeverij in 2009. Het boek heeft als titel "Christmas Tapestry in Cross-Stitch

Het boek heb ik natuurlijk ook gevonden. Dit kost $ 143,--. Een beetje teveel van het goede voor mij. 
Uiteindelijk vond ik bij Johanna uit Zweden de volgende afbeelding;

Johanna uit Zweden:
Deze patronen worden eenmaal ontworpen, special voor de kerst. Elk jaar kwam er een andere. De patronen zijn samengesteld door textielkunstenares Inga Palmgren. 

Ik kwam er vervolgens nog achter dat er waarschijnlijk toch meerdere versies zijn, want van 1997, mijn afbeelding, was er nog een ander tafereel. In ieder geval, dit was even leuk om te ontdekken en te bekijken. Er zijn hele mooie afbeeldingen bij. 
Johanna van Zweden heeft ze allemaal gemaakt. Een prachtige lap volgens mij. Waarschijnlijk staan alle patronen in het boek "Christmas Tapestry in Cross-Stitch". Als ik nog eens heel veel tijd heb ....

dinsdag 31 oktober 2017

Jonge poezen en quakerball

Vorige week maandag waren wij onderweg naar Zeist. We brachten onze dochter met allerlei spullen en wilden een gezellig dagje daar doorbrengen. In de auto liet zij ons een foto zien van twee jonge poezen in het stro. Dit leidde tot het een en ander. 
Vorig jaar is onze Minoes op 13-jarige leeftijd onder een vrachtauto gekomen. Dit heeft ze niet overleeft. Vooralsnog besloten we toen om geen huisdier weer te nemen. Echter ... deze foto deed mij smelten. Ik zei tegen hem of we ons besluit konden heroverwegen om toch weer een huisdier te nemen. "Nee" zei mijn echtgenoot, "als je dit wilt moet je ze alletwee nemen!". Ha, dit had ik niet verwacht, maar het leek mij ontzettend leuk. Hierop besloten wij om twee nieuwe huisbewoners te regelen. 
Sinds een week is de tweeling nu bij ons en ze zijn ontzettend lief, ondeugend en gezellig. Erg grappig om te zien hoe snel ze zich ontwikkelen. Eerst moesten ze het lopen over de gladde vloer leren. Ze waren natuurlijk gewend aan stro. Nu galopperen ze over de vloer alsof ze nooit anders gedaan hebben. 
Hoe gaan ze heten? Ja, dat was vraag twee, want van welk geslacht zijn ze? Een bezoek aan de dierenarts bracht uitsluitsel, een mannetje en een vrouwtje. Allerlei namen vlogen over de app heen en weer. Uiteindelijk besloten we om ze Lodewijk [=oerstrijder] en Nuna [= Koreaans voor zusje] te noemen. Behalve gezellig, is het ook opvoeden geblazen. Maar ja dat weet je als je jonge dieren aanschaft. 

Ondertussen heb ik mijn quakerball afgemaakt. Dit is het resultaat geworden. Het zomerproject is hiermee beëindigd. 

zondag 22 oktober 2017

Borduurlint voor de vrede

In april kwam Mayken Geersing van Museum Pakhuis uit Leeuwarden bij de Merkwaardigdag in Nijkerk. Zij had allemaal pakketjes bij zich met daarbij de vraag; "Wie borduurt er mee aan het lint voor de vrede?". Dat leek me wel wat en ik nam een stukje aïdastof mee en na wat googlelen op het woord "VREDE", wist ik al snel wat er op mijn stukje band zou komen. 
Ik zocht en vond drie patroontjes die allen met het thema te maken had. Na even puzzelen begon ik met de zijkantjes en zocht ik de te gebruiken kleuren uit. 
Als eerste borduurde ik de vingers met het algemene vredesteken. Groen, de kleur van de hoop, met rode strepen als de kleur van het bloed. Vervolgens borduurde ik het witte sneeuwklokje; wit = reinheid en het bloemetje als teken van verwachting en hoop. Hierna de cirkel met het internationale teken "Peace" met groene [hoop] en rode [liefde] bloemen en symbolen. Als laatste bedacht ik dat ik het morseteken "v" wilde verwerken. Dit baseerde ik op de Vijfde van Beethoven. Dit werd vaak gebruikt in de Tweede Wereldoorlog. Ik vind het altijd leuk om een stukje muziek te verwerken en dit paste voor mij precies bij het lint van de vrede.  
Het is de bedoeling dat er veel stukjes lint richting Leeuwarden gaan en op de Facebookpagina is te zien dat er al diverse uitvoeringen komen voor het borduurlint voor de vrede. E.e.a. wordt in 2018 tentoongesteld in het museum van Mayken. Leeuwarden is dan culturele hoofdstad van Europa. Op 2 mei 2018 wordt het gehele lint onthuld en is dan te zien in het Museum Pakhuis, Harlingerstraatweg 2b in Leeuwarden. 

zondag 15 oktober 2017

Tulpen uit Leek en blazen in Annen

Gisteren hadden we de start van een prachtig weekend qua weer dan. Heerlijke temperaturen zonder regen, waarbij het buiten goed toeven is. 
Sinds anderhalf jaar speel bij het harmonie orkest in Annen en gisteren speelden we bij de Zuidlaardermarktloop in Zuidlaren. Aan de rand van het parcours speelden wij vrolijke melodieën ter opluistering van de hardlopers. Muziek maken is altijd leuk en spannend. Je weet nooit van te voren hoe het helemaal gaat, maar het ging prima. 
Keerzijde van de medaille was dat ik niet naar Nijkerk kon gaan. Daar was van borduurvereniging "Merkwaardig" de ontmoetingsdag met diverse workshops. Dat was dan wel weer jammer, maar je kunt maar op één plek tegelijk zijn en doordat Nijkerk niet naast de deur is, is een combinatie niet mogelijk. 
Voor ons jubileum volgend jaar hadden we in januari allemaal één of meerdere pakketjes meegekregen met de opdracht om daar tulpen mee te gaan maken. De samenstelling van de lapjes en de uitvoering was geheel naar eigen inzicht. Ik vond het leuk om tulpenmotieven in het zwart te gaan borduren. In vroegere jaren waren tulpenbollen heel wat waard en ze zijn bezig geweest om zwarte tulpen te kweken. Ik maakte zwarte tulpenmotieven op het groene borduurstramien. Het zwarte goud. De lapjes heb ik hier al eens laten zien, maar ik had er nog geen tulpen van gemaakt. Omdat bevriende dames uit de beurt wel naar Nijkerk gingen, heb ik mijn tulpen aan hun meegegeven. Maar natuurlijk niet voordat ik er diverse foto's van maakte. 



Ik ben benieuwd wat ze er mee gaan doen op de tentoonstelling volgend jaar. Mijn tulpen uit Leek zijn nu bij de organisatie en ik zie wel wat het gaat worden.