zondag 19 november 2017

Baby geboren, in de kerststemming met het schaatsmeisje en stoofpeertjes met geheime ingrediënten

De geboortekaartjes stromen binnen. Bij veel vrienden en kennissen worden [klein]kinderen geboren en meestal maak ik daar een kaartje voor. Zo ook bij deze baby met een hele bijzondere naam. Een dochter van vrienden van ons heeft, samen met haar man, een dochter gekregen. 
Toen ik wat aan het rommelen was in de opslagkast, kwam ik het schaatsmeisje weer tegen. Ik heb letterlijk de draad opgepakt en bedacht hoe ik het verder ging maken. Bij de Handwerkboetiek in Roden kocht ik glittergaren en het witte heb ik gebruikt voor de shining sneeuwvlokken. Niet dat je dat goed ziet op de foto, maar het glinstert wel. Het patroon heb ik ietsje aangepast en nu is het af. Alvast voor kerst. Die kerststemming is er toch al, omdat we met de orkesten al druk in de weer zijn met mooie kerstmuziek voor de concerten in december. Heerlijk die tijd. 
Ondertussen is natuurlijk ook de Sint weer in het land met vele getinte Pieten. Ik ben altijd nog op zoek naar stof waar Sint en/of Piet op zijn afgebeeldt, maar dit heb ik tot dusverre nog niet kunnen vinden. Ik kocht eens op de handwerkbeurs mooie knopen waar Sint en Piet op staan. De bedoeling is om er iets mee te gaan doen, maar dan wil ik wel graag de genoemde stof hebben. Enfin, wie weet komt er nog eens iets op mijn pad. Mijn Sintborduurtje van vorig jaar staat in ieder geval alweer te pronken in de kamer. 
Het gure weer is tevens aanleiding tot het maken van wintergerechten. Stoofpeertjes is één van onze favoriete gerechten. Het vergt enige voorbereiding [het schillen van de Gieser Wildemanpeertjes en vervolgens duurt het garen zo'n 2 uur] maar dan heb je ook een smakelijk bijgerecht. Vooral omdat ik er een geheim ingrediënt in doe en dat hier dus ook niet verklap! Dat wordt weer smullen...

zondag 12 november 2017

12 november, heerlijke vrije zondag en twee verschillende boeken of toch niet?

Vandaag een heerlijke vrije dag. Manlief had een Big Band concert en ik heb een relaxte vrije zondag gehad. Kranten lezen, me met de poezen vermaken, kaartje freubelen [laat ik morgen zien, want het is nu te donker om foto's te maken, schaatsen kijken en op internet inspiratie opdoen voor het kerstborduurtje. 
Maar eerst nog even over vrijdag. Toen was onze dochter jarig en we hebben heerlijk geshopt in Groningen. Bij lunchcafé "Het opstapje" lekker gegeten en 's avonds ben ik met zoonlief naar Grand Theatre geweest. 
Dochterlief zong daar bij "Anthracite Fields", een mijnwerkersrequim. Heel bijzonder om mee te maken. Dit was onderdeel van het festival "Sounds of Music". Moderne muziek met bijzondere filmbeelden over de mijnwerkers. 
Als ik boeken leen bij de bibliotheek leen ik soms meerdere boeken van een schrijver. Zo ook laatst nam ik twee boeken mee van Sarah Allen. Nadat ik het ene boek gelezen had, startte ik met de tweede. Wat schertste mijn verbazing? Ondanks dat het een andere omslag en titel heeft, was de inhoud gelijk aan het eerdere boek dat ik las. Dit vond ik wel heel bijzonder. De bibliothecaris waarmee ik dit fenomeen besprak, had het ook nog nooit meegemaakt. Het boek overigens was leuk om te lezen. 

Terwijl ik zo op struun was naar mooie kerstpatroontjes, stuitte ik op een leuk tafereel. Dit leek mij leuk om te maken. Vanwege kerst, Scandinavië en natuurlijk vanwege de poes voor het raam. Na wat research kwam ik erachter dat dit Scandinavisch is en dat er elk jaar een nieuw patroon gemaakt werd. Het ene leidde tot het andere. De ontwerpster was Inga Palmen, een Zweedse. Over haar stond het volgende op het internet:

Inga Palmgren was een beeldende kunstenaar, ambachtsvrouw, geboren in 1914 in Stockholm. Ze studeerde in Parijs, Kopenhagen en Stockholm. Ze schilderde figuratieve composities, aquarellen, ornamenten en ze werkte met textiel. Van 1957 tot het jaar 2000 ontwierp ze deze patronen.

Maar goed, nu had ik het patroon nog niet. Bij https://borduurblog.blogspot.nl van Miriam vond ik het volgende:

Bij toeval stuitte ik op deze ontwerpen van de Zweedse Inga Palmgren. Ik vind ze buitengewoon mooi en zou ze graag borduren. Een speurtocht op internet leverde nog meer mooie plaatjes op én een boek dat is uitgegeven door een Japanse uitgeverij in 2009. Het boek heeft als titel "Christmas Tapestry in Cross-Stitch

Het boek heb ik natuurlijk ook gevonden. Dit kost $ 143,--. Een beetje teveel van het goede voor mij. 
Uiteindelijk vond ik bij Johanna uit Zweden de volgende afbeelding;

Johanna uit Zweden:
Deze patronen worden eenmaal ontworpen, special voor de kerst. Elk jaar kwam er een andere. De patronen zijn samengesteld door textielkunstenares Inga Palmgren. 

Ik kwam er vervolgens nog achter dat er waarschijnlijk toch meerdere versies zijn, want van 1997, mijn afbeelding, was er nog een ander tafereel. In ieder geval, dit was even leuk om te ontdekken en te bekijken. Er zijn hele mooie afbeeldingen bij. 
Johanna van Zweden heeft ze allemaal gemaakt. Een prachtige lap volgens mij. Waarschijnlijk staan alle patronen in het boek "Christmas Tapestry in Cross-Stitch". Als ik nog eens heel veel tijd heb ....

dinsdag 31 oktober 2017

Jonge poezen en quakerball

Vorige week maandag waren wij onderweg naar Zeist. We brachten onze dochter met allerlei spullen en wilden een gezellig dagje daar doorbrengen. In de auto liet zij ons een foto zien van twee jonge poezen in het stro. Dit leidde tot het een en ander. 
Vorig jaar is onze Minoes op 13-jarige leeftijd onder een vrachtauto gekomen. Dit heeft ze niet overleeft. Vooralsnog besloten we toen om geen huisdier weer te nemen. Echter ... deze foto deed mij smelten. Ik zei tegen hem of we ons besluit konden heroverwegen om toch weer een huisdier te nemen. "Nee" zei mijn echtgenoot, "als je dit wilt moet je ze alletwee nemen!". Ha, dit had ik niet verwacht, maar het leek mij ontzettend leuk. Hierop besloten wij om twee nieuwe huisbewoners te regelen. 
Sinds een week is de tweeling nu bij ons en ze zijn ontzettend lief, ondeugend en gezellig. Erg grappig om te zien hoe snel ze zich ontwikkelen. Eerst moesten ze het lopen over de gladde vloer leren. Ze waren natuurlijk gewend aan stro. Nu galopperen ze over de vloer alsof ze nooit anders gedaan hebben. 
Hoe gaan ze heten? Ja, dat was vraag twee, want van welk geslacht zijn ze? Een bezoek aan de dierenarts bracht uitsluitsel, een mannetje en een vrouwtje. Allerlei namen vlogen over de app heen en weer. Uiteindelijk besloten we om ze Lodewijk [=oerstrijder] en Nuna [= Koreaans voor zusje] te noemen. Behalve gezellig, is het ook opvoeden geblazen. Maar ja dat weet je als je jonge dieren aanschaft. 

Ondertussen heb ik mijn quakerball afgemaakt. Dit is het resultaat geworden. Het zomerproject is hiermee beëindigd. 

zondag 22 oktober 2017

Borduurlint voor de vrede

In april kwam Mayken Geersing van Museum Pakhuis uit Leeuwarden bij de Merkwaardigdag in Nijkerk. Zij had allemaal pakketjes bij zich met daarbij de vraag; "Wie borduurt er mee aan het lint voor de vrede?". Dat leek me wel wat en ik nam een stukje aïdastof mee en na wat googlelen op het woord "VREDE", wist ik al snel wat er op mijn stukje band zou komen. 
Ik zocht en vond drie patroontjes die allen met het thema te maken had. Na even puzzelen begon ik met de zijkantjes en zocht ik de te gebruiken kleuren uit. 
Als eerste borduurde ik de vingers met het algemene vredesteken. Groen, de kleur van de hoop, met rode strepen als de kleur van het bloed. Vervolgens borduurde ik het witte sneeuwklokje; wit = reinheid en het bloemetje als teken van verwachting en hoop. Hierna de cirkel met het internationale teken "Peace" met groene [hoop] en rode [liefde] bloemen en symbolen. Als laatste bedacht ik dat ik het morseteken "v" wilde verwerken. Dit baseerde ik op de Vijfde van Beethoven. Dit werd vaak gebruikt in de Tweede Wereldoorlog. Ik vind het altijd leuk om een stukje muziek te verwerken en dit paste voor mij precies bij het lint van de vrede.  
Het is de bedoeling dat er veel stukjes lint richting Leeuwarden gaan en op de Facebookpagina is te zien dat er al diverse uitvoeringen komen voor het borduurlint voor de vrede. E.e.a. wordt in 2018 tentoongesteld in het museum van Mayken. Leeuwarden is dan culturele hoofdstad van Europa. Op 2 mei 2018 wordt het gehele lint onthuld en is dan te zien in het Museum Pakhuis, Harlingerstraatweg 2b in Leeuwarden. 

zondag 15 oktober 2017

Tulpen uit Leek en blazen in Annen

Gisteren hadden we de start van een prachtig weekend qua weer dan. Heerlijke temperaturen zonder regen, waarbij het buiten goed toeven is. 
Sinds anderhalf jaar speel bij het harmonie orkest in Annen en gisteren speelden we bij de Zuidlaardermarktloop in Zuidlaren. Aan de rand van het parcours speelden wij vrolijke melodieën ter opluistering van de hardlopers. Muziek maken is altijd leuk en spannend. Je weet nooit van te voren hoe het helemaal gaat, maar het ging prima. 
Keerzijde van de medaille was dat ik niet naar Nijkerk kon gaan. Daar was van borduurvereniging "Merkwaardig" de ontmoetingsdag met diverse workshops. Dat was dan wel weer jammer, maar je kunt maar op één plek tegelijk zijn en doordat Nijkerk niet naast de deur is, is een combinatie niet mogelijk. 
Voor ons jubileum volgend jaar hadden we in januari allemaal één of meerdere pakketjes meegekregen met de opdracht om daar tulpen mee te gaan maken. De samenstelling van de lapjes en de uitvoering was geheel naar eigen inzicht. Ik vond het leuk om tulpenmotieven in het zwart te gaan borduren. In vroegere jaren waren tulpenbollen heel wat waard en ze zijn bezig geweest om zwarte tulpen te kweken. Ik maakte zwarte tulpenmotieven op het groene borduurstramien. Het zwarte goud. De lapjes heb ik hier al eens laten zien, maar ik had er nog geen tulpen van gemaakt. Omdat bevriende dames uit de beurt wel naar Nijkerk gingen, heb ik mijn tulpen aan hun meegegeven. Maar natuurlijk niet voordat ik er diverse foto's van maakte. 



Ik ben benieuwd wat ze er mee gaan doen op de tentoonstelling volgend jaar. Mijn tulpen uit Leek zijn nu bij de organisatie en ik zie wel wat het gaat worden. 

woensdag 11 oktober 2017

Suus is geboren en quakerball in wording

Na allerlei hele drukke activiteiten zoals 2 verhuizingen, extra werken, een jubileumconcert en grote opruimwerkzaamheden komt nu het freubelen weer aan bod. Ook weer heel fijn! Onze grote familie is weer uitgebreid en wel met nichtje "Suus". Dat verdient wat mij betreft een eigen gemaakt felicitatiekaartje. Dit is het geworden. 

Ook is er weer aandacht voor de quakerball. Sinds de vakantie was ik er aan begonnen om het in elkaar te zetten, maar de laatste weken was er niets van gekomen. Nu is hier ook weer tijd voor, net als voor het schrijven van een blogbericht. Soms gebeurt er teveel in een mensenleven. Nu zijn we in iets rustiger vaarwater terecht gekomen. 

zaterdag 16 september 2017

Aankoop rommelmarkt

Natuurlijk was dat helemaal niet de bedoeling! Toch kon ik de verleiding niet weerstaan. Bij de PKN kerk in Leek is de jaarlijkse rommelmarkt. Je gaat daar wat rondstruinen en dan zie je iets liggen wat je dan toch meeneemt. Dit gaat over het boekje "Souvenir de ma Jeunesse". 
Het boekje bevat een kleurenreproductie van een viereneenhalve meter lange lap met diverse handwerktechnieken, een beschrijving en alle patronen. Voornoemde lap is gemaakt door een mevrouw in 1908.
Omdat we een aantal lappen gezien hadden bij Het naadje van de kous, vond ik dit toch te leuk om te laten liggen. Mooie aankoop en even genieten over de tijd van toen. Tevens is dit nog actueel om te maken omdat dit handwerken gewoon van alle tijden is en blijft.