zondag 17 juli 2016

Voortgang project en dag naar Utrecht via Apeldoorn

Een heel eind ben ik opgeschoten met mijn borduurproject. 
Ik heb helemaal de slag te pakken en er is al een hele tekening gekomen in de afbeelding. Doordat het vol vlak is, wordt het dus volledig dicht geborduurd. Ik ben er nog wel even zoet mee en dat is leuk. We gaan binnenkort twee weken richting Duitsland en dan heb ik mooi wat omhanden als we niet op pad zijn. Onze vakantie gaat richting de Harz en het Erzgebergte. Dat lijkt ons mooi. Voorlopig zijn er voor mij nog drie werkweken te gaan. In augustus reizen we af. 
Op zaterdag 16 juli was er de afsluiting van de Kurt Thomas cursus van dochterlief in Utrecht. Omdat het ons leuk leek daar bij te zijn planden we nog iets anders voor deze dag. Op de heenreis reisden we via Apeldoorn. Al lang was het een wens van mij om naar Paleis het Loo te gaan. Vanwege de tuinen en het huidige thema "Delfts blauw in de tuinen". 

"45 Delftsblauwe vazen staan her en der opgesteld in de paleistuinen.  Van de oorspronkelijke vazen zijn scherven teruggevonden. In Europa waren nog 3 originele exemplaren te vinden. Naar aanleiding van de vondst van deze scherven zijn er door de TU in Delft mallen gemaakt zodat de vazen nagemaakt konden worden. Een toelichting is te zien in de Oostvleugel van het paleis. Er zijn in Makkum 45 vazen naar oud voorbeeld gemaakt". 

Dit was mooi om te zien. E.e.a. is prachtig opgesteld in de tuin die zich kenmerkt door repeterende patronen, bloeiende planten, buxussen en veel waterpartijen. 


We hebben heerlijk rondgelopen in deze enorme tuin en diverse plaatjes geschoten. We verbaasden ons over de uitgebreide tuin met de diverse fonteinen en watertjes. 
In de Oostvleugel was een leuke en interessante informatiefilm over het proces van het maken van de mallen, het bakken van de vazen en de beschildering ervan.  

We vervolgden onze weg via het mooie Veluwse landschap en de Utrechtse heuvelrug richting Utrecht. 

Hier woonden we de muzikale eindpresentatie bij van dochterlief. Vijf verschillende groepen presenteerden zich apart op diverse locaties in de kerk aan het publiek. 
Veelzijdig en afwisselend was het. Ze starten met alle deelnemers in een groot koor met een strijkersensemble ter begeleiding. En zo was ook de afsluiting met daartussen een divers programma. 

Na afloop fietsten we weer door Utrecht naar de auto. Onderweg begon het stortregenen en dat hield zo aan tot we thuis waren. Doodvermoeiend was dat. Om één uur 's nachts waren we gelukkig heelhuids weer thuis, na een prachtige dag! 

dinsdag 28 juni 2016

Vorderingen William Morris en wat verder ter tafel komt

De weken vliegen voorbij. Inmiddels is het zomer geworden op de kalender, maar de weergoden weten het nog niet. In ieder geval is het heel geschikt weer om te freubelen en dat doe ik dan ook. 

Mijn Historische Stickmuster vordert gestaag. Alle vrije momenten pak ik de naald, de draden en het patroon. Je moet goed je hoofd erbij houden, want een missteekje is zo gemaakt. 
Afgelopen zaterdag was ik bij Lianne's siergrassen in De Wilp. Sinds 1994 woont zij daar en is zij daar een siergrassentuin begonnen. Onderhand heeft zij daar ongeveer 130 soorten grassen staan, gewone en hele bijzondere. Het was mooi om daar te rond te struinen in het grassenlandschap en diverse grassen te zien, al dan niet gecombineerd met bloemen. 




Als je vaak onderweg bent komt je ook diverse zaken tegen. Hier was ik onderweg van Groningen naar Leek. Mooie natuurplaatjes.

Afgelopen zondag was het behoorlijk slecht weer, maar in de loop van de dag knapte het toch op. We besloten om nog een kijkje te nemen bij het evenement "zomerwelvaart" in Groningen. Achteraf waren we er blij om, want het was een leuk uitje om zo langs de kades te lopen en alles te aanschouwen. 


Allemaal schepen omlijst met kraampjes en galerieën waar van alles te zien was. Als de zon dan ook nog schijnt is de temperatuur ook als snel weer aangenaam. Een mooie opmaat voor Delfsail dat aanstaand weekend is.  

zaterdag 18 juni 2016

Drukke weken vol met muziek en de draad weer opgepakt

O, wat heb ik een aantal drukke weken achter de rug. Weken gevuld met muziek. 
Allereerst hadden we een concert in Musselkanaal van onze dochter. Zij zong daar met de studentencantorij in de Roomse Kerk. Nu is dat redelijk in de buurt en zo op zondagmiddag reden wij daar heen. Een prachtige kerk met mooie details in de glas in lood ramen en betegelde muur.

Bovendien was het ook nog eens een prachtig concert. Sowieso leuk natuurlijk om onze dochter weer even te zien. 
Een week later hadden we het Leekster Muziek Festival met de vier Leekster muziekverenigingen en nog weer een week verder gingen we met twee orkesten spelen bij een festival dat op Borkum plaatsvond. Hierbij hoorden de nodige voorbereidingen en repetities. Mooi allemaal, maar ook intens. 
Hoog tijd om de borduurnaald weer eens op te pakken. Ik ben begonnen met een "Werkstatt für historische Stickmuster" van William Morris. Een prachtig borduurwerk in de Jugendstil stijl. Het patroon vonden mijn DH en ik bij de Handwerkboetiek in Roden. Wij zijn beiden nogal gecharmeerd van deze stijl en dit is een prachtig, maar wel bewerkelijk patroon. Sinds kort heb ik mij aangesloten bij een handwerkclub die 1x per maand bij elkaar komt. Een gezellige club dames met allemaal verschillende bezigheden. Gezellig en leuk! Dit was een mooie gelegenheid om de naald met draad weer ter hand te nemen en steekjes te gaan borduren. Ik moest eerst in het patroon komen. D.w.z. dat ik het mij even eigen moet maken. Inmiddels is dit gelukt en vind ik tijd om weer te borduren. Dit is het resultaat tot nu toe. Ik ben er nog wel even mee bezig, maar ach, ook heel mooi om te maken. 
Na eerst vanmorgen in de tuin te hebben gewerkt vonden wij het vanmiddag wel weer tijd voor een fietstocht. Het leek ons steeds al mooi om te fietsen rondom het Oldambtmeer en Blauwe Stad. Toen wij ter plaatse vertrokken voor de 24 kilometer lange toch begon het helaas te regenen. Gelukkig voor ons bleef het bij een buitje en konden we de tocht redelijk droog volbrengen. Onderweg kwamen we weinig mensen tegen [te slecht weer waarschijnlijk] en genoten we van de tocht rondom het meer.




Prachtige vergezichten over land en water met mooie wolkenpartijen. Jammer toch dat dit gebied niet aanslaat als toeristische trekpleister. E.e.a. is prachtig aangelegd en er is voldoende mogelijkheid om je te vermaken op en rond het water. Enfin, wij hadden een mooie fietstocht in ieder geval. Met onderweg natuurlijk tijd voor een kopje koffie en thee. Genieten van het Groninger landschap! Op de terugreis hadden we weer een paar forse regenbuien, maar nu zaten we lekker droog in de auto, ha ha. 

zondag 22 mei 2016

Fietsrondje Thesinge en omgeving

Zo begin mei stond er een bericht in de krant over een expositie in de Kloosterkerk in Thesinge. Drie dames stellen daar hun werken tentoon en ééntje daarvan, Geralda Snoeijer, kende ik. 
Dit leek mij een leuk onderdeel van de te fietsen route in het Groninger land. Manlief stelde een knooppuntenroute samen en met de fietsen in de auto was ons startpunt Noorddijk, net even boven Groningen. 
Zo onderweg zie je mooie natuurzaken. Zo nu en dan stoppen we even om een foto te maken. 
Hier mooi fluitenkruid in de berm van de weg. 
Een knalgeel koolzaadveld met een enkele klaproos in de buurt van Sint Annen. 
Een leuk watertje in de buurt van Thesinge. 
Na ongeveer 17 kilometer kwamen we bij de oude Kloosterkerk, gebouwd in 1786 en schots en scheef, maar heel sfeervol en uitermate geschikt voor de expositie. 

Aan het hek ballonnen en een affiche van de expositie. 
In de kerk was de geëxposeerde kunstwerken leuk en bijzonder om te zien. Hier één van de schilderwerken. 
We kregen een kopje koffie en een kopje thee en dat was heerlijk, want alle café's en restaurants die we onderweg tegenkwamen, waren dicht. 
We vervolgden onze tocht en fietsten nog over een mooi paadje door de weilanden, weer vlakbij ons startpunt. Na bijna 25 kilometer hadden we een mooie fietstocht gemaakt door het mooie natuurschoon van Kardinge en de Ommelanden. 
En we waren nog niet weer in de auto toen het begon te regenen. Geluk voor de natuur, want het is aardig droog bij ons in de tuin. 

zondag 15 mei 2016

Knuffelquilt is klaar

Gisteren, zaterdag, had ik een volledige wasdag. Ik had veel was, want mijn schoonmoeder heeft momenteel even geen wasmachine en ik ging haar even helpen. Zelf had ik ook nog wat en zo was ik de hele dag wat in de weer met de was. Tussen de buien door droogde het boven verwachting toch goed en aan het eind van de dag was alles schoon, opgevouwen en gestreken. Tussen al dat wasgeweld door, kon ik mooi bezig met de knuffelquilt. De achterkant moest nog bevestigd worden, het doorstikken was nog aan de beurt en de bies eromheen moest er tot slot nog aan. Dit heb ik dus gedaan en aan het eind van de dag was ook de knuffelquilt klaar. Zo had ik dus een mooie productieve dag. En terwijl ik dit bericht nu maak, vliegen de pimpelmezen af en aan met voedsel voor de jonkies in het hokje. Dat blijft altijd een leuk gezicht. 
Zoonlief kocht een spiegelreflexfototoestel en zoon- én manlief verdiepen zich nu in het fotogebeuren, belichting, lenzen, afstanden enz. Ze maken nu heel veel foto's en ik ben dan ook vaak onderwerp van foto. Zo krijg je dan ook voor mij verrassende foto's. O.a. eentje van mij aan het freubelen. 
Voor de achterzijde gebruikte ik rode fleecestof, gekregen van mijn zus. Dit vond ik er wel mooi bij passen. 

Voor het doorstikken gebruikte ik drie soorten garens, rood, blauw en groen. Hier ook te zien op de detailfoto's.  

Voor de bies gebruikte ik een bruine biaisband. Zo heb ik dan een knuffelquiltje klaar. Het is leuk geworden. 
Op naar de volgende...  

dinsdag 10 mei 2016

Het leven is goed op het Brabantse land, deel 2

We waren al vroeg uit de veren en besloten om een fietstocht te gaan maken door het mooie natuurgebied. Zo rond de klok van tienen vertrokken we richting het startpunt. Dit was direct al een mooi tochtje door de bossen. We zagen allemaal BMX fietsers met hun fiets en er bleek een criterium te zijn voor deze renners. We dachten nog even aan de Giro, maar dat was in Nijmegen. 

Overal aan de kant zie je een soortement houten palissades waaronder je kunt zitten/staan. Onderweg zagen we er ook weer eentje, met daarvoor een bankje met de tekst "land van de zaligheden". Na even googelen blijkt het het volgende te betekenen: 

Land van de Zaligheden heeft mooie natuur en het uitgebreide netwerk van uitstekende fiets- en wandelpaden zorgt voor een ontspannen en gezond dagje uit. Het fietsroutenetwerk sluit zelfs naadloos aan op het netwerk in België en andere delen van Brabant. Ondernemers werken samen om dit gebied nog aantrekkelijker te maken voor toeristen als voor inwoners. Het gebied heeft een rijke historie met vele verhalen over de Acht Zaligheden (de typische Kempendorpen). 

Onderweg kwamen we tot de ontdekking dat dit helemaal klopte. Heel afwisselend landschap waarbij je dan weer in België fietst en dan weer in Nederland. Niet dat je dat kunt zien aan het landschap, maar op een gegeven moment staan er informatieborden met daarop info over de grensactiviteiten vroeger en in de oorlog. Ook fiets je dan zomaar over de "Grensweg" en kom je een oude grenspaal tegen. Interessant. 
Halverwege de route kwamen we door Postel, ook een grensplaats. Hier staat een oude abdij met aanverwante gebouwen. In de oude abdij spotte ik een mooi beeld. 
Na deze stop vervolgden we onze weg verder door de mooie natuur. We zagen ook nog de renners met hun fietsen stoer fietsen over het stoffige parcours. Sterke mannen!
Na 26 kilometer waren we op de thuisbasis. We besloten om nog maar even te gaan zwemmen in het heerlijke zwembad. 
Tijdens onze mini vakantie las ik nog een prachtig boek van Bettina Storks, getiteld "Het huis aan de rand van de hemel". Een boeiend boek dat zich afspeelt in Frankrijk. Op de achterzijde staat "Een indrukwekkende en complexe familieroman" en "Spannend en hartverscheurend". Nu ben je nog niets wijzer, maar het is een echte aanrader die je weer een andere kijk geeft op het leven en op WO II. 
Via het land van Maas en Waal reden we door Nederland weer naar ons huis. We hadden een fijn verblijf in Brabant gehad en kunnen er weer even tegenaan. 

maandag 9 mei 2016

Het leven is goed in het Brabantse land, deel 1

Op vrijdagmorgen vertrokken wij richting Brabant. Na een goede reis kwamen we mooi op tijd aan in Hapert, een grensplaatsje in het Brabantse Kempen. Het huisje stond al op ons te wachten en redelijk snel hadden we de boel uitgepakt en ingeruimd. 
De weersverwachting voor de komende dagen was prima en we zaten heerlijk in de bossen. 
Na een lekkere maaltijd besloten we om in de omgeving te gaan fietsen. Het viel ons op dat er veel nieuwbouw gepleegd werd en dat er mooie huizen stonden.
Na ongeveer 10 kilometer fietsen zagen we een kapelletje aan de kant van de weg. Het was nog niet heel oud, maar zag er verzorgd uit. Op de detailfoto een soortement betonnen steunbeer met mooie versiering. 
Na onze fietstocht verkenden we nog even het park en zaten we heerlijk op ons terrasje bij het huisje te genieten van de rust en van de eekhoorns die heen en weer vlogen door de bomen. 
We besloten de volgende dag om naar Eindhoven te gaan. Het vakantieritme van vorig jaar hadden we al weer snel te pakken. De fietsen werden in de auto geladen en aan de rand van de stad weer uitgeladen. Via een knooppuntenroute wilde we de stad gaan rondfietsen. 
Door een mooi bossig gebied kwamen we na enkele kilometers terecht bij het prehistorische dorp "Eindhoven Museum", met als thema Romeinen en IJzertijd. We besloten om dit te gaan bezichtigen. Hier kregen we geen spijt van want juist in de meivakantie waren alle bezienswaardigheden uitgerust met een aantal vrijwilligers die leefden als mensen uit die tijd. Ze verbleven hier de hele week. Dit was boeiend om te zien. Ik vergeleek het met het openluchtmuseum in Arnhem, maar dan in een andere tijd. 
Alle beroepen werden zichtbaar gemaakt op verschillende manieren. De dames in het park hadden het druk met de huishouding en met het handwerken. 
Veelal weven, verstellen en tunieken verfraaien, van alles was er te zien. Zoals het vroeger functioneel was, zo is het tegenwoordig ook functioneel, maar dan meer hobbymatig. Bovendien is het meeste van hout gemaakt, zoals hier het weefgetouw. Erg leuk om te zien. 
Een grote pottenbakkerij was er ook en in het kapelletje op de begraafplaats waren alle tegels in het dorp gebakken, zeer kunstig. 
Ook mooi vond ik de versiering in de boerderijen. De balken waren voorzien van mooie ornamenten. We waanden ons in de tijd van Asterix en Obelix. Erg leuk. 
We vervolgden onze fietstocht en kwamen in het centrum van Eindhoven. Hier bezocht ik nog de grote kerk. Deze was vrijwel volledig verwoest in de oorlog, maar grotendeels weer gerestaureerd en opgebouwd. Naast de kerk een mooi beeldje. 
Uiteindelijk fietsten we ongeveer 16 kilometer door de stad. Thuisgekomen besloten we nog te gaan zwemmen in het subtropische zwemparadijs. Een prachtig zwembad van alle gemakken voorzien en heerlijk warm water. En het weer ... was prachtig en warm, zoals voorspeld.