zondag 19 november 2017

Baby geboren, in de kerststemming met het schaatsmeisje en stoofpeertjes met geheime ingrediënten

De geboortekaartjes stromen binnen. Bij veel vrienden en kennissen worden [klein]kinderen geboren en meestal maak ik daar een kaartje voor. Zo ook bij deze baby met een hele bijzondere naam. Een dochter van vrienden van ons heeft, samen met haar man, een dochter gekregen. 
Toen ik wat aan het rommelen was in de opslagkast, kwam ik het schaatsmeisje weer tegen. Ik heb letterlijk de draad opgepakt en bedacht hoe ik het verder ging maken. Bij de Handwerkboetiek in Roden kocht ik glittergaren en het witte heb ik gebruikt voor de shining sneeuwvlokken. Niet dat je dat goed ziet op de foto, maar het glinstert wel. Het patroon heb ik ietsje aangepast en nu is het af. Alvast voor kerst. Die kerststemming is er toch al, omdat we met de orkesten al druk in de weer zijn met mooie kerstmuziek voor de concerten in december. Heerlijk die tijd. 
Ondertussen is natuurlijk ook de Sint weer in het land met vele getinte Pieten. Ik ben altijd nog op zoek naar stof waar Sint en/of Piet op zijn afgebeeldt, maar dit heb ik tot dusverre nog niet kunnen vinden. Ik kocht eens op de handwerkbeurs mooie knopen waar Sint en Piet op staan. De bedoeling is om er iets mee te gaan doen, maar dan wil ik wel graag de genoemde stof hebben. Enfin, wie weet komt er nog eens iets op mijn pad. Mijn Sintborduurtje van vorig jaar staat in ieder geval alweer te pronken in de kamer. 
Het gure weer is tevens aanleiding tot het maken van wintergerechten. Stoofpeertjes is één van onze favoriete gerechten. Het vergt enige voorbereiding [het schillen van de Gieser Wildemanpeertjes en vervolgens duurt het garen zo'n 2 uur] maar dan heb je ook een smakelijk bijgerecht. Vooral omdat ik er een geheim ingrediënt in doe en dat hier dus ook niet verklap! Dat wordt weer smullen...

zondag 12 november 2017

12 november, heerlijke vrije zondag en twee verschillende boeken of toch niet?

Vandaag een heerlijke vrije dag. Manlief had een Big Band concert en ik heb een relaxte vrije zondag gehad. Kranten lezen, me met de poezen vermaken, kaartje freubelen [laat ik morgen zien, want het is nu te donker om foto's te maken, schaatsen kijken en op internet inspiratie opdoen voor het kerstborduurtje. 
Maar eerst nog even over vrijdag. Toen was onze dochter jarig en we hebben heerlijk geshopt in Groningen. Bij lunchcafé "Het opstapje" lekker gegeten en 's avonds ben ik met zoonlief naar Grand Theatre geweest. 
Dochterlief zong daar bij "Anthracite Fields", een mijnwerkersrequim. Heel bijzonder om mee te maken. Dit was onderdeel van het festival "Sounds of Music". Moderne muziek met bijzondere filmbeelden over de mijnwerkers. 
Als ik boeken leen bij de bibliotheek leen ik soms meerdere boeken van een schrijver. Zo ook laatst nam ik twee boeken mee van Sarah Allen. Nadat ik het ene boek gelezen had, startte ik met de tweede. Wat schertste mijn verbazing? Ondanks dat het een andere omslag en titel heeft, was de inhoud gelijk aan het eerdere boek dat ik las. Dit vond ik wel heel bijzonder. De bibliothecaris waarmee ik dit fenomeen besprak, had het ook nog nooit meegemaakt. Het boek overigens was leuk om te lezen. 

Terwijl ik zo op struun was naar mooie kerstpatroontjes, stuitte ik op een leuk tafereel. Dit leek mij leuk om te maken. Vanwege kerst, Scandinavië en natuurlijk vanwege de poes voor het raam. Na wat research kwam ik erachter dat dit Scandinavisch is en dat er elk jaar een nieuw patroon gemaakt werd. Het ene leidde tot het andere. De ontwerpster was Inga Palmen, een Zweedse. Over haar stond het volgende op het internet:

Inga Palmgren was een beeldende kunstenaar, ambachtsvrouw, geboren in 1914 in Stockholm. Ze studeerde in Parijs, Kopenhagen en Stockholm. Ze schilderde figuratieve composities, aquarellen, ornamenten en ze werkte met textiel. Van 1957 tot het jaar 2000 ontwierp ze deze patronen.

Maar goed, nu had ik het patroon nog niet. Bij https://borduurblog.blogspot.nl van Miriam vond ik het volgende:

Bij toeval stuitte ik op deze ontwerpen van de Zweedse Inga Palmgren. Ik vind ze buitengewoon mooi en zou ze graag borduren. Een speurtocht op internet leverde nog meer mooie plaatjes op én een boek dat is uitgegeven door een Japanse uitgeverij in 2009. Het boek heeft als titel "Christmas Tapestry in Cross-Stitch

Het boek heb ik natuurlijk ook gevonden. Dit kost $ 143,--. Een beetje teveel van het goede voor mij. 
Uiteindelijk vond ik bij Johanna uit Zweden de volgende afbeelding;

Johanna uit Zweden:
Deze patronen worden eenmaal ontworpen, special voor de kerst. Elk jaar kwam er een andere. De patronen zijn samengesteld door textielkunstenares Inga Palmgren. 

Ik kwam er vervolgens nog achter dat er waarschijnlijk toch meerdere versies zijn, want van 1997, mijn afbeelding, was er nog een ander tafereel. In ieder geval, dit was even leuk om te ontdekken en te bekijken. Er zijn hele mooie afbeeldingen bij. 
Johanna van Zweden heeft ze allemaal gemaakt. Een prachtige lap volgens mij. Waarschijnlijk staan alle patronen in het boek "Christmas Tapestry in Cross-Stitch". Als ik nog eens heel veel tijd heb ....

dinsdag 31 oktober 2017

Jonge poezen en quakerball

Vorige week maandag waren wij onderweg naar Zeist. We brachten onze dochter met allerlei spullen en wilden een gezellig dagje daar doorbrengen. In de auto liet zij ons een foto zien van twee jonge poezen in het stro. Dit leidde tot het een en ander. 
Vorig jaar is onze Minoes op 13-jarige leeftijd onder een vrachtauto gekomen. Dit heeft ze niet overleeft. Vooralsnog besloten we toen om geen huisdier weer te nemen. Echter ... deze foto deed mij smelten. Ik zei tegen hem of we ons besluit konden heroverwegen om toch weer een huisdier te nemen. "Nee" zei mijn echtgenoot, "als je dit wilt moet je ze alletwee nemen!". Ha, dit had ik niet verwacht, maar het leek mij ontzettend leuk. Hierop besloten wij om twee nieuwe huisbewoners te regelen. 
Sinds een week is de tweeling nu bij ons en ze zijn ontzettend lief, ondeugend en gezellig. Erg grappig om te zien hoe snel ze zich ontwikkelen. Eerst moesten ze het lopen over de gladde vloer leren. Ze waren natuurlijk gewend aan stro. Nu galopperen ze over de vloer alsof ze nooit anders gedaan hebben. 
Hoe gaan ze heten? Ja, dat was vraag twee, want van welk geslacht zijn ze? Een bezoek aan de dierenarts bracht uitsluitsel, een mannetje en een vrouwtje. Allerlei namen vlogen over de app heen en weer. Uiteindelijk besloten we om ze Lodewijk [=oerstrijder] en Nuna [= Koreaans voor zusje] te noemen. Behalve gezellig, is het ook opvoeden geblazen. Maar ja dat weet je als je jonge dieren aanschaft. 

Ondertussen heb ik mijn quakerball afgemaakt. Dit is het resultaat geworden. Het zomerproject is hiermee beëindigd. 

zondag 22 oktober 2017

Borduurlint voor de vrede

In april kwam Mayken Geersing van Museum Pakhuis uit Leeuwarden bij de Merkwaardigdag in Nijkerk. Zij had allemaal pakketjes bij zich met daarbij de vraag; "Wie borduurt er mee aan het lint voor de vrede?". Dat leek me wel wat en ik nam een stukje aïdastof mee en na wat googlelen op het woord "VREDE", wist ik al snel wat er op mijn stukje band zou komen. 
Ik zocht en vond drie patroontjes die allen met het thema te maken had. Na even puzzelen begon ik met de zijkantjes en zocht ik de te gebruiken kleuren uit. 
Als eerste borduurde ik de vingers met het algemene vredesteken. Groen, de kleur van de hoop, met rode strepen als de kleur van het bloed. Vervolgens borduurde ik het witte sneeuwklokje; wit = reinheid en het bloemetje als teken van verwachting en hoop. Hierna de cirkel met het internationale teken "Peace" met groene [hoop] en rode [liefde] bloemen en symbolen. Als laatste bedacht ik dat ik het morseteken "v" wilde verwerken. Dit baseerde ik op de Vijfde van Beethoven. Dit werd vaak gebruikt in de Tweede Wereldoorlog. Ik vind het altijd leuk om een stukje muziek te verwerken en dit paste voor mij precies bij het lint van de vrede.  
Het is de bedoeling dat er veel stukjes lint richting Leeuwarden gaan en op de Facebookpagina is te zien dat er al diverse uitvoeringen komen voor het borduurlint voor de vrede. E.e.a. wordt in 2018 tentoongesteld in het museum van Mayken. Leeuwarden is dan culturele hoofdstad van Europa. Op 2 mei 2018 wordt het gehele lint onthuld en is dan te zien in het Museum Pakhuis, Harlingerstraatweg 2b in Leeuwarden. 

zondag 15 oktober 2017

Tulpen uit Leek en blazen in Annen

Gisteren hadden we de start van een prachtig weekend qua weer dan. Heerlijke temperaturen zonder regen, waarbij het buiten goed toeven is. 
Sinds anderhalf jaar speel bij het harmonie orkest in Annen en gisteren speelden we bij de Zuidlaardermarktloop in Zuidlaren. Aan de rand van het parcours speelden wij vrolijke melodieën ter opluistering van de hardlopers. Muziek maken is altijd leuk en spannend. Je weet nooit van te voren hoe het helemaal gaat, maar het ging prima. 
Keerzijde van de medaille was dat ik niet naar Nijkerk kon gaan. Daar was van borduurvereniging "Merkwaardig" de ontmoetingsdag met diverse workshops. Dat was dan wel weer jammer, maar je kunt maar op één plek tegelijk zijn en doordat Nijkerk niet naast de deur is, is een combinatie niet mogelijk. 
Voor ons jubileum volgend jaar hadden we in januari allemaal één of meerdere pakketjes meegekregen met de opdracht om daar tulpen mee te gaan maken. De samenstelling van de lapjes en de uitvoering was geheel naar eigen inzicht. Ik vond het leuk om tulpenmotieven in het zwart te gaan borduren. In vroegere jaren waren tulpenbollen heel wat waard en ze zijn bezig geweest om zwarte tulpen te kweken. Ik maakte zwarte tulpenmotieven op het groene borduurstramien. Het zwarte goud. De lapjes heb ik hier al eens laten zien, maar ik had er nog geen tulpen van gemaakt. Omdat bevriende dames uit de beurt wel naar Nijkerk gingen, heb ik mijn tulpen aan hun meegegeven. Maar natuurlijk niet voordat ik er diverse foto's van maakte. 



Ik ben benieuwd wat ze er mee gaan doen op de tentoonstelling volgend jaar. Mijn tulpen uit Leek zijn nu bij de organisatie en ik zie wel wat het gaat worden. 

woensdag 11 oktober 2017

Suus is geboren en quakerball in wording

Na allerlei hele drukke activiteiten zoals 2 verhuizingen, extra werken, een jubileumconcert en grote opruimwerkzaamheden komt nu het freubelen weer aan bod. Ook weer heel fijn! Onze grote familie is weer uitgebreid en wel met nichtje "Suus". Dat verdient wat mij betreft een eigen gemaakt felicitatiekaartje. Dit is het geworden. 

Ook is er weer aandacht voor de quakerball. Sinds de vakantie was ik er aan begonnen om het in elkaar te zetten, maar de laatste weken was er niets van gekomen. Nu is hier ook weer tijd voor, net als voor het schrijven van een blogbericht. Soms gebeurt er teveel in een mensenleven. Nu zijn we in iets rustiger vaarwater terecht gekomen. 

zaterdag 16 september 2017

Aankoop rommelmarkt

Natuurlijk was dat helemaal niet de bedoeling! Toch kon ik de verleiding niet weerstaan. Bij de PKN kerk in Leek is de jaarlijkse rommelmarkt. Je gaat daar wat rondstruinen en dan zie je iets liggen wat je dan toch meeneemt. Dit gaat over het boekje "Souvenir de ma Jeunesse". 
Het boekje bevat een kleurenreproductie van een viereneenhalve meter lange lap met diverse handwerktechnieken, een beschrijving en alle patronen. Voornoemde lap is gemaakt door een mevrouw in 1908.
Omdat we een aantal lappen gezien hadden bij Het naadje van de kous, vond ik dit toch te leuk om te laten liggen. Mooie aankoop en even genieten over de tijd van toen. Tevens is dit nog actueel om te maken omdat dit handwerken gewoon van alle tijden is en blijft. 

donderdag 14 september 2017

Het naadje van de kous

Op de laatste dag van augustus gingen we met vier zussen op pad. Eén keer per jaar hebben we een gezamenlijk uitje met z'n vieren. Dit jaar was Dordrecht onze bestemming. 
Even na negenen vertrokken we met de trein uit Groningen richting Dordrecht. Het uiteindelijke doel was het onderwijsmuseum. Hier is een prachtige tentoonstelling "Van het naadje en de kous". 
Het handwerkonderwijs op de lagere school is hier schitterend verbeeldt. Diverse handwerktechnieken komen aan bod en worden hier getoond. Je doorloopt de tentoonstelling op leeftijd. Dus van eenvoudig tot heel gevorderd. E.e.a. geëtaleerd met de diverse werkjes, heel herkenbaar voor ons allen. 

Onze moeder breide voor iedereen sokken in allerlei kleuren, soorten en maten. Deze kniekousen breide ze meestal in een ecru kleur. Hier dus in het oranje/bruin. 


Naast getoonde werkjes, ook de materialen en de schoolvoorbeelden. Het blijft ten slotte een onderwijsmuseum. 

In de centrale ruimte is er gelegenheid om zelf ook aan de slag te gaan. Daar wij allen kinderen zijn van onze [handwerk]moeder en het handwerken natuurlijk ook geleerd hebben op school, hebben ook wij vieren even gewerkt aan een aanwezig handwerk. Grappig en leuk om even te doen. 
Naast de handwerkles op school is er ook een permanente tentoonstelling van het onderwijs op school door de jaren heen. Ook zeer herkenbaar en leuk om te zien. 
Nadien struinden wij nog wat door Dordrecht en rond kwart voor zeven vertrokken wij, moe maar zeer voldaan, weer richting het Noorden met de trein. Gelukkig zaten we weer in een vierzit zodat we nog mooi door konden praten over van alles en nog wat. 
Voor iedereen een aanrader dit onderwijsmuseum. 

maandag 11 september 2017

In het normale ritme ...

De vakantie is voorbij en we gaan weer in de normale modus. Alles en iedereen is weer aan het werk en meteen is ook het vakantieweer voorbij. Irma en José houden ons flink bezig en het weer hier is peanuts in vergelijking met wat elders op de wereld gebeurd. 
Dit neemt niet weg dat we prachtige tijden gehad hebben. We waren met vakantie in de omgeving van Florence in het Italiaanse Toscane. Wat een mooi land met boeiende landschappen, mooie steden, snoeperige plaatsjes en uitgestrekte landerijen en bergen. 
Heerlijk.
Al een tijdje dacht ik na over een vakantie borduurproject. Omdat ik regelmatig kijk op Pinterest kwam ik de Quakerball tegen van Jujulik. Het was nog even een puzzeltje om alle patroontjes te downloaden, maar uiteindelijk had ik er 25. Nog even garen gekocht bij de handwerkboetiek en ik kon starten. Heerlijke miniborduurtjes, overzichtelijk en goed te doen in de vakantie. Elke morgen heerlijk borduren onder de Toscaanse zon. Uiteindelijk heb ik de laatste drie nog gemaakt toen ik in Nederland terug was. Hierbij een overzicht van alle lapjes. 
Toen ik er 25 af had, moest ik er toch nog ééntje hebben. Net zo lang gezocht bij Jujulik en toen vond ik een overzichtspagina waar alle patroontjes bij elkaar stonden. Voor wie nog belangstelling heeft volgt hier de url.
http://gallery.ru/watch?a=VX8-i817



Nu moet ik het nog in elkaar zetten en ik dacht, eerst maar even uitproberen met papiertjes want ik wil zeker weten dat het goed komt. 

Ik kan nu aan de slag. Wordt vervolgd... 

donderdag 27 juli 2017

Rosarium en vakantieprojectje 2017

Het Rosarium in Winschoten bestaat dit jaar 50 jaar. Dit las ik in de krant en het leek ons leuk om daar eens een kijkje te nemen. Afgelopen zondag zijn we daar geweest en ondanks dat het weer niet super was, hebben we wel veel rozen gezien. 
Mooie rozen met de naam: Piano
Het mooie van dit Rosarium is dat het gesitueerd is in het stadspark, in het centrum van Winschoten. Dit is entreevrij en je kunt er dus zo rondlopen. In het gras allemaal perken met veel verschillende soorten rozen. Heel kleurrijk, maar sommige rozen zijn al over hun hoogtepunt heen en sommige komen er nog aan. De beste bezoektijd zijn de maanden juni en juli. 
De  Maxima roos
Elk jaar wordt er een nieuwe soort toegevoegd aan het assortiment en dit jaar was dat de Maxima roos. Zij is daar ook geweest om hem te onthullen en nu prijkt deze prachtige roos daar in een perk. Erg mooi om te zien met natuurlijk een vleugje oranje. 

Naast mooie rozen zie je ook vaak beelden in de tuin. Waarom dat is zou ik niet weten, maar ik vind het een mooie aanvulling op de bloemen. 
In het park natuurlijk ook een horecagelegenheid waar we een stukje rozentaart gegeten hebben. Lekker... 
Mijn thuis vakantie borduurwerkje is zo geslaagd, dat ik direct een tweede gemaakt heb met daarin een variatie. 
Wellicht ga ik nog voor een derde, maar dat zie ik nog wel want ik wil nu een start maken met een quakerball. Allemaal vakjes met diverse invulling. Dit laat ik de komende weken wel zien, want nu gaan we eerst koffers pakken voor onze reis naar Toscane. 

zaterdag 22 juli 2017

Lekker eten met Albert Heijn, gordijnen naaien en vakantieborduurwerkje

Regelmatig zijn er spaaracties bij Albert Heijn. Als je daaraan meedoet, dan zijn er aardigheden die je kunt doen. Zo was er de restaurant spaaractie. Als je 10 zegels plakt op een spaarkaart kun je ergens met z'n tweeën eten en dan hoef je maar voor één persoon te betalen. Dat is natuurlijk altijd leuk en lekker. Omdat zoonlief terug was uit Korea besloten we te gaan eten in Groningen bij eetcafé De Biechtstoel. 
Hier aangekomen bleek het hele restaurant ingericht te zijn met eigen- en aardigheden uit de Katholieke kerk. Blijkt nu dat de eigenaar dit vroeger verzamelde en dit nu in zijn restaurant neergezet heeft. Beelden, meubilair, verlichting, wandkleden, kortom van alles. Naast heerlijk eten kijk je je ogen uit. Leuk om te zien. 


Al jaren heb ik een traditie en die heeft te maken met de slaapkamergordijnen. Deze maak ik altijd zelf. Vaak ga ik hiervoor naar Jan Sikkes in Groningen of Drachten en meestal kan ik daar wel een leuk stofje op de kop tikken. Zo ook nu weer. Mooie lichte stof met gekleurde bloemen erop. 
Vorig weekend ben ik er behoorlijk druk mee geweest. Ik had nog zoomband nodig op de late zaterdagmiddag en uiteindelijk heb ik dit nog gekocht bij Kwantum. Daar hadden ze diverse naaizaken te koop. Maar ook hele leuke stofjes  voor mooie kleine prijsjes. Maar die zijn voor een ander project waar ik mee bezig ga. Eerst de gordijnen afmaken en uiteindelijk hingen ze maandagavond voor het raam. 
Aan de lusje deed ik per twee haarklemmetjes voor het leuke effect. We kunnen weer even vooruit!
Ik moet nog 1x werken voordat ik vakantie heb. Ik had zo'n zin om te gaan borduren dat ik met een klein vakantieprojectje gestart ben. 
Zo lekker even pakken en weer weg leggen. Heerlijk te doen zo met de mannen aan tafel, ieder met zijn eigen ding bezig. Dochterlief is in het buitenland en zo zitten we dan gezellig met z'n drieën. 

donderdag 13 juli 2017

Theezakje en stadsschilder

Het theezakje is klaar en reeds verzonden! Het is mooi geworden en ik ben erg tevreden over het resultaat! 
Afgelopen zondag waren we bij de bijzondere mooie markt in Groningen. Eén keer per jaar wordt dit georganiseerd op de Vismarkt. Dit is een hele leuke markt met diverse producten van locals, kunstenaars en anderen. Van alles te zien en te snuffelen. Deze keer viel mijn oog op de stadsschilder. Er hing daar een wandplaat, gebaseerd op aap, noot, mies maar dan anders, en dat was in verschillende dialecten van het Gronings. 
Ik raakte met de maakster in gesprek en zij vertelde mij dat ze dat expres deed. Om zo de verschillende woorden onder de aandacht te brengen en dan verenigd op een plaat. Bijzonder leuk om te zien. Grappig dat er dan nogal wat woorden op staan die wij ook zo zeggen binnen onze familie. Zoals de woorden: bèrre, scheuvels, buus, pabbe, hupzeelen en potje.